శ్రీ వేంకటేశ్వర మంగళాశాసనం-13: - డా:సి.హెచ్.ప్రతాప్

 శ్రీవైకుంఠ విరక్తాయ స్వామి పుష్కరిణీతటే ।
రమయా రమమాణాయ వేంకటేశాయ మంగళమ్  
శ్రీ వేంకటేశ్వర మంగళాశాసనంలో ఈ శ్లోకం అత్యంత ప్రాధాన్యత కలిగినది. ఇది స్వామి వారు వైకుంఠాన్ని విడిచి భూలోకానికి ఎందుకు వచ్చారో మరియు ఇక్కడ ఆయన నివాస విశిష్టత ఏమిటో అద్భుతంగా వివరిస్తుంది. భక్తి రసంతో నిండిన ఈ శ్లోకం భక్తులకు స్వామి వారి కరుణామయ స్వభావాన్ని గుర్తు చేస్తుంది.
శ్రీవైకుంఠ విరక్తాయ అనే పదం ఒక ఆశ్చర్యకరమైన నిజాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. సర్వేశ్వరుడైన విష్ణుమూర్తికి పరమపదం లేదా శ్రీవైకుంఠం నిత్య నివాసం. అక్కడ నిత్యసూరులు, ముక్తులు ఆయనను సేవించుకుంటూ ఉంటారు. అది అనంతమైన ఆనందానికి నిలయం. అయితే, తన భక్తులను రక్షించడానికి, వారి ఆర్తిని తీర్చడానికి స్వామి ఆ వైకుంఠ సుఖాల పట్ల విరక్తిని పెంచుకున్నారు. అంటే, వైకుంఠం కంటే కూడా తన భక్తులు ఉండే భూలోకమే ఆయనకు ప్రియమైనదిగా మారింది. తన బిడ్డలైన మానవుల కష్టాలను స్వయంగా చూడాలని, వారి చెంతనే ఉండాలని ఆయన సంకల్పించారు. భక్త వాత్సల్యంతో పరమపదాన్ని సైతం వదిలి వచ్చిన ఆ స్వామి త్యాగనిరతి ఇందులో కనిపిస్తుంది.
స్వామి పుష్కరిణీతటే అనే పదం ఆయన భూలోక నివాస స్థానాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. తిరుమల క్షేత్రంలోని స్వామి పుష్కరిణి అత్యంత పవిత్రమైనది. ఇది వైకుంఠం నుండి భూమికి తెచ్చిన తీర్థమని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఈ పుష్కరిణి తీరాన వేంకటేశ్వరుడు స్థిర నివాసం ఏర్పరచుకున్నారు. నీరు ప్రాణధారమైనది, అలాగే స్వామి భక్తుల ప్రాణాలకు ఆధారమైనవాడు. ఈ పవిత్ర జలాల చెంత ఆయన కొలువై ఉండటం భక్తులకు పాప విముక్తిని, మానసిక ప్రశాంతతను ప్రసాదిస్తుంది. స్వామి పుష్కరిణిలో స్నానం చేసి స్వామిని దర్శించుకోవడం వల్ల మోక్షం సిద్ధిస్తుందని భక్తుల నమ్మకం.
రమయా రమమాణాయ అంటే లక్ష్మీదేవితో కలిసి విహరించేవాడు అని అర్థం. వేంకటేశ్వరుడు ఒంటరివాడు కాదు, ఆయన నిత్యం లక్ష్మీ సమేతుడు. ఆయన వక్షస్థలంలో మహాలక్ష్మి కొలువై ఉంటుంది. లక్ష్మి అంటే సంపద మరియు కరుణ. స్వామి శక్తికి, సంపదకు మూలమైన అమ్మవారితో కలిసి భక్తులను అనుగ్రహిస్తున్నారు. ఇక్కడ 'రమమాణాయ' అంటే కేవలం విహరించడమే కాదు, భక్తుల కోరికలను తీర్చడంలో ఆనందాన్ని పొందుతున్నాడని కూడా భావించవచ్చు. ప్రకృతి పురుషుల కలయికగా, జగత్ రక్షణకై వారు ఈ క్షేత్రంలో క్రీడిస్తున్నారు. భక్తులకు ఐశ్వర్యాన్ని, ధర్మాన్ని ప్రసాదించే దంపతులుగా వారు ఇక్కడ వెలిశారు.
వేంకటేశాయ మంగళమ్ అని భక్తులు ఈ దివ్య మూర్తికి మంగళాశాసనం పలుకుతున్నారు. లోకాలను పాలించే ఆ పరమాత్మకు శుభం కలగాలని కోరుకోవడం భక్తుల ప్రేమకు నిదర్శనం. కలియుగ వైకుంఠంగా భాసించే తిరుమల కొండపై, పవిత్ర పుష్కరిణి తీరాన, శ్రీమహాలక్ష్మితో కలిసి భక్తుల కష్టాలను తీరుస్తున్న ఆ వేంకటనాథుని పాదాలకు నమస్కరిస్తూ ఈ శ్లోకాన్ని పఠిస్తారు. ఈ శ్లోక స్మరణ వల్ల భక్తులకు స్వామి పట్ల అనన్యమైన భక్తి కలుగుతుంది. తన నిత్య నివాసాన్ని సైతం వదిలి మనకోసం దిగివచ్చిన ఆ దైవంపై కృతజ్ఞతా భావం కలుగుతుంది.
తిరుమల యాత్ర చేసే ప్రతి భక్తుడు ఈ శ్లోకంలోని అంతరార్థాన్ని గమనిస్తే, స్వామి మనకు ఎంత దగ్గరగా ఉన్నారో అర్థమవుతుంది. పవిత్రమైన పుష్కరిణి, ప్రసన్నమైన దివ్య మంగళ విగ్రహం, అమ్మవారి కరుణ - ఇవన్నీ కలిసి భక్తుని జీవితాన్ని ధన్యం చేస్తాయి. కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవంగా వెలిసిన ఆ స్వామికి నిత్యం మంగళం కలుగుగాక.