పరోపకారం: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 ఒక దట్టమైన అడవి సమీపంలో ఉన్న చిన్న గ్రామంలో వీరయ్య అనే వేటగాడు ఉండేవాడు. అతను విలువిద్యలో ఆరితేరినవాడు. అయితే, అతనికి తన నైపుణ్యం పట్ల అమితమైన గర్వం ఉండేది. అడవిలోని ఏ జంతువైనా తన బాణానికి చిక్కాల్సిందేనని, తనకంటే గొప్పవాడు లేడని అతను విర్రవీగేవాడు. ఒకనాడు వేట కోసం అడవికి వెళ్ళిన వీరయ్యకు ఒక జింక కనిపించింది. దాన్ని వెంటాడుతూ అతను అడవిలో చాలా దూరం వెళ్ళిపోయాడు. చివరికి ఒకచోట ఆ జింక అదృశ్యమైంది, కానీ అక్కడ అతనికి ఒక ముసలి సాధువు ప్రశాంతంగా తపస్సు చేసుకుంటూ కనిపించారు.
వీరయ్య గర్వంతో ఆ సాధువు దగ్గరికి వెళ్లి, "స్వామీ, ఇటుగా వెళ్ళిన జింకను చూశారా? నా బాణం తగిలితే అది తప్పించుకోలేదు. నా అంతటి వేటగాడిని ఈ ప్రాంతంలో ఎవరూ లేరు" అని గొప్పలు చెప్పుకున్నాడు. ఆ సాధువు కళ్లు తెరిచి చిరునవ్వుతో, "నాయనా, నీ విద్య నీకు గర్వాన్ని ఇచ్చింది కానీ వివేకాన్ని ఇవ్వలేదు. నీ శక్తిని నిరూపించుకోవాలంటే, ఆ ఎదురుగా ఉన్న కొండపై నుండి పడుతున్న జలపాతం మధ్యలో ఉన్న ఒక చిన్న రాయిని నీ బాణంతో కొట్టగలవా?" అని అడిగారు.
వీరయ్య వెంటనే బాణం ఎక్కుపెట్టి, గురి చూసి కొట్టాడు. బాణం సరిగ్గా ఆ రాయికి తగిలింది. వీరయ్య ఎంతో అహంకారంతో సాధువు వైపు చూశాడు. అప్పుడు సాధువు, "సరే, ఇప్పుడు నేను చెప్పేది చేయి" అని అతడిని ఒక లోతైన లోయ అంచున ఉన్న విరిగిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న చెట్టు కొమ్మ మీదకు తీసుకెళ్లారు. "ఇప్పుడు ఈ కొమ్మ మీద నిలబడి, అదే రాయిని కొట్టు" అన్నారు. వీరయ్య ఆ లోయ లోతును చూసి భయంతో వణికిపోయాడు. ఆ కొమ్మ ఎప్పుడు విరుగుతుందో తెలియని పరిస్థితుల్లో అతనికి బాణం ఎక్కుపెట్టడం కూడా సాధ్యం కాలేదు.
అప్పుడు ఆ సాధువు నవ్వుతూ, "చూశావా వీరయ్యా, సురక్షితమైన చోట ఉన్నప్పుడు నీ విద్య నీకు బలాన్ని ఇచ్చింది, కానీ ప్రాణాపాయం ఉన్న చోట నీ భయం నిన్ను ఓడించింది. నిజమైన విద్య అంటే కేవలం గురి చూసి కొట్టడం కాదు, ఎలాంటి కష్టకాలంలోనైనా మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవడం. నీ గర్వం నీ కళ్లను కప్పేసింది, అందుకే నువ్వు పరిస్థితులను అంచనా వేయలేకపోయావు" అని చెప్పారు. తన తప్పు తెలుసుకున్న వీరయ్య గర్వాన్ని వదిలి సాధువుకు నమస్కరించాడు.
తాను నేర్చుకున్న విద్య ఇతరులను తక్కువ చేయడానికి కాదు, తనను తాను సంస్కరించుకోవడానికి అని తెలుసుకున్న వీరయ్య ఆ సాధువుతో ఇలా అన్నాడు:
"స్వామీ, ఈ రోజు మీరు నా కళ్లు తెరిపించారు. విద్య అనేది అహంకారాన్ని పెంచేది కాకూడదని, వినయాన్ని నేర్పేది కావాలని గ్రహించాను. ప్రాణభయం ముందు నా నైపుణ్యం పనిచేయలేదని తెలిశాక, నా గర్వం నీరుగారిపోయింది. కేవలం బాణంతో గురి చూడటమే కాదు, నా మనసులోని లోపాలను కూడా సరిదిద్దుకోవడమే అసలైన విజయం అని నాకు అర్థమైంది. ఇక్కడి నుండి నేను ఒక కొత్త మనిషిగా వెళుతున్నాను. నాలోని అజ్ఞానాన్ని తొలగించి, నాకు సరైన మార్గాన్ని చూపిన మీకు నా కృతజ్ఞతలు. ఇకపై నా శక్తిని కేవలం అవసరమైన వారికే ఉపయోగిస్తాను తప్ప, నా గొప్పలు చాటుకోవడానికి కాదు.