శ్రీ వేంకటేశ్వర ప్రపత్తి -3: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 ఆనూపురార్చిత సుజాత సుగంధి పుష్ప
సౌరభ్య సౌరభకరౌ సమసన్నివేశౌ ।
సౌమ్యౌ సదానుభనేఽపి నవానుభావ్యౌ
శ్రీవేంకటేశ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే
 
శ్రీవేంకటేశ్వర ప్రపత్తిలోని ఈ శ్లోకం భగవంతుని దివ్య మంగళ విగ్రహంలోని అత్యంత ఆకర్షణీయమైన, శరణాగతులకు ఆధారభూతమైన పాద పద్మాల సౌందర్యాన్ని, వైభవాన్ని అద్భుతంగా వర్ణిస్తుంది. భక్తుడు స్వామివారి పాదాలను ఆశ్రయించేటప్పుడు ఆ పాదాల పట్ల కలిగే భక్తి పారవశ్యం, ఆ పాదాల నుండి వెలువడే దివ్య పరిమళం ఈ శ్లోకంలో ప్రతిబింబిస్తాయి. 'ఆనూపురార్చిత' అంటే పాదాలకు ధరించిన అందెల వరకు అని అర్థం. స్వామివారి పాదాలకు సమర్పించిన శ్రేష్ఠమైన, సుజాతమైన, సుగంధ భరితమైన పుష్పాలు ఆ పాదాల సోయగాన్ని మరింత పెంచుతున్నాయి. ఇక్కడ ఒక విశేషం ఉంది; పుష్పాలకు సహజంగానే సుగంధం ఉంటుంది, కానీ శ్రీవేంకటేశ్వరుని పాదాలను తాకడం వల్ల ఆ పుష్పాలకు మరింత వింతైన, దివ్యమైన పరిమళం అబ్బుతోందని 'సౌరభ్య సౌరభకరౌ' అనే పదం ద్వారా కవి వర్ణించారు. అంటే లోకంలోని సుగంధ ద్రవ్యాలకు పరిమళాన్ని ఇచ్చే శక్తి ఆ పాదాలకే ఉందని భావం. ఆ దివ్య చరణాల స్పర్శ వల్ల సామాన్యమైన పువ్వులు సైతం అసాధారణమైన సువాసనను పొందుతాయి. ఇది భగవంతుని పాదాలకున్న మహత్తును చాటిచెబుతుంది.
ఆ పాదాలు 'సమసన్నివేశౌ' అంటే ఎంతో చక్కని అమరికతో, సమానంగా, చూడముచ్చటగా ఉన్నాయి. భగవంతుని పాదాల అమరికలో ఒక పరిపూర్ణత ఉంటుంది. అవి భక్తుల హృదయ పీఠంపై నిలవడానికి వీలుగా, ఎంతో మెత్తగా, సుకుమారంగా కనిపిస్తాయి. ఆ పాదాలను దర్శించినప్పుడు భక్తుడికి కలిగే అనుభూతి వర్ణనాతీతం. 'సౌమ్యౌ' అంటే ఆ పాదాలు ఎంతో ప్రశాంతతను, సౌమ్యతను కలిగి ఉన్నాయి. వాటిని చూడగానే భక్తుడి మనస్సులోని ఆందోళనలు, తాపత్రయాలు తొలగిపోయి ఒక రకమైన ప్రశాంతత కలుగుతుంది. లోకంలో ఏదైనా వస్తువును లేదా అందాన్ని పదేపదే చూస్తే కాలక్రమేణా దానిపై ఆసక్తి తగ్గుతుంది లేదా అది పాతబడిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది. కానీ శ్రీనివాసుని పాదాలు 'సదానుభవేఽపి నవానుభావ్యౌ' అంటే ఎల్లప్పుడూ అనుభవిస్తున్నప్పటికీ, ప్రతి క్షణం కొత్తగా అనిపిస్తాయి. భక్తుడు ఎన్ని వేల సార్లు ఆ పాదాలను దర్శించుకున్నా, ప్రతిసారీ ఒక నూతన అనుభూతిని, ఒక కొత్త కాంతిని ఆ పాదాలలో చూస్తాడు. నిత్య నూతనమైన ఆ సౌందర్యం భక్తుడిని మంత్రముగ్ధుడిని చేస్తుంది. ఆ పాదాల కాంతి కోటి సూర్యుల ప్రకాశంతో సమానమైనప్పటికీ, అవి భక్తుని కళ్ళకు చల్లని వెన్నెలలా కనిపిస్తాయి.
శ్రీవేంకటేశ్వరుని చరణాలను శరణు వేడటం అంటే కేవలం నమస్కరించడం మాత్రమే కాదు, ఆ పాదాలే నా గమ్యం అని నమ్మడం. 'శరణం ప్రపద్యే' అన్నప్పుడు భక్తుడు తన అహంకారాన్ని పూర్తిగా వీడి, ఆ పాదాల చెంత లీనమవుతాడు. ఈ సంసార సాగరంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్న జీవుడికి ఆ పాదాలే నావ వంటివి. పుష్ప సుగంధం కంటే మిన్నయైన దివ్య పరిమళం ఆ పాదాల నుండి వెలువడటం అనేది భగవంతుని పరత్వానికి చిహ్నం. ఆ పాదాలను ఆశ్రయించిన వారికి ఈ లోకంలోని దుఃఖాలు స్పృశించవు. స్వామివారి పాద సేవ చేయడం వల్ల లభించే ఆనందం పరమానంద స్థితికి చేరువ చేస్తుంది. ఆ పాదాల వద్ద ఉన్న పుష్పాలు కేవలం అలంకారం మాత్రమే కాదు, అవి భక్తుల హృదయాల సమర్పణకు గుర్తులు. అటువంటి దివ్యమైన, సుందరమైన, నిత్య నూతనమైన శ్రీవేంకటేశ్వర చరణాలను భక్తులు శరణు వేడుకుంటారు. ఆ పాదాల చెంత ఉన్న అందెల సవ్వడి భక్తుల చెవులకు వేద మంత్రాల్లా వినిపిస్తుంది. ఆ ధ్వని హృదయంలోని అజ్ఞానాన్ని పారద్రోలి జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగిస్తుంది.
ఈ శ్లోకం భగవంతుని సౌందర్యారాధనతో పాటు శరణాగతి ప్రాధ్యాన్యతను కూడా గుర్తు చేస్తుంది. స్వామివారి పాదాలను నిరంతరం ధ్యానించే భక్తుడికి ఎనలేని మనశ్శాంతి లభిస్తుంది. అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించి, జ్ఞానమనే వెలుగును ప్రసాదించే శక్తి ఆ పాదాలకు ఉంది. వేంకటాద్రి పైన కొలువై ఉన్న ఆ స్వామి చరణాలు కోట్లాది మంది భక్తులకు భరోసాను ఇచ్చే కల్పవృక్షాలు. ఆ పాదాల చెంత వాలిన పుష్పం ధన్యమైనట్లుగానే, ఆ పాదాలను ఆశ్రయించిన భక్తుడి జన్మ కూడా ధన్యమవుతుంది. సుగంధ పరిమళాలు వెదజల్లే ఆ పాదాల సోయగం భక్తుల కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపిస్తూ, వారిని ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి వైపు నడిపిస్తుంది. సర్వలోక రక్షకుడైన ఆ వేంకటేశ్వరుని పాద పద్మాలే మానవాళికి పరమగతి. ఈ శ్లోక పఠనం వల్ల భక్తుని చిత్తం భగవంతుని వైపు మళ్లుతుంది, హృదయం భక్తితో నిండిపోతుంది. పాదాల పట్ల చూపే అనురాగం మనిషిని అహంకారం నుండి దూరం చేసి వినయం వైపు మళ్ళిస్తుంది. నిరంతరం ఆ దివ్య పాదాలను స్మరించడం వల్ల మనసులోని కల్మషాలు తొలగిపోయి, జీవుడు పరమాత్మలో ఐక్యం కావడానికి మార్గం సుగమం అవుతుంది. సంసార తాపత్రయాల నుండి ఉపశమనం పొందడానికి, శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని చవిచూడడానికి ఆ వేంకటేశ్వరుని పాదాలే శరణ్యం. అవే సర్వ మంగళాలను చేకూర్చే మంత్ర దండాలు.