శ్రీరామచంద్రుని అచంచల భక్తులలో కంచర్ల గోపన్న లేదా భక్త రామదాసు చరిత్ర అత్యంత హృద్యమైనది. 17వ శతాబ్దంలో ఖమ్మం జిల్లాలోని నేలకొండపల్లిలో లింగన్న మంత్రి, కామాంబ దంపతులకు గోపన్న జన్మించారు. ఆయన తన మేనమామలైన అక్కన్న, మాదన్నల సహకారంతో భద్రాచలం తహశీల్దారుగా బాధ్యతలు స్వీకరించారు. ఆ సమయంలో భద్రాద్రిలోని శ్రీరాముడి విగ్రహాలకు సరైన ఆలయం లేకపోవడాన్ని చూసి చలించిపోయారు. లోకకల్యాణం కోసం శ్రీరాముడిపై గల అనన్య సామాన్యమైన భక్తితో భద్రాద్రి క్షేత్రాన్ని పునర్నిర్మించాలని సంకల్పించారు. ఈ పుణ్యకార్యం కోసం ఆయన ప్రభుత్వ ఖజానాకు చెందిన ఆరు లక్షల వరహాలను వినియోగించారు. ఆలయ ప్రాకారాలు, గోపురాలు నిర్మించడమే కాకుండా, సీతారామ లక్ష్మణులకు ఎంతో అపురూపమైన చింతాకు పతకం, పచ్చల పతకం వంటి ఆభరణాలను చేయించారు.
ఈ విషయం గోల్కొండను పరిపాలిస్తున్న తానీషా చక్రవర్తికి తెలియడంతో, గోపన్నను రాజద్రోహిగా పరిగణించి గోల్కొండ కోటలోని చీకటి గదిలో బంధించారు. దాదాపు పన్నెండు సంవత్సరాల పాటు జైలు శిక్ష అనుభవిస్తున్న సమయంలో గోపన్న తన ఆవేదనను, భక్తిని కీర్తనల రూపంలో వెలిబుచ్చారు. అవే ప్రసిద్ధ 'రామదాసు కీర్తనలు'. "పాహి రామప్రభో", "ఏ తీరుగ నను దయజూచెదవో", "ఇక్ష్వాకు కుల తిలక" వంటి కీర్తనలు ఆయన పడిన కష్టాలను, రామునిపై ఆయనకున్న ఆత్మీయమైన కోపాన్ని, ఆవేదనను ప్రతిబింబిస్తాయి. ముఖ్యంగా "నను బ్రోవమని చెప్పవే సీతమ్మ తల్లి" అనే కీర్తనలో జగన్మాత అయిన సీతాదేవిని రాముడికి తన పరిస్థితిని వివరించమని కోరడం ఆయన భక్తిలోని ఆర్తిని చాటుతుంది. ఎన్ని చిత్రహింసలు అనుభవించినా, నిరంతరం దెబ్బలు తిన్నా రామ నామస్మరణను ఆయన వదలలేదు.
ఆయన పట్టుదల, విశ్వాసం చూసి సాక్షాత్తు శ్రీరామచంద్రుడే లక్ష్మణుడితో కలిసి రామలక్ష్మణులుగా మారి, తానీషాకు దర్శనమిచ్చారు. వారు ధనుర్బాణధారులై తానీషా వద్దకు వెళ్లి, గోపన్న చెల్లించాల్సిన ఆరు లక్షల వరహాలను బంగారు నాణేల రూపంలో చెల్లించారు. ఆ నాణేలపై రామముద్ర ఉండటం చూసి తానీషా ఆశ్చర్యపోయారు. మరుసటి రోజు ఉదయం జైలుకు వెళ్లి గోపన్నను విడుదల చేయడమే కాకుండా, ఆయన భక్తికి దాసోహమయ్యారు. గోపన్న భక్తిని గుర్తించిన తానీషా ఆయనను 'రామదాసు' అని పిలిచారు. అప్పటి నుండి భద్రాచలం రామాలయానికి ప్రతి ఏటా ప్రభుత్వం తరపున పట్టువస్త్రాలు, ముత్యాల తలంబ్రాలు పంపే ఆచారం మొదలైంది. ఇది నేటికీ కొనసాగుతోంది.
రామదాసు కేవలం ఒక భక్తుడిగానే కాకుండా, తెలుగు వాగ్గేయకారులలో అగ్రగణ్యుడిగా నిలిచారు. త్యాగయ్య వంటి మహనీయులకు రామదాసు కీర్తనలే స్ఫూర్తినిచ్చాయి. రామదాసు భద్రాచలం తిరిగి వచ్చిన తర్వాత తన శేష జీవితాన్ని రామసేవలోనే గడిపారు. ఆయన దాశరథీ శతకం ద్వారా భక్తి తత్వాన్ని సామాన్యులకు సైతం చేరువ చేశారు. రామదాసు చరిత్ర భక్తుడికి ఉండవలసిన సహనం, ధైర్యం మరియు అంకితభావాన్ని బోధిస్తుంది. కష్టాలు ఎదురైనప్పుడు కుంగిపోకుండా, దైవచింతనతో వాటిని ఎలా అధిగమించవచ్చో ఆయన జీవితం నిరూపిస్తుంది. నేటికీ భద్రాద్రి క్షేత్రంలో రామదాసు చేయించిన ఆభరణాలు, ఆయన బంధీగా ఉన్న జైలు గది భక్తులకు ఆయన అచంచల భక్తిని గుర్తు చేస్తూనే ఉంటాయి. భక్తి సామ్రాజ్యంలో రామదాసు ఒక ధ్రువతారగా వెలుగొందుతున్నారు.
రామదాసు తన చివరి రోజుల్లో ఇలా అన్నారు: "ఓ దశరథ నందనా! నీ సేవలో పునీతమైన ఈ జన్మ చరితార్థమైంది. బంధనాల నుండి నన్ను విముక్తుడిని చేసి, నీ చరణ చెంతకు చేర్చుకున్నావు. రాజ్యాలు, భోగాల కంటే నీ నామస్మరణలో ఉండే ఆనందం వెలకట్టలేనిది. లోకంలోని భక్తులందరికీ నీ కరుణాకటాక్షాలు లభించాలి. భద్రాద్రి రాముడిగా నీవు వెలిసి, భక్తుల కష్టాలను తీరుస్తూ సదా నీ నామము మారుమోగేలా ఆశీర్వదించు."
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి