మురళి మొదటి పాఠం – బాలకృష్ణుని మధుర లీల: - - యామిజాల జగదీశ్

 అది ఒక అందమైన ఉదయం. గోకులంలోని పచ్చని పశువుల కొట్టం దగ్గర ఒక పెద్ద కదంబ చెట్టు ఉంది. దాని చల్లని నీడలో ఒక వృద్ధ గోపాలుడు కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆయన చేతిలో ఒక చిన్న వేణువు ఉంది. ఆయన ముందర బాలకృష్ణుడు చాలా ఉత్సాహంగా, ఆత్రుతగా కూర్చున్నాడు. ఈరోజు ఆయన మొదటిసారి మురళి వాయించడం నేర్చుకోబోతున్నాడు.
ఆ వృద్ధ గోపాలుడు ఎంతో ప్రేమగా కృష్ణుని చిన్న చేతులను పట్టుకున్నాడు. వేణువు రంధ్రాలపై వేళ్లు ఎలా ఉంచాలో చూపించాడు. బాలకృష్ణుడు ఎంతో ఏకాగ్రతతో నేర్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. ఆయన చిన్న వేణువు కాస్త వంకరగా ఉంది. దాన్ని చూస్తూ కృష్ణుని ముఖంలో ఒక అమాయకమైన నవ్వు విరిసింది.
చుట్టూ ఆవులు, దూడలు ప్రశాంతంగా మేత మేస్తున్నాయి. చెట్ల కొమ్మలపై ఉన్న పక్షులు ఈ మధురమైన పాఠాన్ని చూస్తున్నట్లుగా ఉన్నాయి. పూల మధ్య రంగు రంగుల సీతాకోక చిలుకలు ఎగురుతున్నాయి. చల్లని గాలి నలువైపులా ఎంతో ప్రశాంతతనుంచుతోంది.
కృష్ణుడు మొదటిసారి వేణువులో మెల్లగా ఊదినప్పుడు స్పష్టమైన రాగం ఏదీ రాలేదు. కానీ నేర్చుకుంటున్నాననే ఆనందం ఆయన ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపించింది. వృద్ధ గోపాలుడు ప్రేమగా నవ్వి, ఉత్సాహాన్ని నింపి, మరొకసారి వేళ్ల అమరికను చూపించాడు.
ఈ సన్నివేశం బాలకృష్ణుని వినయాన్ని, నేర్చుకోవాలనే తపనను, అమాయక స్వభావాన్ని ఎంతో అందంగా చూపుతుంది. ఆ ప్రశాంతమైన ఉదయం గోకులంలో మొదలైన ఈ చిన్న సంగీత ప్రయాణమే, ఆ తర్వాత అక్కడి పరిసరాలను ప్రేమానందాలతో నింపిన దివ్య వేణుగానానికి పునాదిగా మారింది.