కవిత అంటే…:- గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్,-\భాగ్యనగరం.

కవితంటే మాటల మురిపెంగా

మనసును మెల్లగా మెప్పించాలి —

మల్లెపూల పరిమళంలా

మాటల మధ్య మాధుర్యం జార్పించాలి।

కవితంటే మెరుపుల జిలుగుగా

అక్షరాల్లో ఆలోచనలు మెరిపించాలి —

ఒక్క పదమే పిడుగైపోయి

నిద్రలోనూ చైతన్యం నింపేలాగుండాలి।

కవితంటే మత్తును దూరం చేసే

మధురమైన జ్ఞాపకాల మందు కావాలి —

చీకటిలో చతికిలపడక

దారిచూపే దీపమై నిలవాలి।

కవితంటే మాధుర్య గానం

మనసు గూటిలో గూడు కట్టాలి —

చల్లని గాలిలా చేరి

చింతలను మెల్లగా దూరం చేయాలి।

కవితంటే హృదయాన్ని తట్టాలి

మనిషి మనసును మెలిపెట్టాలి —

నిశ్శబ్దంలో మాటలై

నిజాలను నిద్రలేపాలి।

కవితంటే మానవత్వ దర్పణం

మనుగడకు మార్గం చూపాలి —

కన్నీటి బొట్టులోనూ

కరుణ వెలుగులు నింపాలి।

కవితంటే కేవలం పదాలు కాదు —

ప్రాణం పొసిన భావాల ప్రపంచం

మనసు నుంచి మనసుకు చేరే

మానవత్వపు మధుర సందేశం।