స్వశక్తి: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 ఒకప్పుడు పచ్చని అడవుల మధ్య ఉన్న శివపురం అనే గ్రామంలో ఆనంద్ అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతడు చిన్నతనం నుండి ఎంతో దైవభక్తుడు. ఏ పని చేయాలన్నా భయం, సందేహం అతడిని వెన్నాడుతుండేవి. తన జీవితంలో జరిగే ప్రతి చిన్న కష్టానికి దేవుడిని వేడుకునేవాడు కానీ, తన శ్రమను మాత్రం నమ్మేవాడు కాదు. "దేవుడు తలుచుకుంటే అంతా ఆయనే చేస్తాడు, నా వల్ల ఏమవుతుంది?" అని ఎప్పుడూ తనను తాను తక్కువ చేసుకునేవాడు. ఈ ఆత్మవిశ్వాస లోపం వల్ల అతడు ఏ రంగంలోనూ రాణించలేకపోయాడు. ఒకనాడు గ్రామంలో పెద్ద విపత్తు వచ్చింది. భారీ వర్షాల వల్ల గ్రామంలోని చెరువు కట్ట తెగే పరిస్థితి ఏర్పడింది. గ్రామ ప్రజలందరూ ప్రాణ భయంతో పరుగులు తీస్తున్నారు.
ఆనంద్ భయంతో వణికిపోతూ గుడిలోకి వెళ్లి దేవుడి ముందు మోకరిల్లాడు. "స్వామీ! నువ్వే మమ్మల్ని కాపాడాలి, అద్భుతం చేసి ఈ గండం నుండి గట్టెక్కించు" అని ప్రార్థించసాగాడు. అప్పుడు ఆ గుడిలో ఉండే ఒక వృద్ధ సాధువు ఆనంద్‌ను చూసి దగ్గరకు వచ్చారు. "నాయనా! బయట ఊరంతా మునిగిపోతుంటే నువ్వు ఇక్కడ కూర్చుని ఏం చేస్తున్నావు?" అని అడిగారు. దానికి ఆనంద్, "స్వామి! నేను అశక్తుడిని, భగవంతుడే ఏదో ఒక అద్భుతం చేస్తాడని వేడుకుంటున్నాను" అని సమాధానమిచ్చాడు. అప్పుడు ఆ సాధువు నవ్వి, "భగవంతుడు అద్భుతాలు చేయడానికి నీ రూపంలోనే ఉన్నాడు. నీలోని శక్తిని నువ్వు నమ్మనంత వరకు, ఆ దేవుడు కూడా నీకు సహాయం చేయలేడు. ముందు నిన్ను నువ్వు నమ్ము, అప్పుడే దేవుడి మీద నీకు ఉన్నది నిజమైన భక్తి అవుతుంది" అని హితబోధ చేశారు.
ఆ మాటలు ఆనంద్ హృదయంలో ఒక కొత్త వెలుగును నింపాయి. దేవుడు మనకు రెక్కలు ఇచ్చింది ఎగరడానికే కానీ, గూట్లో దాక్కోవడానికి కాదు అని అతడు గ్రహించాడు. వెంటనే అతడు గుడి నుండి బయటకు వచ్చి, చెరువు కట్ట దగ్గరకు వెళ్లాడు. అక్కడ గ్రామ యువకులందరినీ ఏకం చేశాడు. "మనం చేయగలము, మనలోని శక్తిని నమ్ముదాం" అంటూ అందరిలో ఉత్సాహం నింపాడు. ఆనంద్ ముందుండి ఇసుక బస్తాలను మోస్తూ, కట్ట తెగకుండా అడ్డుకున్నాడు. అతడి పట్టుదల చూసి మిగిలిన వారు కూడా రెట్టింపు ఉత్సాహంతో పనిచేశారు. గంటల తరబడి చేసిన పోరాటం తర్వాత చెరువు కట్ట భద్రంగా నిలిచింది. గ్రామం పెద్ద ప్రమాదం నుండి తప్పించుకుంది. ఆ క్షణం ఆనంద్‌కు కలిగిన ఆత్మతృప్తి వెలకట్టలేనిది.
సమస్య ఎదురైనప్పుడు ప్రార్థించడం తప్పు కాదు, కానీ ఆ ప్రార్థన మనల్ని కర్మవీరులుగా మార్చాలి. ఆనంద్ తనలోని సామర్థ్యాన్ని గుర్తించినప్పుడే, అతడు దేవుడి అసలైన రూపాన్ని దర్శించగలిగాడు. మన ఆత్మవిశ్వాసమే దైవ విశ్వాసానికి పునాది. ఎవరైతే తమను తాము నమ్మరో, వారు దేవుడిని కూడా సరిగ్గా నమ్మలేరు. ఎందుకంటే దేవుడు మన అంతరాత్మలో ఉంటాడు. మనల్ని మనం ద్వేషించుకుంటూ లేదా తక్కువ చేసుకుంటూ దేవుడిని ప్రేమిస్తున్నాం అనడం అబద్ధం. ఆనంద్ జీవితం ద్వారా మనకు అర్థమయ్యేది ఒక్కటే—మనలోని దైవత్వాన్ని గుర్తించడమే పరమాత్మను నమ్మడం. సంకల్పం బలంగా ఉంటే ప్రకృతి మొత్తం మనకు సహకరిస్తుంది. అందుకే స్వామి వివేకానంద చెప్పినట్లు, నిన్ను నువ్వు నమ్మే వరకు నువ్వు దేవుడిని నమ్మలేవు.
విపత్తు సర్ధు ముణిగాక ఆనంద్ చ్హూపిన తెగ్గువ ధైర్య సాహసాలకు మెచ్చి గ్రామ ప్రజలు ఆనంద్ కి గొప్ప సన్మానం చాసారు. ఆ సందర్భంగా ఆనంద్ తన భావాలను ఊరి ప్రజలతో అపురూపంగా పంచుకున్నాడు.
"నా గ్రామ పెద్దలకు, మిత్రులకు నమస్కారం! ఈ రోజు మన గ్రామం సురక్షితంగా ఉందంటే అది కేవలం నా ఒక్కడి వల్ల కాదు, మనందరిలో ఉన్న ఆత్మవిశ్వాసం వల్ల. ఒకప్పుడు నేను దేవుడు బయట ఎక్కడో ఉన్నాడని, ఆయన అద్భుతాలు చేస్తాడని ఎదురుచూసేవాడిని. కానీ ఈ రోజు నాకు ఒక విషయం అర్థమైంది. భగవంతుడు మన చేతుల్లో బలాన్ని, మనసులో ధైర్యాన్ని ఇచ్చాడు. మనం ఆ శక్తిని నమ్మి అడుగు ముందుకు వేసినప్పుడే దేవుడు మనకు తోడవుతాడు. నిన్ను నువ్వు నమ్మకుండా దేవుడిని నమ్ముతున్నాను అనడం కేవలం భయం మాత్రమే, భక్తి కాదు. మనలో ఉన్న అపరిమితమైన శక్తిని గుర్తించడమే నిజమైన ప్రార్థన. ఏ రోజైతే మనం మన స్వశక్తిపై నమ్మకం పెంచుకుంటామో, ఆ రోజే దేవుడు మన ద్వారా అద్భుతాలు చేయిస్తాడు. భయాన్ని వదలండి, మీలోని దైవత్వాన్ని నమ్మండి. అప్పుడే మనం ఏ ఆటంకాన్నైనా అధిగమించగలము".