శ్రీ వేంకటేశ్వర మంగళాశాసనం-4: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 శ్రీవేంకటేశ్వర మంగళాశాసనం లో ఈ శ్లోకం స్వామివారి అపారమైన సౌందర్యాన్ని, ఆ సౌందర్యం భక్తుల మనస్సులపై చూపే ప్రభావాన్ని అద్భుతంగా వివరిస్తుంది. భగవంతుని రూపం కేవలం కళ్లకు కనిపించే ఆకారం కాదు, అది అనంతమైన చైతన్యం మరియు పరమానందానికి నిలయం. ఈ శ్లోకం ద్వారా భక్తులు ఆ దివ్య మంగళ విగ్రహాన్ని ధ్యానిస్తూ మంగళం పలుకుతారు.
శ్లోకం:
సర్వావయవ సౌందర్య సంపదా సర్వచేతసామ్ ।
సదా సమ్మోహనాయాస్తు వేంకటేశాయ మంగళమ్ ॥
ఈ శ్లోకంలోని మొదటి పాదం 'సర్వావయవ సౌందర్య సంపదా' భగవంతుని సంపూర్ణ సౌందర్యాన్ని ప్రకటిస్తుంది. 'సర్వ అవయవ' అంటే పాదాల నుండి కిరీటం వరకు ఉన్న ప్రతి అంగం. 'సౌందర్య సంపద' అంటే సౌందర్యమే ఒక గొప్ప సంపదగా కలిగినవాడు అని అర్థం. సాధారణంగా మానవులలో ఏదో ఒక భాగం బాగుండవచ్చు, కానీ శ్రీనివాసుడు సర్వావయవ సుందరుడు. ఆయన నీలమేఘ శ్యామ వర్ణం, విశాలమైన నేత్రాలు, చిరునవ్వు చిందించే అధరాలు, శంఖ చక్రధారి అయిన హస్తాలు - ఇలా ప్రతి ఒక్కటీ ఒక అద్భుత శిల్పంలా, అత్యంత మనోహరంగా ఉంటాయి. ఆ సౌందర్యం తరిగిపోని నిధి వంటిది. అందుకే భక్తులు ఆయనను చూసిన కొద్దీ మళ్లీ చూడాలని తపిస్తుంటారు.
రెండవ పాదంలోని 'సర్వచేతసామ్ సదా సమ్మోహనాయాస్తు' అనే మాటలు భగవంతుని ఆకర్షణ శక్తిని తెలుపుతాయి. 'సర్వచేతసామ్' అంటే సమస్త జీవుల యొక్క మనస్సులకు అని అర్థం. 'సదా సమ్మోహనాయ' అంటే ఎల్లప్పుడూ పరవశింపజేసేవాడు లేదా ముగ్ధులను చేసేవాడు. శ్రీవేంకటేశ్వరుని రూపం కేవలం మనుషులనే కాదు, దేవతలను, మునులను, పశుపక్ష్యాదులను సైతం సమ్మోహితులను చేస్తుంది. ఆయన సౌందర్యం మనస్సులోని వికారాలను, ఆందోళనలను తొలగించి, ఒక తెలియని ప్రశాంతతను, ఆనందాన్ని నింపుతుంది. 'సమ్మోహనం' అంటే ఇక్కడ ప్రాపంచికమైన వ్యామోహం కాదు, అది దైవికమైన ఆకర్షణ. ఆ ఆకర్షణలో పడిన భక్తుడు తనను తాను మరచిపోయి భగవంతునిలో లీనమవుతాడు.
'వేంకటేశాయ మంగళమ్' అంటే అటువంటి అనంత సుందర రూపం కలిగిన వేంకటేశ్వరుడికి మంగళం కలుగుగాక. భక్తుడు ఆ స్వామి రూపాన్ని చూసి మురిసిపోతూ, "స్వామీ! నీ ఈ దివ్య రూపం ఎల్లప్పుడూ ఇలాగే ప్రకాశించాలి, లోకానికి ఆనందాన్ని పంచాలి" అని ప్రార్థిస్తాడు. భగవంతుడికి మనం ఇచ్చేది ఏమీ లేదు, కానీ మన హృదయంలోని ప్రేమను మంగళాశాసనం రూపంలో అర్పిస్తాం. ఈ శ్లోక పఠనం వల్ల మనస్సులో పవిత్రమైన ఆలోచనలు కలుగుతాయి.
ఈ శ్లోకం యొక్క అంతరార్థం ఏమిటంటే, భగవంతుడు సౌందర్యానికి మూలస్థానం. సృష్టిలోని ప్రతి అందం ఆయన ప్రతిబింబమే. ఆ స్వామి దివ్య మంగళ విగ్రహాన్ని ధ్యానించడం వల్ల మన మనస్సులోని మలినాలు తొలగిపోయి, హృదయం నిర్మలంగా మారుతుంది. తిరుమల గర్భాలయంలోని ఆ శ్యామల కోమల రూపాన్ని ఒక్క క్షణం కళ్లు మూసుకుని తలచుకుంటే, ఈ శ్లోకంలోని ప్రతి పదం సార్థకమవుతుంది. ఆయన కరుణా కటాక్షాలు మనపై ప్రసరించినప్పుడు, మన జీవితం కూడా సౌందర్యవంతంగా, మంగళప్రదంగా మారుతుంది.
సాధకుడు తన దైనందిన జీవితంలో ఎదురయ్యే ఒత్తిడి నుండి ఉపశమనం పొందడానికి ఈ శ్లోకాన్ని ఆశ్రయించవచ్చు. మనస్సు అదుపు తప్పినప్పుడు లేదా అశాంతిగా ఉన్నప్పుడు, సర్వావయవ సుందరుడైన శ్రీనివాసుని స్మరించడం వల్ల తక్షణ శాంతి లభిస్తుంది. భగవంతుని రూపం మన కళ్ల ముందు కదలాడినప్పుడు, ప్రాపంచిక విషయాల పట్ల ఉన్న ఆసక్తి తగ్గి, ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి కలుగుతుంది. నిత్యం ఈ మంగళాశాసనాన్ని పఠించే భక్తులకు ఆ శ్రీనివాసుడు తన దివ్య రూప దర్శనాన్ని అంతరంగంలో ప్రసాదిస్తాడు. ఆ దివ్య సౌందర్యమే భక్తుడికి కొండంత అండ.