పుష్పాంగనల పరిమళయానం: - గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

కుముదిని దగ్గరకు కులుకుకుంటూ వెళ్తా—

కుసుమాల గాలిలో కలల్ని కదిలిస్తా,

వెన్నెల వెచ్చదనమై వెన్నంటే నిలుస్తా,

విరిసిన నవ్వుల్లో విరహాల్ని మరిపిస్తా॥

చామంతి చెంతకు చకచకా పోతా—

చామరపు చల్లదనమై చుట్టూ తిరుగుతా,

చూపుల చినుకులతో చెలిమిని చిందిస్తా;

చిరునవ్వుల చాటున చిలిపితనమై వెలుగుతా॥

లతాంగి వద్దకు లగెత్తుకుంటూ చేరతా—

లయల అలలై లాలనగా పలుకుతా,

ఆమె అడుగుల నడకలో నాట్యం చూపిస్తా,

ఆత్మవీణ తంతుల్ని ఆలాపనగా మీటుతా॥

మాలతి మాటుకు మెల్లగా సమీపిస్తా—

మల్లెల పరిమళమై మనసంతా నింపుతా,

నిశీథి రేయిలో నీలిమవెలుగై వెలుగుతా,

నెమ్మదిగా ప్రేమగీతం పులకరించేలా పాడుతా॥

పుష్పలత ప్రక్కజేరి పకపకా నవ్విస్తా—

పూలరేఖలపై పొంగే హాస్యమై విరుస్తా,

గులాబీ గుండెల్లో కమ్మని గీతమౌతా,

గుబాళింపుల గాలిలో గుసగుసలై తేలుతా॥

కుసుమ సరసకు కవ్విస్తూ కదులుతా—

కోయిల కూతల్లో కోరికల్ని దాచుతా,

వెలుగుల వాకిట్లో వెన్నెలై నిలుస్తా,

వీణారాగాల వలపును వేళ్లతో అల్లుతా॥

కమలాక్షి సన్నిధికి తడుముకుంటూ చేరతా—

కలువకన్నుల్లో కాంతుల్ని నింపుతా,

ఆమె పలుకుల్లో పరవశం పూయిస్తా,

ఆత్మను అర్పించే ఆరాధనగా మారుతా॥

ఇలా ప్రతి పుష్పసుందరి పయనంలో—

పలుకుల పరిమళాలు పల్లవిస్తుంటే,

ప్రేమను పూలవానగా కురిపిస్తా,

ప్రతి హృదయాన్నీ పరవశింపజేస్తా॥