విజయానికి సూత్రాలు: -సి.హెచ్.ప్రతాప్

 సూర్యప్రకాశ్ ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని విజయవాడ నగరానికి కూతవేటు దూరంలో ఉన్న ఒక అతి చిన్న పల్లెటూరిలో జన్మించాడు. ఆ గ్రామం చుట్టూ పచ్చని పొలాలు, ప్రశాంతమైన వాతావరణం ఉన్నప్పటికీ, అతని ఇంట్లో మాత్రం పేదరికం తాండవిస్తూ ఉండేది. అతని తండ్రి ఒక సామాన్య రైతు, ఎండనక వాననక పొలంలో చెమట చిందిస్తూ కుటుంబాన్ని పోషించేవాడు. తల్లి గృహిణిగా ఉంటూ ఇంటి పనులతో పాటు పశువుల పోషణను చూసుకునేది. చిన్నతనం నుంచే సూర్యప్రకాశ్‌కు తన తండ్రి పడే కష్టాన్ని చూసి, ఏదో ఒక రోజు గొప్ప స్థాయికి చేరుకొని తన కుటుంబాన్ని కష్టాల నుండి గట్టెక్కించాలనే బలమైన కోరిక ఉండేది. అయితే ఆ లక్ష్య సాధనలో ఎదురయ్యే ముళ్లు, రాళ్ల గురించి అతనికి అప్పట్లో సరైన అవగాహన లేదు. పాఠశాల విద్యను గ్రామంలోనే పూర్తి చేసిన తర్వాత, అతను ఉన్నత చదువుల కోసం పట్టణానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ వివిధ పోటీ పరీక్షలకు సిద్ధమవ్వాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. ప్రారంభంలో ఎంతో ఉత్సాహంతో అనేక పుస్తకాలు సేకరించి, శిక్షణ తరగతులకు క్రమం తప్పకుండా హాజరవుతూ పట్టుదలతో చదవడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ కొద్ది రోజులు గడిచేసరికి పట్టణంలోని ఆకర్షణలు, స్నేహితుల ప్రభావం అతనిపై పడింది. అతనిలో ఒక రకమైన బద్ధకం, అసహనం ప్రవేశించాయి. ఇంత కష్టపడకుండానే ఏదైనా సులభమైన మార్గంలో విజయం సాధించలేమా అన్న ఆలోచన అతని మనసులో మొలిచింది.
అతని చుట్టూ ఉన్న కొందరు మిత్రులు కూడా తప్పుడు సలహాలు ఇవ్వడం ప్రారంభించారు. కొందరు పాత ప్రశ్నపత్రాలను ముందుగానే సంపాదిస్తామని, మరికొందరు పరీక్షల్లో కేవలం ఊహించి జవాబులు గుర్తించే రహస్య తంత్రాలను నేర్పుతామని నమ్మబలికారు. సూర్యప్రకాశ్‌కు ఇవన్నీ చాలా ఆకర్షణీయంగా అనిపించాయి. అందరూ అడ్డదారులు తొక్కుతున్నప్పుడు తను మాత్రం ఎందుకు కఠిన శ్రమ చేయాలని అతను భావించాడు. మొదటిసారి పోటీ పరీక్ష రాసినప్పుడు అతను అవే అడ్డదారులను ఆశ్రయించాడు. సరైన సన్నద్ధత లేకుండా, కేవలం అదృష్టం మీద ఆధారపడి పరీక్ష రాశాడు. సగం కంటే ఎక్కువ ప్రశ్నలకు కేవలం ఊహలతోనే సమాధానాలు గుర్తించాడు. ఫలితాలు వెలువడగానే అతని పేరు ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఘోరమైన అపజయం ఎదురైంది. ఆ సమయంలో తండ్రి తన కోసం దాచుకున్న డబ్బును ఖర్చు చేసి పడుతున్న కష్టాన్ని చూసి అతనికి ఎంతో సిగ్గుగా అనిపించింది. నేను నిజంగా మనస్ఫూర్తిగా ప్రయత్నించానా అని తనను తాను ప్రశ్నించుకోగా, మనసు నుంచి లేదు అన్న చేదు సమాధానం వచ్చింది. ఆ రాత్రి సూర్యప్రకాశ్ నిద్రపోకుండా చాలా సేపు తన తప్పుల గురించి ఆలోచించాడు.
పొలంలో తన తండ్రి పడే అకుంఠిత శ్రమ అతనికి కళ్లముందు కదలాడింది. ఒక విత్తనం నేలలో నాటిన వెంటనే అది మరుసటి రోజుకే పంటగా మారదు. దానికి సరైన కాలంలో నీరు పోయాలి, మొలకలను నాశనం చేసే కలుపు మొక్కలను ఏరివేయాలి, పురుగుల నుండి, పక్షుల నుండి జాగ్రత్తగా కాపాడాలి. అప్పుడే అది మంచి దిగుబడిని ఇచ్చి రైతు ముఖంలో ఆనందాన్ని నింపుతుంది. విజయం కూడా సరిగ్గా అటువంటిదే అని అతను గ్రహించాడు. అడ్డదారులు కేవలం తాత్కాలిక భ్రమలని, కష్టపడితేనే శాశ్వత ఫలితం లభిస్తుందని అతనికి స్పష్టంగా అర్థమైంది. మరుసటి రోజు నుండే అతని జీవనశైలి పూర్తిగా మారిపోయింది. తెల్లవారుజామున నాలుగు గంటలకే నిద్రలేచి తన చదువులో నిమగ్నం కావడం అలవాటు చేసుకున్నాడు. ప్రతి విషయాన్ని క్షుణ్ణంగా అర్థం చేసుకుంటూ, లోతుగా అధ్యయనం చేయడం మొదలుపెట్టాడు. తన నిఘంటువు నుండి అడ్డదారి అనే పదాన్నే శాశ్వతంగా తొలగించాడు. ఫలితం గురించి అతిగా ఆందోళన చెందకుండా, కేవలం తన పని మీద మాత్రమే ఏకాగ్రతను కేటాయించాడు.
మిత్రులు మళ్లీ వచ్చి వినోదాల గురించి, సులభ మార్గాల గురించి ప్రలోభపెట్టినా అతను సున్నితంగా తిరస్కరించాడు. సామాజిక మాధ్యమాలకు పూర్తిగా దూరంగా ఉంటూ, సమయాన్ని ఒక్క క్షణం కూడా వృథా చేయకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు. చేతిలోని చరవాణిని కేవలం విలువైన సమాచారం సేకరించడం కోసమే వాడటం నేర్చుకున్నాడు. ప్రతి చిన్న వైఫల్యాన్ని ఒక అనుభవ పాఠంగా భావించి, తన తప్పులను ఎప్పటికప్పుడు సరిదిద్దుకున్నాడు. ఒక సంవత్సరం పాటు నిరంతర శ్రమ, క్రమశిక్షణతో సాగిన అతని తపస్సు వృథా పోలేదు. మళ్లీ పరీక్షలు రాశాడు. ఈసారి ఫలితాలు వచ్చినప్పుడు సూర్యప్రకాశ్ రాష్ట్ర స్థాయిలోనే అత్యుత్తమ స్థానం సాధించి అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచాడు. అతని విజయం చూసి గ్రామం మొత్తం గర్వించింది. కష్టపడి సాధించిన ఆ గెలుపులో ఉన్న తృప్తి, అడ్డదారిలో వచ్చే గెలుపులో ఎప్పటికీ ఉండదని అతను స్పష్టంగా తెలుసుకున్నాడు.
ఉద్యోగం పొంది స్థిరపడిన తర్వాత సూర్యప్రకాశ్ తన గ్రామంలోని నిరుపేద విద్యార్థులకు, పోటీ పరీక్షలకు సిద్ధమయ్యే యువతకు ఉచితంగా మార్గదర్శకత్వం చేయడం ప్రారంభించాడు. వారికి పాఠాలు చెప్పడమే కాకుండా, జీవితంలో ఉన్నతమైన విలువలను కూడా నేర్పించేవాడు. ఒకరోజు శిక్షణ తరగతిలో విద్యార్థులను ఉద్దేశించి అతను ఇలా అన్నాడు, "నా ప్రియమైన సోదర సోదరీమణులారా, జీవితంలో త్వరగా గెలవాలని ఎప్పుడూ ఆశపడకండి, గెలిచే స్థాయికి మిమ్మల్ని మీరు మలచుకోవడానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వండి. అడ్డదారులు మీకు తాత్కాలిక ఆనందాన్ని ఇవ్వవచ్చు కానీ, నిజాయితీగా కష్టపడి చేసే శ్రమ మాత్రమే మీకు సమాజంలో శాశ్వత గౌరవాన్ని, స్థిరత్వాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. మీ లక్ష్యం వైపు సాగే ప్రయాణంలో ఎన్ని ఆటంకాలు ఎదురైనా అలసట చెందకండి, ఎందుకంటే విజయానికి అడ్డదారులు లేవు, కేవలం కష్టమే రాజమార్గం. కష్టపడి చదవండి, పట్టుదలతో సాధించండి. ఫలితం దానంతట అదే మీ పాదాల దగ్గరికి వస్తుంది. గెలుపు అనేది ఒక ప్రయాణం మాత్రమే తప్ప అది గమ్యం కాదు. అందుకే ప్రతి క్షణం కొత్త విషయాలు నేర్చుకుంటూ క్రమశిక్షణతో ముందుకు సాగండి. చివరకు నిరంతర శ్రమ మాత్రమే విజయాన్ని వరిస్తుంది. విత్తనం నేల చీల్చుకుని వెలుగులోకి రావడానికి సమయం పడుతుంది. కానీ అది మహా వృక్షమైనప్పుడు అందరికీ నీడనిస్తుంది. అడ్డదారిలో మొలిచిన మొక్కలా అది గాలికి కూలిపోదు. అందుకే మీ కృషిలో లోతు ఉండాలి, వేగం కాదు."