మాటల మంత్రము – భావాల మాధుర్యము: -గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

వెలుగులు విరజిమ్మమంటారు—

వెలుతురు విత్తనాలను వెదజల్లమంటారు;

చీకటి చెరగాలంటే

చిరు జ్ఞాన దీపాల్ని వెలిగించమంటారు॥

వెన్నెలజల్లు కురిపించమంటారు—

వేదనల వేడి తగ్గించమంటారు;

మనసు మైదానాల్లో

మధుర స్వప్నాల్ని నాటమంటారు॥

చిరునవ్వులు చిందమంటారు—

చిరు ఆనందాల్ని పంచమంటారు;

వేదనల వర్షంలోనూ

వేడుకల్ని సమకూర్చమంటారు॥

పువ్వులు పూయించమంటారు—

పదాల తోటల్లో రంగులు చూపమంటారు;

భావాల కొమ్మల్లో

బంగారు కవితలు విరపూయించమంటారు॥

పరిమళాలు చల్లమంటారు—

ప్రేమ గాలిలో పులకింతలు కలపమంటారు;

మనసుల మడుల్లో

మాధుర్యపు మల్లెలు నింపమంటారు॥

అందాలు చూపమంటారు—

అక్షరాల్లో ఆత్మ సౌందర్యం ప్రతిఫలింపజేయమంటారు;

చూపుల చెరువుల్లో

చైతన్య చంద్రికను తేలియాడించమంటారు॥

ఆనందాలు అందించమంటారు—

అనుభూతుల అంచుల్లో ఆహ్లాద తరంగాలు రేపమంటారు;

జీవిత జలధిలో

జీవన గీతాలు వినిపించమంటారు॥

కవితలు అల్లమంటారు—

కాలపు కడలిలో కవన కెరటాలు లేవదీయమంటారు;

అక్షరాల ఆభరణాలతో

అంతరంగాలను అలంకరించమంటారు॥

మనసులు దోచమంటారు—

మాటల మంత్రంతో మానవ హృదయాలు గెలువమంటారు;

ప్రేమ పరిమళంతో

ప్రపంచాన్ని పూలవనంగా మార్చమంటారు॥

ఇలా అంటారు అందరూ—

కాని కవి గుండె మాత్రం చెబుతుంది—

"నేను కాదు వెలుగుల వర్షం,

మీ హృదయాలే నా కవితకు అసలు మూలం"