శ్రీవేంకటేశ్వరస్వామి పాదపద్మాలను ఆశ్రయిస్తూ సాగే ఈ శ్లోకం అత్యంత భక్తిరసభరితమైనది. మానవ జీవితంలోని క్లేశాలను తొలగించి ముక్తిని ప్రసాదించే ఆ దివ్య చరణాల వైశిష్ట్యాన్ని ఈ శ్లోకం అద్భుతంగా వర్ణిస్తుంది. మన్మూర్థ్ని కాళియఫనే వికటాటవీషు అంటూ సాగే ఈ స్తోత్రం భగవంతుని పాదాలు ఎక్కడెక్కడ కొలువై ఉన్నాయో వివరిస్తూ శరణాగతి ప్రాధాన్యతను చాటిచెబుతుంది. ఈ శ్లోకంలోని అంతరార్థాన్ని పరిశీలిస్తే భగవంతుని పాదాల సర్వవ్యాపకత్వం మరియు భక్తుల పట్ల ఆయనకు గల వాత్సల్యం అర్థమవుతుంది.
మొదటగా ఈ శ్లోకం స్వామివారి పాదాలు నా తల మీద ఉన్నాయని చెబుతోంది. భగవంతుని పాదాలను శిరస్సుపై ధరించడం అనేది సంపూర్ణ శరణాగతికి సంకేతం. అహంకారాన్ని వీడి పరమాత్మ చెంత మోకరిల్లినప్పుడు ఆ స్వామి చరణాలు భక్తుని రక్షిస్తాయి. అదేవిధంగా కాళియ సర్పం యొక్క పడగలపై ఆ పాదాలు ఉన్నాయని వర్ణించబడింది. యమునా నదిని విషతుల్యం చేసిన కాళియుని అణచివేసి లోక కల్యాణం కోసం కృష్ణావతారంలో స్వామి చేసిన నృత్యం ఇక్కడ స్మరించదగినది. దుష్టశిక్షణలో భాగంగా ఆ పాదాలు ఎంతటి కఠినమైనవో ఈ సందర్భం తెలియజేస్తుంది. భయంకరమైన అడవులలో కూడా ఆ పాదాలు సంచరిస్తాయని చెప్పడం ద్వారా ప్రకృతిలోని ప్రతి అణువులోనూ భగవంతుని ఉనికి ఉందని స్పష్టమవుతోంది. శ్రీరామునిగా అడవుల్లో నడయాడి మునులను రాక్షస పీడ నుండి కాపాడిన వైనం ఇక్కడ గోచరిస్తుంది.
శ్రీవేంకటాద్రి శిఖరంపై వెలసిన ఆ చరణాలు కలియుగ దైవంగా భక్తుల కోర్కెలను తీరుస్తున్నాయి. తిరుమల కొండపై కొలువై ఉన్న వేంకటేశ్వరుని పాదాలను దర్శించుకోవడం వల్ల సకల పాపాలు నశిస్తాయని భక్తుల విశ్వాసం. కేవలం భౌతికమైన కొండలపైనే కాకుండా వేదాల శిరస్సు అనబడే ఉపనిషత్తులలో కూడా ఆ పాదాలు ఉన్నాయని శ్లోకం వివరిస్తోంది. విజ్ఞాన సర్వస్వమైన వేదాలు దేని గురించి అయితే అన్వేషిస్తాయో ఆ పరమాత్మ తత్త్వమే ఈ పాదాలు. అంటే జ్ఞానులకు జ్ఙాన రూపంగానూ మరియు భక్తులకు భక్తి రూపంగానూ ఆ స్వామి పాదాలు దర్శనమిస్తాయి. వేద వేదాంతాలకు అందని పరమాత్మ పాదాలు భక్తులకు మాత్రం సులభంగా దొరుకుతాయి.
అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా అనన్య మనస్కులైన భక్తుల హృదయాలలో ఆ పాదాలు స్థిరంగా ఉంటాయని ఈ శ్లోకం చెబుతోంది. ఎవరైతే ఇతర ఆలోచనలు లేకుండా కేవలం భగవంతుడినే నమ్ముతారో వారి చిత్తంలో స్వామి కొలువై ఉంటాడు. భక్తితో నిండిన హృదయం భగవంతునికి ఇష్టమైన నివాసం. అటువంటి పవిత్రమైన శ్రీవేంకటేశ్వర చరణాలను నేను శరణు వేడుతున్నాను అని భక్తుడు ఇక్కడ విన్నవించుకుంటున్నాడు. శరణాగతి అనేది భక్తి మార్గంలో చివరి మెట్టు. నాది అనుకునేది ఏమీ లేదని అంతా ఆ స్వామిదేనని భావించడమే అసలైన శరణాగతి.
శ్రీవేంకటేశ్వరుని పాదాలు భక్తులకు కల్పవృక్షం వంటివి. సంసార సాగరాన్ని దాటడానికి ఆ పాదాలే నావగా పనిచేస్తాయి. ఈ శ్లోకాన్ని నిరంతరం స్మరించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలమవుతుంది. భగవంతుని పాద సేవ చేయడం వల్ల వినయం మరియు సేవాభావం అలవడతాయి. లోకంలో ఎన్నో ఆశ్రయాలు ఉండవచ్చు కానీ భగవంతుని పాదాల అంతటి సురక్షితమైన ఆశ్రయం మరొకటి లేదు. ఈ శ్లోక పఠనం ద్వారా కలిగే ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి వర్ణనాతీతం. భగవంతుని పాదాలను ఆశ్రయించిన వారికి ఎన్నటికీ పతనం ఉండదు. ఆ దివ్య చరణాల నీడలో ఉండటమే మానవ జన్మకు సార్థకత.
మొదటగా ఈ శ్లోకం స్వామివారి పాదాలు నా తల మీద ఉన్నాయని చెబుతోంది. భగవంతుని పాదాలను శిరస్సుపై ధరించడం అనేది సంపూర్ణ శరణాగతికి సంకేతం. అహంకారాన్ని వీడి పరమాత్మ చెంత మోకరిల్లినప్పుడు ఆ స్వామి చరణాలు భక్తుని రక్షిస్తాయి. అదేవిధంగా కాళియ సర్పం యొక్క పడగలపై ఆ పాదాలు ఉన్నాయని వర్ణించబడింది. యమునా నదిని విషతుల్యం చేసిన కాళియుని అణచివేసి లోక కల్యాణం కోసం కృష్ణావతారంలో స్వామి చేసిన నృత్యం ఇక్కడ స్మరించదగినది. దుష్టశిక్షణలో భాగంగా ఆ పాదాలు ఎంతటి కఠినమైనవో ఈ సందర్భం తెలియజేస్తుంది. భయంకరమైన అడవులలో కూడా ఆ పాదాలు సంచరిస్తాయని చెప్పడం ద్వారా ప్రకృతిలోని ప్రతి అణువులోనూ భగవంతుని ఉనికి ఉందని స్పష్టమవుతోంది. శ్రీరామునిగా అడవుల్లో నడయాడి మునులను రాక్షస పీడ నుండి కాపాడిన వైనం ఇక్కడ గోచరిస్తుంది.
శ్రీవేంకటాద్రి శిఖరంపై వెలసిన ఆ చరణాలు కలియుగ దైవంగా భక్తుల కోర్కెలను తీరుస్తున్నాయి. తిరుమల కొండపై కొలువై ఉన్న వేంకటేశ్వరుని పాదాలను దర్శించుకోవడం వల్ల సకల పాపాలు నశిస్తాయని భక్తుల విశ్వాసం. కేవలం భౌతికమైన కొండలపైనే కాకుండా వేదాల శిరస్సు అనబడే ఉపనిషత్తులలో కూడా ఆ పాదాలు ఉన్నాయని శ్లోకం వివరిస్తోంది. విజ్ఞాన సర్వస్వమైన వేదాలు దేని గురించి అయితే అన్వేషిస్తాయో ఆ పరమాత్మ తత్త్వమే ఈ పాదాలు. అంటే జ్ఞానులకు జ్ఙాన రూపంగానూ మరియు భక్తులకు భక్తి రూపంగానూ ఆ స్వామి పాదాలు దర్శనమిస్తాయి. వేద వేదాంతాలకు అందని పరమాత్మ పాదాలు భక్తులకు మాత్రం సులభంగా దొరుకుతాయి.
అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా అనన్య మనస్కులైన భక్తుల హృదయాలలో ఆ పాదాలు స్థిరంగా ఉంటాయని ఈ శ్లోకం చెబుతోంది. ఎవరైతే ఇతర ఆలోచనలు లేకుండా కేవలం భగవంతుడినే నమ్ముతారో వారి చిత్తంలో స్వామి కొలువై ఉంటాడు. భక్తితో నిండిన హృదయం భగవంతునికి ఇష్టమైన నివాసం. అటువంటి పవిత్రమైన శ్రీవేంకటేశ్వర చరణాలను నేను శరణు వేడుతున్నాను అని భక్తుడు ఇక్కడ విన్నవించుకుంటున్నాడు. శరణాగతి అనేది భక్తి మార్గంలో చివరి మెట్టు. నాది అనుకునేది ఏమీ లేదని అంతా ఆ స్వామిదేనని భావించడమే అసలైన శరణాగతి.
శ్రీవేంకటేశ్వరుని పాదాలు భక్తులకు కల్పవృక్షం వంటివి. సంసార సాగరాన్ని దాటడానికి ఆ పాదాలే నావగా పనిచేస్తాయి. ఈ శ్లోకాన్ని నిరంతరం స్మరించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలమవుతుంది. భగవంతుని పాద సేవ చేయడం వల్ల వినయం మరియు సేవాభావం అలవడతాయి. లోకంలో ఎన్నో ఆశ్రయాలు ఉండవచ్చు కానీ భగవంతుని పాదాల అంతటి సురక్షితమైన ఆశ్రయం మరొకటి లేదు. ఈ శ్లోక పఠనం ద్వారా కలిగే ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి వర్ణనాతీతం. భగవంతుని పాదాలను ఆశ్రయించిన వారికి ఎన్నటికీ పతనం ఉండదు. ఆ దివ్య చరణాల నీడలో ఉండటమే మానవ జన్మకు సార్థకత.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి