త్యాగఫలం : - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 ఒక ప్రశాంతమైన గ్రామంలో వేణు అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతను చిన్నప్పటి నుండి ఎన్నో ఆర్థిక ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నప్పటికీ, పట్టుదలతో కష్టపడి చదివి ఒక మంచి సంస్థలో ఉన్నతమైన ఉద్యోగాన్ని సంపాదించాడు. తన కష్టార్జితంతో పేదరికంలో ఉన్న తన కుటుంబాన్ని గట్టెక్కించాలని, తల్లిదండ్రులకు అన్ని సుఖాలను అందించాలని అతను కలలు కనేవాడు. తన భవిష్యత్తు అవసరాల కోసం, ఒక సొంత ఇల్లు నిర్మించుకోవడం కోసం అతను ప్రతి నెలా కొంత సొమ్మును ఎంతో జాగ్రత్తగా పొదుపు చేసేవాడు. అలా కొన్ని సంవత్సరాల పాటు కష్టపడి ఒక పెద్ద మొత్తాన్ని కూడబెట్టాడు. వేణు ఆశయాలు నెరవేరుతున్న తరుణంలో, ఊహించని విధంగా ఒక సంవత్సరం ఆ గ్రామంలో భారీ వర్షాలు కురిశాయి.
వరుసగా కురిసిన వానల వల్ల గ్రామం పక్కనే ఉన్న నది ఉగ్రరూపం దాల్చి వరదలుగా మారింది. చూస్తుండగానే వరద నీరు గ్రామాన్ని ముంచెత్తింది. అనేక ఇళ్లు కూలిపోయాయి, పశువులు కొట్టుకుపోయాయి, పంటలు పూర్తిగా నాశనమయ్యాయి. గ్రామస్థులు తినడానికి తిండి లేక, ఉండటానికి నీడ లేక అల్లాడిపోయారు. చిన్న పిల్లలు, వృద్ధులు ఆకలితో అలమటించడం చూసి వేణు మనసు ద్రవించింది. తన కుటుంబం సురక్షితంగా ఉన్నప్పటికీ, తన కళ్ల ముందే ఇరుగుపొరుగు వారు పడుతున్న బాధలను అతను భరించలేకపోయాడు. ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, తను ఎంతో కాలంగా దాచుకున్న పొదుపు మొత్తాన్ని అంతా తీసి బాధితులకు ఆహారం, బట్టలు, మందులు కొనుగోలు చేయడానికి ఖర్చు చేశాడు. అంతేకాకుండా, ఇళ్లు కోల్పోయిన వారికి పునరావాసం కల్పించడానికి ఆ ధనాన్ని వెచ్చించాడు.
వేణు చేసిన పని చూసి అతని స్నేహితులు ఆశ్చర్యపోయారు. ఒక స్నేహితుడు అతని దగ్గరకు వచ్చి, “వేణూ! నీ భవిష్యత్తు అవసరాల కోసం, నీ పెళ్లి కోసం, సొంత ఇల్లు కట్టుకోవడం కోసం ఎంతో కష్టపడి ఈ డబ్బును దాచుకున్నావు కదా! ఇప్పుడు ఇదంతా ఇలా ఇతరుల కోసం ఖర్చు చేసేస్తే, నీ పరిస్థితి ఏమిటి? నీ కలలన్నీ ఏమైపోతాయి?” అని ఆందోళనగా అడిగాడు. దానికి వేణు చిరునవ్వుతో ఎంతో ప్రశాంతంగా సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ సమాధానం విన్న స్నేహితుడు మూగబోయాడు. వేణు గొప్పతనం ఆ క్షణమే అందరికీ అర్థమైంది. తన కోసం కాకుండా సమాజం కోసం ఆలోచించే గుణం అతన్ని అందరిలోనూ ఉన్నత వ్యక్తిగా నిలబెట్టింది.
ఆ సాయంత్రం గ్రామస్థులందరూ సభగా కలిసినప్పుడు, వేణు తన స్నేహితుడితో అన్న మాటలను అందరి ముందు ఇలా చెప్పాడు: “మిత్రమా! మన సంతోషం కోసం మాత్రమే జీవించడం అనేది కేవలం మనుగడ సాగించడం అవుతుంది కానీ, అది పరిపూర్ణమైన జీవితం అనిపించుకోదు. తోటి వారు ఆకలితో, బాధతో ఉన్నప్పుడు మన దగ్గర ఉన్న సంపదను దాచుకోవడం స్వార్థం అవుతుంది. ఇతరుల కన్నీరు తుడవడంలో, వారి బాధలో భాగం కావడంలోనే నిజమైన త్యాగం మరియు జీవిత పరమార్థం దాగి ఉన్నాయి. ఆస్తులు మళ్లీ సంపాదించుకోవచ్చు కానీ, పోయిన ప్రాణాలను, కోల్పోయిన మానవత్వాన్ని తిరిగి తేలేము.”
వేణు చెప్పిన మాటలు విన్న గ్రామస్థుల కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. తన సొంత అభివృద్ధి కంటే సామాజిక శ్రేయస్సుకే ప్రాధాన్యత ఇచ్చిన వేణును ఆ గ్రామం ఎంతో గౌరవించింది. త్యాగం అంటే కేవలం వస్తువులను వదులుకోవడం కాదు, అవసరమైనప్పుడు మన ప్రయోజనాలను పక్కన పెట్టి ఇతరులకు అండగా నిలబడటమని ఆ రోజు అందరూ గ్రహించారు. వేణు చూపిన ఆ మార్గం ఆ గ్రామంలో కొత్త చైతన్యాన్ని నింపింది.