కష్టాలకు కూలిపోతాను అనుకున్నా —
కొండలా నిలబడటం నేర్చుకున్నా
కాలం కఠోరంగా కొట్టినా
కన్నీటి గుండెలో గర్వం పెంచుకున్నా।
కష్టాలకు కుమిలిపోతాను అనుకున్నా —
కన్నీటిని కవితగా మార్చుకున్నా
మనసు ముక్కలైన ప్రతి క్షణం తట్టుకున్నా
మౌనంలో మహోన్నత గాథ రాసుకున్నా।
కష్టాలకు కరిగిపోతాను అనుకున్నా —
వేదనలను వెచ్చదనం చేసుకున్నా
అగ్నిలోనూ ఆత్మను నిలబెట్టటం నేర్చుకున్నా
దానిని ఆరనిదీపంలా మార్చటం తెలుసుకున్నా।
కష్టాలకు కుళ్ళిపోతా అనుకున్నా —
అవే నన్ను పుష్పింపజేశాయి
మట్టిలో పడి పోయిన గింజనైనా
మరలా మొలకెత్తే జీవమును అయ్యా।
కష్టాలు కరాళ రూపాలైనా —
కలలకి కంచె కట్టలేవు
మనసు మేల్కొంటే ప్రతి నొప్పీ
మహాసాగరమై మార్గం చూపించుతుంది।
కూలిపోను ఇక — నిలబడతాను
కుమిలిపోను ఇక — కవిత అవుతాను
కరిగిపోను ఇక — కాంతి అవుతాను
కుళ్ళిపోను ఇక — జీవం అవుతాను॥

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి