మతిమరుపు నటన లేని మిత భాషి
యాది మరువని బుర్రల సున్నిత ఆలోచన
పసితనం తీపి మాటల పరామర్శ తెరపై
కండ్లు మసకమసక
వొళంతా నలిగిన దేహం ముడుతలు
ఆశ్చర్యంలోనో దుఃఖంలోనో నొసలు ఎగిరిన ముఖం
ప్రశాంతత కరువైన యాతన
నాకంటే ముందే మా ఇంటిముందు
పచ్చని చెట్టు నీడ పరిచింది
అమ్మ చెప్పింది గోముగా
ప్రకృతి స్నహం చిరునామా
వెచ్చగ చల్లగ పూసి కాసిన వేళ్లు
పచ్చగా బతికిన వాకిలిలో వీస్తున్న
గాలి పలకరింతల పులకింత
నాతోనే సమకాలీన మైత్రి అలుముకున్న చేతులు
నింగీనేలను కలిపిన అలలతేలే పవనం
లాలించిన గుర్తు ఒకటి
వాలిన భుజాన తేనేటీగలా ఝుమ్మంది
గత జన్మల అమ్మ ఋణంలా...
తవ్విచూస్తే తెలిసింది నాలో అన్ని
కిటికీలు తెరుచుకొన్న నిన్న
ఒక చెట్టు ఇక్కడే నాతో,
ఆ నీడలో నేను చెట్టంతైన సంగతి...
ఇక్కడో చెట్టుండేదనే
సుందర దృశ్యం నిజమైన బతుకు గీత!
నన్ను విడిచిన కాలం ఆనవాలుగా
ఇక్కడో చిన్న మొక్కను నాటా
నా కళ్ళ అద్భుత మెరుపు
రెప్ప తెరిచిన ఆ చెట్టు బతుకు రంగుల ఇంద్రధనుస్సు
ఆకాశం వంగిన తలతో చెట్టు ఆకులను
నిమరడమే కొస మెరుపు కొత్త మొలక

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి