నాన్నలేని నన్ను అన్నీ తానై పెంచిన మాతృమూర్తిఅరవై ఏండ్ల క్రిందట అవాంతరాలు ఎదురైనాఅనుకున్నది సాధించమనినీతి నిజాయితీ వదలకుండాసంస్కారాయుతంగా మృదువైన మాటలతోపెదవులపై చిరునవ్వుతో ఆత్మీయ అనురాగాలతోఅందరితో ఉండాలనిఆపదలో ఉన్నవారికి అభయహస్తమిచ్చిఆదుకోవాలనిమనసు చంచలమైనదిరాగ ద్వేషాలు అసూయ అహంకారంఅథః పాతాళానికి చేరుస్తాయనివాటిని విడనాడిమానవత్వమే మాధవత్వమని జీవించాలని చెప్పినది జ్ఞాపకమే.మనసులో ఎన్ని భావాలు ఉన్నాఅమ్మ చెప్పిన జ్ఞాపకాలను వదలకమానవత్వం మరువకఅధ్యాపకునిగా నేను మొదట ఆచరించి చదువుతో బాటు విద్యార్థులకుసంస్కారాన్ని మానవజీవిత ప్రాముఖ్యతను తెలియచేసి ఉన్నతులుగా తీర్చిదిద్దిడెబ్బది సంవత్సరాల వయస్సులోనా మనోభావాలు సఫలమయ్యాయని సంతోషంగా జీవిస్తుమాతృమూర్తికి ప్రణామాలు అర్పిస్తున్నా.!!..............................
మనోవీచిక;- కవి మిత్ర, సాహిత్య రత్న -ఆచార్య అయ్యలసోమయాజుల ప్రసాద్.(పుష్యమి)-విశాఖ పట్నం
• T. VEDANTA SURY
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి