శ్రీవేంకటేశ్వర మంగళాశాసనం లోని ఈ శ్లోకం భగవంతుని పాదపద్మాల వైభవాన్ని, ఆయన నివాస స్థల విశిష్టతను ఎంతో అద్భుతంగా వివరిస్తుంది. భక్తులు తమ సర్వస్వాన్ని భగవంతుని పాదాల చెంత సమర్పించుకునే శరణాగతి తత్వాన్ని ఈ శ్లోకం ప్రతిబింబిస్తుంది.
శ్లోకం:
శ్రీవేంకటాద్రి శృంగాగ్ర మంగళాభరణాంఘ్రయే ।
మంగళానాం నివాసాయ శ్రీనివాసాయ మంగళమ్ ॥
ఈ శ్లోకంలోని మొదటి పాదం 'శ్రీవేంకటాద్రి శృంగాగ్ర మంగళాభరణాంఘ్రయే' స్వామివారి దివ్య పాదాలను వర్ణిస్తుంది. 'శ్రీవేంకటాద్రి' అంటే పాపాలను దహించివేసే పవిత్రమైన వేంకట పర్వతం. 'శృంగాగ్ర' అంటే ఆ పర్వత శిఖర భాగాన అని అర్థం. ఏడు కొండల పైన, అత్యున్నతమైన శిఖరంపై వెలసిన ఆ స్వామి పాదాలు 'మంగళాభరణాంఘ్రయే' అని వర్ణించబడ్డాయి. అంటే, ఆ దివ్య పాదాలే వేంకటాద్రికి మంగళకరమైన ఆభరణాలు వంటివి. సాధారణంగా మానవులు ఆభరణాలతో తమను తాము అలంకరించుకుంటారు. కానీ ఇక్కడ వేంకటేశ్వరుని పాద పద్మాలే ఆ కొండకు అసలైన అలంకారం. ఆ పాదాల స్పర్శ వల్లనే ఆ శిఖరం అంతటి పవిత్రతను, శోభను సంతరించుకుంది. భక్తులకు ఆ పాదాలే రక్షణ, అవే మోక్ష మార్గానికి సోపానాలు.
రెండవ పాదం 'మంగళానాం నివాసాయ' భగవంతుని అనంత శుభప్రదమైన స్వభావాన్ని తెలుపుతుంది. 'మంగళానాం నివాసాయ' అంటే సమస్త శుభాలకు, మంగళాలకు ఆయనే నివాస స్థానం. లోకంలో మనకు కలిగే ప్రతి చిన్న శుభం కూడా ఆ పరమాత్మ అనుగ్రహం వల్లే కలుగుతుంది. ఆయన ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ మంగళం ఉంటుంది. ఆయన నామ స్మరణ ఎక్కడ వినిపిస్తుందో అక్కడ అమంగళం దరిచేరదు. సకల శుభ గుణాలకు ఆయన పుట్టినిల్లు వంటివాడు. అందుకే భక్తులు తమ జీవితాల్లో ఏదైనా శుభకార్యం తలపెట్టినప్పుడు ముందుగా శ్రీనివాసుడిని స్మరించుకుంటారు. ఆయన అనుగ్రహం ఉంటేనే ఏ కార్యమైనా నిర్విఘ్నంగా, మంగళప్రదంగా పూర్తవుతుంది.
'శ్రీనివాసాయ మంగళమ్' అంటే మహాలక్ష్మి నిరంతరం నివసించే ఆ శ్రీనివాసుడికి మంగళం కలుగుగాక అని భావం. 'శ్రీ' అంటే లక్ష్మీదేవి, 'నివాస' అంటే ఆమెకు నిలయమైనవాడు. లక్ష్మీనారాయణులు విడదీయలేని వారు. ఎక్కడ శ్రీనివాసుడు ఉంటాడో అక్కడ సంపద, సౌభాగ్యం, శాంతి వెల్లివిరుస్తాయి. అటువంటి సర్వశక్తిమంతుడైన స్వామికి భక్తుడు ప్రేమతో మంగళం పలుకుతున్నాడు. భగవంతుని రక్షణలో ఉన్న మనం, ఆయనే మనకు సర్వస్వం అని భావించి చేసే ఈ మంగళాశాసనం మన హృదయాల్లో భక్తిని నింపుతుంది.
ఈ శ్లోకం యొక్క అంతరార్థం ఏమిటంటే, భగవంతుని పాదాలే మనకు ఆశ్రయం. వేంకటాద్రి శిఖరంపై వెలసిన ఆ పాదాలను ఆశ్రయించిన వారికి జీవితంలో ఎటువంటి లోటు ఉండదు. సమస్త లోకాలకు శుభాలను పంచే ఆ స్వామి, భక్తుల హృదయాల్లో కొలువై ఉండి వారిని సన్మార్గంలో నడిపిస్తాడు. అహంకారాన్ని వదిలి ఆ దివ్య పాదాల చెంత తలవంచినప్పుడు, మన జీవితం కూడా మంగళప్రదంగా మారుతుంది. లోకంలో ఎన్ని అశాంతి కరమైన పరిస్థితులు ఉన్నా, శ్రీనివాసుని స్మరణ చేసేవారికి అంతర్గత శాంతి లభిస్తుంది.
ముగింపులో చెప్పాల్సిన సత్యం ఏమిటంటే, శ్రీనివాసుడు కేవలం ఒక విగ్రహం కాదు, ఆయన అనంతమైన చైతన్యం. ఆ చైతన్యం ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ మంగళం నివాసం ఉంటుంది. నిత్యం ఈ శ్లోకాన్ని మననం చేసుకోవడం వల్ల మన ఇంట్లో, మన మనస్సులో శుభ పరిణామాలు చోటుచేసుకుంటాయి. కలియుగంలో భక్తులను కాపాడటానికి వేంకటాద్రిపై వెలసిన ఆ స్వామి దివ్య మంగళ విగ్రహాన్ని స్మరిస్తూ, ఆయనకు మంగళం పలకడం మన కనీస ధర్మం. ఆ స్వామి పాద పద్మాలే మనల్ని సంసార సాగరం నుండి తరింపజేస్తాయి.


addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి