యశోదమ్మకు కృష్ణుడి అలంకారం: - - యామిజాల జగదీశ్

 

అది తెల్లవారుజాము. నందగోపుడి ఇల్లంతా పూల సువాసనలతో, పక్షుల మధురమైన కిలకిలరావాలతో నిండిపోయింది. యశోదమ్మ ఎంతో ప్రేమతో బాలకృష్ణుడికి స్నానం చేయించి, పసుపు రంగు పీతాంబరాన్ని కట్టి, పూలమాల వేసి, అతని నొక్కుల జుట్టులో అందమైన నెమలి ఈకను అలంకరించింది.
అప్పుడు కృష్ణుడు చిరునవ్వుతో,
"అమ్మా! ప్రతి రోజూ నన్ను ఇంత అందంగా అలంకరిస్తావు కదా. ఈరోజు నేను నిన్ను అలంకరించానా?" అని అడిగాడు.
యశోదమ్మ ప్రేమతో నవ్వుతూ "రా కృష్ణా! ఈరోజు నన్ను ఎలా అలంకరిస్తావో నేనూ చూస్తాను." అంది.
బాలకృష్ణుడు తన కోమలమైన వేళ్లతో యశోదమ్మ నుదుట చిన్న చందన తిలకాన్ని దిద్దాడు. ఆపై సువాసనలు వెదజల్లే మల్లెపూలను తీసుకుని, ఎంతో ప్రేమతో ఆమె తలలో పెట్టాడు.
ఆ సమయంలో, యశోదమ్మ ముఖం మాతృత్వపు అమితమైన ప్రేమతో, వాత్సల్యంతో వెలిగిపోయింది.
పక్కనే ఉన్న అద్దాన్ని తీసుకుని చూసుకోగా, అందులో తనతో పాటు నవ్వుతున్న కృష్ణుడి మధురమైన ప్రతిబింబం కనిపించింది. ఆ క్షణంలో, తల్లీ కొడుకుల ప్రేమ కంటే విలువైనది ఈ ప్రపంచంలో మరేది లేదని ఆమె గాఢంగా గ్రహించింది.
కృష్ణుడు కూడా గలగల నవ్వాడు. యశోదమ్మ అతనిని తన గుండెలకు హత్తుకుంది.
ఆ మధురమైన ఘట్టానికి నందగోపుడి ఇల్లే సాక్ష్యంగా నిలిచింది. ఆవులు ప్రశాంతంగా నిల్చున్నాయి. పక్షులు మధురంగా ​​పాడుతుండగా, పూల సువాసనలు ఆ వాతావరణాన్ని ఒక ప్రేమగా మార్చేశాయి.
ఈ సన్నివేశం మనకు అందించే సందేశం
నిజమైన ప్రేమ అనేది విలువైన కానుకల్లో లేదు. అది పరస్పర గౌరవం, ఆప్యాయత, శ్రద్ధ, మనస్ఫూర్తిగా చూపించే ప్రేమలోనే ఉంటుంది. తల్లీ బిడ్డల మధ్య ఉన్న బంధం షరతులకు అతీతం. పవిత్రమైన ఈ బంధం జీవితానికి ఓ అత్యున్నతమైన వరం.
తల్లి ప్రేమ భగవంతుని కరుణకు మొదటి రూపం. బిడ్డ ప్రేమ ఆ కరుణకు లభించే పవిత్రమైన ప్రతిరూపం.