యజ్ఞ వరాహావతారం
సృష్టి ఆరంభంలో స్వాయంభువ మనువు తన నివాసం కోసం తగిన ప్రదేశం కావాలని బ్రహ్మదేవుడిని కోరాడు. ఆ సమయంలో భూమి జలమయమై రసాతలంలో మునిగిపోయి ఉండటంతో బ్రహ్మదేవుడు దిక్కుతోచని స్థితిలో పరమాత్మను ధ్యానించాడు. అప్పుడు బ్రహ్మదేవుని నాసికా రంధ్రం నుండి ఒక చిన్న అంగుష్ఠ పరిమాణంలో ఉన్న వరాహ శిశువు ఆవిర్భవించింది. అందరూ చూస్తుండగానే ఆ వరాహ రూపం క్షణకాలంలో ఆకాశమంత ఎత్తుకు పెరిగి మహా పర్వతంలా గోచరించింది. ఆ రూపమే శ్రీమన్నారాయణుని యజ్ఞ వరాహావతారం. భీకరమైన గర్జనతో దిశలను దద్దరిల్లజేస్తూ ఆ వరాహమూర్తి సముద్ర జలాల్లోకి ప్రవేశించాడు. నీటి అడుగున ఉన్న భూదేవిని తన కోరల సహాయంతో పైకి లేవనెత్తాడు.
ఆ సమయంలో హిరణ్యాక్షుడు అనే రాక్షసుడు అడ్డుపడి భగవంతునితో యుద్ధానికి తలపడ్డాడు. హిరణ్యాక్షుడు బ్రహ్మ వద్ద పొందిన వరాల గర్వంతో దేవతలను ఇబ్బంది పెడుతూ భూమిని సముద్ర గర్భంలో దాచాడు. శ్రీహరి ఆ రాక్షసుడిని గదాతో సంహరించి భూమండలాన్ని రసాతలం నుండి వెలికి తీశాడు. ఈ అవతారంలో భగవంతుడు కేవలం భూమిని రక్షించడమే కాకుండా యజ్ఞ స్వరూపాన్ని లోకానికి చాటిచెప్పాడు. అందుకే ఈ మూర్తిని 'యజ్ఞ వరాహ' అని పిలుస్తారు. భాగవతం ప్రకారం ఈ వరాహమూర్తి అవయవాలన్నీ యజ్ఞాంగాలే. వరాహమూర్తి చర్మం ఛందస్సులని, రోమాలు కుశ దర్భలని, కళ్లు రాత్రి పగలు అనే కాల స్వరూపాలని పురాణాలు అభివర్ణిస్తాయి. ఆయన నోరు సృక్కు అని, నాలుక స్రువము అని, ఉదరం ఇడ అని వర్ణించబడింది. భగవంతుని గొంతు సోమరసం అని, దంతాలు ప్రయజాలు అని అలాగే వీర్యము సోమయాగము అని మహర్షులు కీర్తించారు.
యజ్ఞంలో ఉపయోగించే ప్రతి వస్తువు భగవంతుని శరీరంలో ఒక భాగంగా ఉండటం వల్ల ఈ అవతారానికి యజ్ఞ వరాహము అనే పేరు సార్థకమైంది. సకల యజ్ఞాలకు భోక్త అలాగే కర్త అయిన ఆ పరమాత్మ భూదేవిని సముద్రం నుండి వెలికి తీసి దానిని తిరిగి స్థిరపరిచాడు. ఆ తర్వాత భూదేవి భగవంతుని స్తుతించి లోక కళ్యాణం కోసం ప్రార్థించింది. బ్రహ్మదేవుడు అలాగే ఇతర మహర్షులు యజ్ఞ వరాహమూర్తిని చూసి పులకించిపోయారు. వారు వేద మంత్రాలతో భగవంతుని అభిషేకించారు. లోకంలో ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి అలాగే సృష్టి క్రమాన్ని పునరుద్ధరించడానికి పరమాత్మ ఎత్తిన ఈ అవతారం భక్తులకు అభయాన్ని ఇస్తుంది. శ్రీమద్భాగవతంలో ఈ ఘట్టం చదువుతున్నప్పుడు భక్తులకు భగవంతుని శక్తి అలాగే కరుణ పట్ల అపారమైన విశ్వాసం కలుగుతుంది. రాక్షస సంహారం ద్వారా దుష్ట శిక్షణ అలాగే భూమిని ఉద్ధరించడం ద్వారా శిష్ట రక్షణ చేసిన ఈ అవతారం ఎంతో పవిత్రమైనది.
విష్ణువు యొక్క దశావతారాల్లో రెండవదిగా భావించే ఈ వరాహ రూపం భక్తులందరికీ ఆరాధ్య దైవం. సృష్టిలో జీవరాశి మనుగడకు అవసరమైన భూమిని కాపాడటం ద్వారా భగవంతుడు తన అనంతమైన వాత్సల్యాన్ని చాటాడు. హిరణ్యాక్షుడి గర్వాన్ని అణిచివేసి సత్యం ఎప్పటికీ జయిస్తుందని నిరూపించాడు. జనలోకం, తపోలోకం, సత్యలోకాల్లో నివసించే మహర్షులు వరాహమూర్తి చేసిన ఆ అద్భుత కార్యాన్ని కీర్తిస్తూ పుష్పవృష్టి కురిపించారు. సముద్రపు నీరు ఆ స్వామి గర్జనకు అలలు అలలుగా ఎగసిపడుతుంటే ఆ దృశ్యం సకల లోకాలకు ఒక పండుగలా కనిపించింది. వరాహమూర్తి తన కోరలపై భూదేవిని ధరించి నీటి నుండి బయటకు వస్తున్నప్పుడు ఆమె ఒక పచ్చని తివాచీలా శోభిల్లింది. ఈ అద్భుతమైన అవతార ఘట్టాన్ని వినడం లేదా చదవడం వల్ల మానసిక ప్రశాంతత లభిస్తుంది.
మహర్షి మైత్రేయుడు విదురుడికి ఈ కథను వివరిస్తూ ఇలా అన్నాడు: "వరాహ రూపంలో ఉన్న ఆ స్వామి జగత్ రక్షకుడు, ఆయన చేసిన ఈ అద్భుత కార్యం సకల లోకాలకు శాంతిని చేకూర్చింది, యజ్ఞ వరాహ మూర్తిని స్మరించడం వల్ల సకల పాపాలు తొలగిపోతాయి, భూదేవికి రక్షణ కల్పించిన ఆ దయామయుడు మనందరినీ ఆపదల్లో కాపాడతాడు, ఈ కథను విన్న వారికి పుణ్య గతులు ప్రాప్తిస్తాయి, భగవంతుని లీలలు అనంతమైనవి, ఆయనను శరణు వేడిన వారికి ఎప్పుడూ రక్షణ ఉంటుంది, సృష్టి ఆదిలో పరమాత్మ చూపిన ఈ కరుణే నేటికీ మనల్ని నడిపిస్తోంది."
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి