తేనెలో మునిగితేలుతుంటే…; - గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

మబ్బుల్లో తేలుతుంటే —

మదులు ముత్యాల్లా మెరుస్తాయి,

ఆకాశ అంచులపై ఆశలన్నీ

అందాల హంసల్లా విహరిస్తాయి…

గాలిలో తేలుతుంటే —

గీతాలు గుసగుసలై వినిపిస్తాయి,

అనురాగ అలల ఒడిలో ఆనందాలు

ఆవిష్కృతమై అలరిస్తాయి…

నీళ్లపై తేలుతుంటే —

నింగి ప్రతిబింబాలు నవ్వుతాయి,

జ్ఞాపకాల కమలాలు సరస్సులో

జలజలా వికసించి పలుకుతాయి…

కెరటాలపై తేలుతుంటే —

కాలకదలికలతో కలలు కొట్టుకుపోతాయి,

అలల ఆటలలో ఆవేదనలే

అద్భుత గీతాలుగా మారుతాయి…

ఊహల్లో తేలుతుంటే —

‘అసాధ్యం’ అనే మాటలు  కనబడకుంటాయి,

అక్షరాల రెక్కలపై అంతరంగాలు

అనంత గగనంలో విహరిస్తాయి…

కవితల్లో తేలుతుంటే —

ప్రతి భావం పరిమళ పుష్పమవుతుంది,

ప్రతి పదం పలికే స్వరమవుతుంటే,

ప్రతి క్షణం ప్రణయగీతంగా మారుతుంది…

తేనెలో మునిగితేలుతుంటే —

బాధల బరువంతా గాలిలో కలిసిపోతుంది,

మనసు మేఘమై మాటలు జలధారలై

కవిత్వం ప్రవాహమై పారుతుంది…