శ్రీరామ భక్త శిఖామణులు: భక్త శబరి- డా:సి.హెచ్.ప్రతాప్

 రామాయణ మహాకావ్యంలో భక్తికి అసలైన నిర్వచనంగా నిలిచే పాత్రలలో శబరి అత్యంత విశిష్టమైనది. శబరి అసలు పేరు శ్రవణ. ఆమె ఒక గిరిజన బోయ కులంలో జన్మించిన సామాన్య వనిత. చిన్నతనం నుండే ఆమె మనసు సాత్విక చింతనతో, జీవకారుణ్యంతో నిండి ఉండేది. శబరి వివాహ సమయంలో ఆమె తండ్రి అనేక మూగ జీవులను విందు కోసం బలి ఇవ్వడానికి సిద్ధం చేశాడు. ఆ మూగ ప్రాణుల ఆర్తనాదాలు విన్న శబరి హృదయం ద్రవించిపోయింది. తన పెళ్లి కోసం ఇన్ని జీవుల ప్రాణాలు తీయడం ఇష్టం లేక ఆమె రహస్యంగా ఇల్లు వదిలి పారిపోయింది. అడవుల వెంట తిరుగుతూ చివరకు పంపా సరోవర తీరంలోని మాతంగ మహర్షి ఆశ్రమానికి చేరుకుంది. అక్కడ మహర్షికి సేవలు చేస్తూ, ఆశ్రమ పరిసరాలను శుభ్రం చేస్తూ పవిత్రమైన ముని వృత్తిని స్వీకరించింది. మాతంగ మహర్షి తన అంతిమ సమయంలో శబరితో శ్రీరామచంద్రుడు సీతాన్వేషణలో భాగంగా తప్పక ఈ ఆశ్రమానికి వస్తాడని, ఆ పరమాత్ముని దర్శనం కోసం వేచి చూడమని ఆదేశించారు.
గురువు మాటపై అచంచలమైన విశ్వాసంతో శబరి ప్రతిరోజూ శ్రీరాముని రాక కోసం ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టింది. శబరి భక్తి అత్యంత నిష్కల్మషమైనది, నిరంతరం సాగే ఒక తపస్సు లాంటిది. ఆమె ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామునే నిద్రలేచి ఆశ్రమ పరిసరాలను ఊడ్చి శుభ్రం చేసేది. రాముడు నడిచే దారిలో ముళ్లు, రాళ్లు లేకుండా జాగ్రత్త పడేది. రంగురంగుల అడవి పూలతో మార్గాన్ని అలంకరించి అడవిలోని మధురమైన పండ్లను సేకరించేది. రాముడికి పొరపాటున కూడా పుల్లని పండ్లు ఇవ్వకూడదనే అమాయకమైన ప్రేమతో, ప్రతి పండును తాను ముందుగా రుచి చూసి తీపిగా ఉన్న వాటిని మాత్రమే ఒక గిన్నెలో భద్రపరిచేది. ఇలా ఆమె సంవత్సరాల తరబడి, దశాబ్దాల కాలం నిరీక్షించింది. ఆమె కళ్ళలో రామ దర్శనం పట్ల ఉన్న తపన అపారమైనది. ఆమె యవ్వనం కరిగిపోయింది, వృద్ధాప్యం దరిచేరింది, కంటి చూపు మందగించింది, శరీరం శుష్కించిపోయింది. అయినా ఆమెలోని నమ్మకం మాత్రం ఇసుమంతైనా సడలలేదు.
చివరకు సీతాన్వేషణలో ఉన్న శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడితో కలిసి శబరి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు. రాముడిని చూడగానే శబరి ఆనందానికి అవధులు లేవు. పరుగున వెళ్లి ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి అర్ఘ్యపాద్యాలను సమర్పించింది. తాను ఎంతో ప్రేమతో సేకరించిన ఎంగిలి పండ్లను రాముడికి అందించింది. లోకనాయకుడైన శ్రీరాముడు ఆమె హృదయంలోని స్వచ్ఛమైన ప్రేమని, ఆ నిరీక్షణలోని వేదనను గమనించి ఎంతో తృప్తిగా ఆ పండ్లను ఆరగించాడు. కుల మతాలకతీతంగా కేవలం నిస్వార్థమైన భక్తి మాత్రమే దైవాన్ని చేరువ చేస్తుందని ఈ ఘట్టం నిరూపిస్తుంది. లక్ష్మణుడు మొదట సందేహించినా రాముడు ఆమె భక్తిలోని గొప్పతనాన్ని వివరించి ఆమెను తల్లిలా గౌరవించాడు. శబరి నిరీక్షణ ఫలించి రాముడి చేతుల మీదుగా ఆమె మోక్షాన్ని పొందింది. శబరి కథ ద్వారా పట్టుదల, ఓర్పు, గురువుపై నమ్మకం ఉంటే భగవంతుని అనుగ్రహం లభిస్తుందని స్పష్టమవుతుంది.
శబరి రాముడితో ఇలా అన్నది: "ఓ రామచంద్రా! నా గురువులు చెప్పిన మాట నేడు నిజమైంది. నా కళ్లు నిన్ను చూసి ధన్యమయ్యాయి. ఎన్నో ఏళ్లుగా నీ కోసమే ఈ అడవిలో ఎదురుచూస్తున్నాను. ఈ పండ్లు నా భక్తికి ప్రతీకలు, వీటిని స్వీకరించి నన్ను అనుగ్రహించావు. నా తపస్సు ఫలించింది, నా జన్మ ధన్యమైంది. నీ దర్శనంతో నాలోని అజ్ఞానం తొలగిపోయింది. ఇప్పుడు నేను ప్రశాంతంగా ఈ శరీరాన్ని త్యజించి పుణ్యలోకాలకు వెళ్తాను. నాపై నీ కరుణ సదా ఇలాగే ఉండాలి."