అమ్మ ఒడే అన్నింటా
గొప్పదన్నోడు
అమ్మ చనుగుడిచి పాలుద్రాగి
ఆడిపాడినోడు
చందమామ రావే జాబిల్లి రావే అంటూ
అమ్మచేతి గోరుముద్దలు తిని ఎదిగినోడు
తల్లిదండ్రుల సొమ్ముతో
పెరిగి పెద్దవాడైనోడు
నేడు స్వార్థపు పొరలు కనులకుకమ్మి
తల్లిదండ్రులనే విచక్షణ మరచి
కండకావరంతో నానాదుర్భాషలాడుతున్నాడు
అమ్మా నాన్న అని పిలవడమే
అవమానకరంగా భావించే
కుసంస్కారులు
ఎక్కొచ్చిన మెట్లు మరచిన
(దొంగ) నా కొడుకులు
కనికరమే లేనట్టి కాలయములు
కన్నకొడుకు ఉన్నా నిరాదరణతో
అనాథలై ఆసరాలేకా
దిక్కుతోచని స్థితిలో
వృద్ధాశ్రమంలో తలదాచుకుంటున్నారెందరో...
రేపు కొడుకు దిగే మెట్లు లెక్కబెట్టుకోకతప్పదుకదా!
కాలం ఎంత పౌరుషమున్నవాన్నైనా
లొంగదీసుకుంటుంది
చూస్తూ ఉండూ
ఒక్కకలకనగానే
జీవితం ముగిసినట్టుకాదుగదా!?
ముసలి తల్లిదండ్రులను గోస
బెట్టిన కొడుకులు మట్టి కొట్టుకుపోతారు

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి