ఒక గ్రామం అంచున పెద్ద మర్రిచెట్టు ఉండేది. ఆ చెట్టు నీడలో పిల్లలు ఆడేవారు, ప్రయాణికులు విశ్రాంతి తీసుకునేవారు, పక్షులు గూళ్లు కట్టుకునేవి. ఆ చెట్టు గ్రామానికి మౌనంగా సేవ చేస్తూ ఉండేది.
ఒక వేసవిలో తీవ్ర ఎండలు వచ్చాయి. చెరువులు కుంటలూ ఎండిపోయాయి, పంటలు వాడిపోయాయి. అప్పుడు గ్రామ పెద్దలు ఆ మర్రిచెట్టు నీడలో సమావేశమయ్యారు. “ఈ చెట్టు లేకపోతే మనం ఈ ఎండను తట్టుకోలేం,” అన్నారు. వెంటనే వారు చెట్లను కాపాడాలని, కొత్త మొక్కలు నాటాలని నిర్ణయించారు. ప్రతి కుటుంబం ఒక మొక్కను పెంచే బాధ్యత తీసుకుంది.
కొన్నేళ్లలో గ్రామం పచ్చగా మారింది. వర్షాలు కురిశాయి, చెరువులు,కుంటలు నిండాయి, పక్షులు తిరిగి వచ్చాయి. అప్పుడు గ్రామస్థులు గ్రహించారు—ప్రకృతిని కాపాడితే, ప్రకృతి మనల్ని కాపాడుతుంది.
నీతి: ప్రకృతి మనకు సేవకురాలు కాదు; మన జీవితానికి ఆధారం.
ఒక వేసవిలో తీవ్ర ఎండలు వచ్చాయి. చెరువులు కుంటలూ ఎండిపోయాయి, పంటలు వాడిపోయాయి. అప్పుడు గ్రామ పెద్దలు ఆ మర్రిచెట్టు నీడలో సమావేశమయ్యారు. “ఈ చెట్టు లేకపోతే మనం ఈ ఎండను తట్టుకోలేం,” అన్నారు. వెంటనే వారు చెట్లను కాపాడాలని, కొత్త మొక్కలు నాటాలని నిర్ణయించారు. ప్రతి కుటుంబం ఒక మొక్కను పెంచే బాధ్యత తీసుకుంది.
కొన్నేళ్లలో గ్రామం పచ్చగా మారింది. వర్షాలు కురిశాయి, చెరువులు,కుంటలు నిండాయి, పక్షులు తిరిగి వచ్చాయి. అప్పుడు గ్రామస్థులు గ్రహించారు—ప్రకృతిని కాపాడితే, ప్రకృతి మనల్ని కాపాడుతుంది.
నీతి: ప్రకృతి మనకు సేవకురాలు కాదు; మన జీవితానికి ఆధారం.

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి