విష రసాయనాలు:- సి.హెచ్.ప్రతాప్

 గుంటూరు జిల్లాలోని పచ్చని పొలాల మధ్య ఉన్న ఒక గ్రామంలో రామయ్య అనే రైతు నివసించేవాడు. అతనికి ఉన్న ఐదు ఎకరాల భూమే అతని సర్వస్వం. పంట పండితేనే అతని ఇంట్లో ఆనందం, కీటకాలు పడితే గుండెల్లో ఆందోళన మొదలయ్యేది. కాలక్రమేణా అధిక దిగుబడి కోసం అతను పూర్తిగా రసాయనిక పురుగుమందులపై ఆధారపడ్డాడు. రసాయనాలు వాడితేనే పంట బాగుంటుందన్న విక్రేతల మాటలను అతను బలంగా నమ్మేవాడు. మొదట్లో ఫలితాలు ఆశాజనకంగానే అనిపించాయి. ఆకులు పచ్చగా మెరిశాయి, దిగుబడి కూడా గణనీయంగా పెరిగింది. కానీ రానురాను నేల స్వభావం మారిపోయింది. భూమి గట్టిపడి సారం తగ్గడం మొదలైంది. ఒక రకమైన పురుగులు చనిపోయినా, అంతకంటే బలమైన కొత్త రకపు కీటకాలు పంటను ఆశించడం మొదలుపెట్టాయి. దీనివల్ల ప్రతి ఏటా మరింత శక్తివంతమైన, ఖరీదైన విషపూరిత మందులను కొనడం రామయ్యకు తప్పనిసరి అయింది.
ఒకరోజు తన పొలం పక్కన ఉన్న కాలువలో చేపలు చనిపోయి తేలడం రామయ్య గమనించాడు. వర్షం కురిసినప్పుడు తను పొలంలో చల్లిన పురుగుమందులు నీటిలో కలిసి ఆ కాలువను విషతుల్యం చేశాయి. ఆ నీటినే పక్క గ్రామంలోని ప్రజలు తాగునీటి అవసరాలకు వాడుకుంటున్నారని తెలిసి అతని మనసు కలిచివేసింది. అదే సమయంలో రామయ్య చిన్న కుమారుడు తరచూ శ్వాసకోశ ఇబ్బందులతో అనారోగ్యానికి గురవ్వడం ప్రారంభించాడు. వైద్యులు పరీక్షించి, పరిసరాల్లో ఉన్న రసాయనాల ప్రభావమే దీనికి కారణమని తేల్చి చెప్పారు. తన చేతులతో చల్లిన విషమే తన బిడ్డ ఆరోగ్యానికి ముప్పుగా మారిందని గ్రహించిన రామయ్య తీవ్ర ఆవేదనకు లోనయ్యాడు. నేలకి మనం విషం ఇస్తే, అది తిరిగి ఆహారం ద్వారా మనకే వస్తుందన్న చేదు నిజాన్ని అతను ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాడు.
గ్రామంలోని వృద్ధ రైతు చన్నయ్య సలహాతో రామయ్య తన వ్యవసాయ పద్ధతిని మార్చుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. రసాయనాలను పూర్తిగా విస్మరించి సేంద్రియ వ్యవసాయం వైపు అడుగులు వేశాడు. ఈ మార్పు అంత సులభం కాలేదు. మొదటి ఏడాది దిగుబడి తగ్గి కొంత ఆర్థిక నష్టం వాటిల్లింది. గ్రామస్తులు కూడా రసాయనాలు లేకుండా పంట పండించడం సాధ్యం కాదని ఎగతాళి చేశారు. అయినా రామయ్య వెనక్కి తగ్గలేదు. ఆవు పేడ, మూత్రంతో తయారు చేసిన జీవామృతాన్ని వాడటం మొదలుపెట్టాడు. నాటు పద్ధతులు, మిశ్రమ పంటల సాగును అమలు చేశాడు. క్రమంగా భూమిలో వానపాముల సంఖ్య పెరిగి నేల మళ్లీ సారవంతంగా మారింది. రెండో ఏడాది నాటికి పంట నాణ్యత అద్భుతంగా మెరుగుపడింది. రసాయనాలు లేని అతని కూరగాయలకు మార్కెట్‌లో మంచి గిరాకీ ఏర్పడింది.
కొంతకాలానికి ఆ కాలువ నీరు మళ్లీ నిర్మలంగా మారింది. రామయ్య కుమారుడు కూడా ఆరోగ్యవంతుడయ్యాడు. పురుగుమందులు కేవలం తాత్కాలిక లాభాన్ని ఇచ్చి, దీర్ఘకాలంలో నేల, నీరు మరియు మనుషుల ప్రాణాలకు ముప్పు తెస్తాయని అతను స్పష్టంగా గ్రహించాడు. రైతు తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయం కేవలం పంట మీద మాత్రమే కాకుండా, సమాజం యొక్క భవిష్యత్తుపై ప్రభావం చూపుతుంది. రామయ్య చూపిన బాట ఆ గ్రామంలోని ఇతర రైతులకు కూడా స్ఫూర్తినిచ్చింది. వ్యవసాయం అంటే కేవలం లాభం సంపాదించడం మాత్రమే కాదు, భూమిని తల్లిలా కాపాడుకుంటూ ఆరోగ్యకరమైన సమాజాన్ని నిర్మించడమని రామయ్య జీవితం నిరూపించింది. బాధ్యతాయుతమైన సాగు పద్ధతులే నేలను, మనిషిని రక్షిస్తాయి.