ఒకరోజు కావ్యకంఠ గణపతి ముని, కొండపైన ఉన్న విరూపాక్ష గుహ దగ్గరకు వెళ్లారు. అక్కడ గుహ బయట ఏకాంతంగా కూర్చున్న భగవాన్ రమణులవారిని చూశారు.
భగవాన్ తన కరుణాపూరితమైన చూపును కావ్యకంఠులపై ప్రసరించారు.
గతంలో ఎంతోమంది భక్తులకు కలిగిన అనుభూతే ఆయనకూ కలిగింది. తనను తాను మరిచిపోయి అలా నిలబడిపోయారు. భగవాన్ నుంచి చూపును పక్కకు తిప్పలేకపోయారు.
ఎంతో గొప్ప పండితుడైన కావ్యకంఠ గణపతి ముని అప్పటివరకు ఏ మనిషి ముందూ తలవంచి నమస్క రించలేదు.
కానీ, ఆ క్షణంలో ఏం జరిగిందో ఆయనకే తెలియదు. ఆ యువ సన్యాసి ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తూ కనిపించారు.
భగవాన్ రెండు పాదాలనూ గట్టిగా పట్టుకుని ఇలా అన్నారు.
"నేను చదవాల్సిన గ్రంథాలన్నీ చదివేశాను. వేదాంత శాస్త్రాలన్నీ అధ్యయనం చేశాను. నా మనసుకు తృప్తి కలిగేంతగా మంత్రజపం కూడా చేశాను. అయినా తపస్సు అంటే ఏమిటో నాకు అర్థం కావడం లేదు. అందుకే తమ పాదాల చెంతకు వచ్చి శరణు కోరుతున్నాను. తపస్సు అంటే ఏమిటో నాకు బోధించండి" అని ప్రార్థించారు.
సంస్కృతంలో తపస్సు అంటే నియమ నిష్ఠలతో, వ్రతాలను పాటిస్తూ సత్యాన్ని తెలుసుకునేందుకు చేసే సాధన అని సాధారణ అర్థం.
కానీ తపస్సులోని అసలైన అంతరార్థాన్ని భగవాన్ రమణులు కావ్యకంఠులకు వివరించారు.
ముందుగా ఆయనను నేలపై నుంచి లేవడానికి సాయం చేశారు. ఆ తర్వాత ఆయన కళ్లలోకి సూటిగా చూశారు.
కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాక నెమ్మదిగా ఇలా చెప్పారు.
"నేను అనే ఆలోచన ఎక్కడి నుంచి పుడుతుందో గమనిస్తే, మనసు అక్కడే లయమైపోతుంది. అదే తపస్సు."
కావ్యకంఠులు అప్పటికే మంత్రజపాన్ని ఎంతో తీవ్రంగా సాధన చేస్తున్నానని భగవాన్కు చెప్పుకున్నారు.
అందుకే మంత్రజపం గురించి కూడా భగవాన్ మరో వివరణ ఇచ్చారు.
"మంత్రాన్ని జపిస్తున్నప్పుడు ఆ మంత్రధ్వని ఎక్కడి నుంచి పుడుతుందో గమనించాలి. అలా గమనిస్తూ ఉంటే మనసు ఆ మూలస్థానంలోనే లయమైపోతుంది. అదే తపస్సు" అని ఉపదేశించారు.
ఇంతవరకు ఎవరికీ అంత స్పష్టంగా తెలియని తపస్సు రహస్యాన్ని భగవాన్ నోట విన్న కావ్యకంఠులు పులకించిపోయారు.
సత్యాన్ని అనుభవపూర్వకంగా ఎలా తెలుసుకోవాలో చివరకు ఆయనకు అర్థమైంది.
భగవాన్ సన్నిధిలో ఎన్నో గంటలపాటు ఆయన హృదయంలో ఆనంద తరంగాలు ఉప్పొంగుతూనే ఉన్నాయి.
కొంతసేపటికి కళ్లు తెరిచిన ఆయన, భగవాన్ సేవలో ఉన్న పళనిస్వామిని ఒక విషయం అడిగారు.
ఆ సన్యాసి అసలు పేరు ఏమిటని తెలుసుకోవాలనుకున్నారు.
అప్పట్లో అందరూ ఆయన్ను 'బ్రాహ్మణ స్వామి' అని పిలిచేవారు. కానీ ఆయన అసలు పేరు వెంకటరామన్ అని తెలుసుకున్నారు.
ఆ పేరులోని 'రమణ' అనే పదాన్ని తీసుకుని, ఆ సన్యాసిలో భగవంతుడినే దర్శించిన కావ్యకంఠులు దానికి 'భగవాన్' అనే పదాన్ని చేర్చారు.
సంస్కృతంలో 'భగవాన్' అంటే భగవంతుడు అని అర్థం.
అలా 'భగవాన్ రమణ' అనే పేరు ఏర్పడింది.
తపస్సు అంటే ఏమిటో శాస్త్ర గ్రంథాల్లో ఎన్నో వివరణలు ఉన్నా, దాని అంతరార్థాన్ని భగవాన్ రమణులంత స్పష్టంగా అప్పటివరకు ఎవరూ వివరించలేదని కావ్యకంఠులు భావించారు.
అందుకే ఆయన దృష్టిలో భగవాన్ కేవలం జ్ఞాని మాత్రమే కాదు, గొప్ప ఋషి కూడా!
'ఋషి' అనే సంస్కృత పదం 'ద్రష్ట' అనే పదం నుంచి వచ్చిందని చెబుతారు.
ద్రష్ట అంటే చూసేవాడు అని అర్థం. అయితే ఇక్కడ బాహ్య కళ్లతో చూసేవాడు కాదు. అంతరదృష్టితో సత్యాన్ని దర్శించిన జ్ఞాని అని భావం.
నాశనం లేని పరమజ్ఞాన స్వరూపమైన బ్రహ్మంతో నిరంతరం అనుసంధానమై ఉండేవారే ఋషులు.
భగవాన్ రమణులు సాధారణ ఋషి కాదు, గొప్ప ఋషి అనే భావంతో కావ్యకంఠులు ఆయనను 'మహర్షి' అని పిలవాలని సంకల్పించారు.
అలా కావ్యకంఠ గణపతి ముని ఆ సన్యాసికి 'భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి' అనే మహోన్నతమైన నామాన్ని ప్రసాదించారు.
నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా వెలిగే పరమసత్యం వైపు లెక్కలేనంతమంది ఆకర్షితులవుతున్నారు.
ఆ ఆకర్షణకు, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతికి ప్రతీకగా నిలిచిన పవిత్ర నామం...
భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి!

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి