శ్రీ వేంకటేశ్వర సుప్రభాతం – 26: - సి.హెచ్. ప్రతాప్

 భాస్వానుదేతి వికచాని సరోరుహాణి
సంపూరయంతి విటపిషు విహంగనాదాః ।
శ్రీవైష్ణవాః సతత మర్థిత మంగళాస్తే
శ్రీ వేంకటాచలపతే తవ సుప్రభాతమ్
శ్రీ వేంకటేశ్వర సుప్రభాతంలోని ఈ శ్లోకం ప్రకృతిలో సంభవించే ప్రభాత మార్పులను మరియు భక్తుల నిత్య ఆరాధనా వైభవాన్ని అత్యంత మనోహరంగా వర్ణిస్తుంది. సూర్యోదయ వేళలో ప్రకృతి పులకించిపోతూ, భగవంతుని సేవకు సిద్ధమవుతున్న తీరును ఈ శ్లోకంలో చూడవచ్చు. 'భాస్వానుదేతి వికచాని సరోరుహాణి' అంటే సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు, ఆ కిరణాల స్పర్శతో సరస్సులలోని పద్మాలు వికసిస్తున్నాయి అని అర్థం. పద్మం వికసించడం అనేది కేవలం ప్రకృతి ప్రక్రియ మాత్రమే కాదు, అది జ్ఞానోదయానికి ప్రతీక. సూర్యుడు అజ్ఞానమనే చీకటిని పారద్రోలి, వెలుగును ప్రసాదిస్తున్నట్లుగా, వేంకటేశ్వరుని దర్శనం భక్తుల హృదయాల్లో జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగిస్తుంది.
ప్రకృతిలోని పక్షులు కూడా స్వామివారిని మేల్కొలపడంలో తమ వంతు పాత్రను పోషిస్తున్నాయి. 'సంపూరయంతి విటపిషు విహంగనాదాః' అంటే వృక్షాలపై ఉన్న పక్షుల కలరవాలు పరిసరాలన్నింటినీ నింపుతున్నాయి. తెల్లవారుజామున పక్షులు చేసే మధురమైన ధ్వనులు భగవంతుని నామస్మరణలాగా వినిపిస్తాయి. ప్రకృతి మొత్తం ఒక క్రమశిక్షణతో, ఒక లయతో ఆ పరమాత్మను కొలుస్తోంది. చెట్లు, పక్షులు, సూర్యుడు అన్నీ కూడా ఆ జగన్నాథుని సేవలో తరిస్తున్నాయి. ఈ దృశ్యం భక్తులకు ఒక వింతైన ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. ఈ శబ్దాలు మనస్సును ప్రశాంతంగా ఉంచి, దైవ చింతనలో మునిగిపోయేలా చేస్తాయి.
మరోవైపు, స్వామివారి అత్యంత ప్రియమైన భక్తులైన శ్రీవైష్ణవులు ఆయన సన్నిధిలో వేచి ఉన్నారు. 'శ్రీవైష్ణవాః సతత మర్థిత మంగళాస్తే' అంటే నిరంతరం భగవంతునికి మంగళం కలగాలని కోరుకునే వైష్ణవ భక్తులు నీ ద్వారం వద్ద వేచి ఉన్నారని అర్థం. సాధారణంగా భక్తులు తమ కోసం ఏదో ఒకటి కోరుకుంటారు, కానీ ఈ పరమ భక్తులు మాత్రం స్వామివారికే ఎల్లప్పుడూ శుభం కలగాలని 'మంగళాశాసనం' చేస్తారు. అంటే భగవంతుని క్షేమాన్ని కోరుకునే స్థాయికి వారి భక్తి చేరుకుంది. అటువంటి నిష్కామ భక్తులు ఉదయాన్నే స్వామివారి దివ్య దర్శనం కోసం, ఆయనకు మంగళ హారతులు పట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.
శ్రీ వేంకటాచలపతిని మేల్కొలిపే ఈ మంగళకరమైన సమయంలో, బాహ్య ప్రకృతి మరియు అంతఃప్రకృతి రెండూ లయబద్ధంగా ఉన్నాయి. పద్మాలు వికసించినట్లుగా భక్తుల హృదయ కమలాలు కూడా స్వామివారి రాక కోసం వేచి చూస్తున్నాయి. భక్తి అనేది కేవలం ఒక వ్యక్తిగత విషయం కాదు, అది ప్రకృతితో ముడిపడి ఉన్న ఒక జీవన విధానం అని ఈ శ్లోకం నిరూపిస్తుంది. సూర్యుని రాకతో లోకం ఎలా చైతన్యవంతం అవుతుందో, శ్రీనివాసుని సుప్రభాత సేవతో భక్తుల జీవితాలు కూడా అలానే వెలుగులతో నిండిపోతాయి.
మంగళప్రదమైన ఈ ఉషఃకాలంలో పక్షుల కూతలు, వేద మంత్రాల ఘోష, భక్తుల మంగళాశాసనాలు అన్నీ కలిసి తిరుమల కొండను ఒక వైకుంఠధామంగా మారుస్తున్నాయి. ఆపదమొక్కులవాడు తన భక్తులను అనుగ్రహించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. ప్రకృతిని మరియు భక్తులను అనుసంధానం చేస్తూ సాగే ఈ సుప్రభాత గీతం మనకు మానసిక ఉల్లాసాన్ని, ఆధ్యాత్మిక బలాన్ని ఇస్తుంది. ఈ విధంగా విశ్వమంతా స్వామివారి సేవలో నిమగ్నమై ఉన్న తరుణంలో, మన మనస్సులను కూడా ఆ వేంకటేశ్వరుని పాదపద్మాలపై నిలిపి ఆయన కృపకు పాత్రులం కావాలి. ఈ శ్లోకం ద్వారా భగవంతుని సర్వవ్యాపకత్వాన్ని, ప్రకృతిలో ఆయన ఉనికిని మనం గుర్తించవచ్చు.