బృందావనంలో చిన్నికృష్ణుడు తన అందమైన నవ్వులతో, చిలిపి పనులతో అందరినీ ఆకట్టుకునేవాడు.
ఒకరోజు కన్నయ్య తన చిన్నిచేతుల్లో వెన్న పట్టుకుని ముద్దుగా నవ్వుతున్నాడు. పక్కనే వెన్నతో నిండిన కుండ ఉంది. కృష్ణుడి నోటిచుట్టూ కూడా వెన్న అంటుకుని ఉంది.
తలపై నెమలిపింఛం, పెద్దపెద్ద కళ్ళు, ముఖంపై అందమైన నవ్వు... చిన్నికృష్ణుడిని చూస్తుంటే మళ్లీ మళ్లీ చూడాలనిపిస్తుంది. ఆ ముద్దు రూపం మనసుకు ఎంతో హాయిని ఇస్తుంది.
కన్నయ్య చేసే అల్లరి చూసి అందరూ మురిసిపోయేవారు. అతని నవ్వు చూస్తే చాలు, అందరి బాధలూ మరిచిపోయి సంతోషంగా నవ్వేవారు.
యశోదమ్మ తన కన్నయ్య వెన్న తింటూ కనిపిస్తే, “అయ్యో కన్నయ్యా! మళ్లీ వెన్న దొంగతనం చేస్తున్నావా?” అంటూ ప్రేమగా మందలించేది.
అమ్మ అలా అంటుంటే కన్నయ్య అమాయకంగా నవ్వేవాడు. ఆ నవ్వు చూసి యశోదమ్మ కూడా నవ్వుకుం టూ తన బుజ్జి కన్నయ్యను ఎత్తుకుని గుండెలకు హత్తుకునేది.
ఎంత అల్లరి చేసినా కన్నయ్యను చూస్తే అమ్మకు ఎంతో ప్రేమ కలిగేది. అతని ముద్దు మాటలు, చిలిపి నవ్వులు యశోదమ్మ మనసును నింపేసేవి.
కన్నయ్య వెన్న దొంగతనం చేసిన ఈ ముద్దుల కథను తలచుకుంటే ఇప్పటికీ మనసుకు ఎంతో ఆనందం కలుగుతుంది. చిన్నికృష్ణుడి అందమైన రూపం మన కళ్లముందు కనిపిస్తున్నట్లే అనిపిస్తుంది.
కృష్ణుడి ఈ చిన్నిచిన్న అల్లరి పనుల్లోనూ ఎంతో ప్రేమ దాగి ఉంది. అందుకే ఆయన బాల్యంలోని ముద్దు లీలలు భక్తుల మనసుల్లో ఎప్పటికీ నిలిచిపోతాయి.
**చిన్నికృష్ణుడిని ప్రేమగా తలచుకుంటే మనసులో ఆనందం నిండుతుంది. ఆయన చిరునవ్వును గుర్తు చేసుకుంటే మన ముఖంపైనా చిరునవ్వు వస్తుంది.**

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి