మనవారితో ప్రేమగా ఉండాలి: - యామిజాల జగదీశ్

 "స్వయంగా శ్రీకృష్ణుడే జన్మించిన వంశాన్ని... చివరకు ఒక శాపం అంతం చేసింది!"
అవును! ఆ వంశమే యదువంశం. ఆ వంశానికి వెలుగులాంటి వారు ద్వారకాధీశుడు శ్రీకృష్ణుడు, హలధరుడు బలరాముడు. కానీ ఓ మహర్షి శాపం, ఓ ఇనుప రోకలి, యాదవుల మధ్య పెరిగిన అహంకారం... చివరకు ఆ గొప్ప వంశాన్నే తుడిచిపెట్టేశాయి.
అసలు ఏం జరిగింది? యదువంశం ఎలా అంతమైంది? ఆ హృదయవిదారక గాథను తెలుసుకుందాం.
1. ఆరంభం: మహర్షుల అవమానం
ఒకసారి ద్వారకలో యాదవ యువకులైన సాంబుడు, ప్రద్యుమ్నుడు తదితరులు మద్యం మత్తులో ఉన్నారు. సరదా కోసం మహర్షులను ఆటపట్టించాలని అనుకున్నారు.
సాంబుడికి గర్భిణీ స్త్రీ వేషం వేసి, ఋషుల దగ్గరకు తీసుకెళ్లారు. ఆపై వారిని ఇలా ప్రశ్నించారు:
"మహర్షులారా! ఈమె గర్భం నుంచి ఏ బిడ్డ పుడతాడో చెప్పగలరా?"
వారి మోసాన్ని దివ్యదృష్టితో గ్రహించిన దుర్వాసుడు, విశ్వామిత్రుడు, కణ్వుడు తదితర మహర్షులు ఆగ్రహించారు.
వెంటనే శపించారు:
"మీరు పరిహాసం చేస్తున్న ఈ సాంబుడి గర్భం నుంచి ఓ ఇనుప రోకలి పుడుతుంది. అదే మీ యాదవ వంశం మొత్తాన్ని నాశనం చేస్తుంది!"
2. ఇనుప రోకలి జననం – శ్రీకృష్ణుడి హెచ్చరిక
మరుసటి రోజు మహర్షుల శాపం నిజమైంది. సాంబుడి నుంచి ఓ ఇనుప రోకలి బయటపడింది.
యాదవులంతా భయంతో వణికిపోయారు. ఆ రోకలిని మెత్తగా నూరి పొడిగా చేసి సముద్రంలో కలిపేశారు. చివరగా మిగిలిన చిన్న ఇనుప ముక్కను కూడా సముద్రంలో పడేశారు.
జరుగబోయే పరిణామాలను శ్రీకృష్ణుడు ముందుగానే గ్రహించారు. ద్వారకలో మద్యపానాన్ని నిషేధించారు. అందరూ ధర్మబద్ధంగా జీవించాలని, పూజలు, పుణ్యకార్యాలు చేయాలని సూచించారు.
కానీ విధి రాసిన దాన్ని ఎవరూ తప్పించలేరు కదా!
3. ప్రభాస తీర్థం: అన్నదమ్ముల మధ్య మారణహోమం
కొంతకాలానికి యాదవులంతా తీర్థయాత్ర కోసం ప్రభాస క్షేత్రానికి వెళ్లారు. అక్కడ మళ్లీ మద్యపానం చేశారు. మత్తులో పాత గొడవలు, అవమానాలు, మనసులో దాచుకున్న కక్షలు బయటపడ్డాయి.
ఇదిలా ఉంటే, సముద్రంలో కలిసిపోయిన ఇనుప రోకలి పొడి ఒడ్డున ఏరక గడ్డిగా మొలిచింది. సముద్రంలో పడేసిన చిన్న ఇనుప ముక్కను ఓ వేటగాడు తీసుకుని తన బాణం కొనకు అమర్చుకున్నాడు.
యాదవుల మధ్య మొదట మాటల యుద్ధం మొదలైంది. ఆ తర్వాత అది గలాటాగా మారింది. కోపంతో వారు ఒడ్డున పెరిగిన ఏరక గడ్డిని పీకి ఒకరిపై ఒకరు దాడి చేసుకున్నారు.
ఆశ్చర్యం! ఆ గడ్డి చేతిలోకి రాగానే ఇనుప గదల్లా మారిపోయింది.
ఇక అక్కడ జరిగినది భయంకరమైన మారణహోమం!
తండ్రి కొడుకును చంపాడు. అన్న తమ్ముడిని చంపాడు. స్నేహితులు ఒకరినొకరు హతమార్చుకున్నారు. ఒకప్పుడు ఐకమత్యంతో వెలిగిన యాదవ వంశం, తమవారి చేతుల్లోనే నాశనమైంది.
4. అత్యంత విషాదకర ఘట్టం: బలరాముడు, శ్రీకృష్ణుడి నిర్యాణం
యాదవుల మధ్య జరుగుతున్న భయంకరమైన వినాశనాన్ని చూసిన బలరాముడు తీవ్రంగా కలత చెందారు.
ఆయన సముద్ర తీరానికి వెళ్లి యోగసమాధిలో కూర్చున్నారు. కొద్దిసేపటికి ఆయన నోటి నుంచి ఓ మహా శ్వేతనాగం వెలువడి సముద్రంలో కలిసిపోయింది.
ఆయన ఆదిశేషుడి అవతారం కావడంతో తన నిజరూపంలో వైకుంఠానికి తిరిగి వెళ్లారు.
ఇక శ్రీకృష్ణుడు ఒంటరిగా మిగిలారు.
ఆయన ఓ రావిచెట్టు కింద ప్రశాంతంగా విశ్రమిస్తున్నారు. ఒక కాలిపై మరో కాలు వేసుకుని, తన పాదాన్ని బయటకు కనిపించేలా ఉంచారు.
అదే సమయంలో జర అనే వేటగాడు అటుగా వచ్చాడు. దూరం నుంచి శ్రీకృష్ణుడి పాదాన్ని చూసి, అది ఓ జింక ముఖమని పొరబడ్డాడు.
వెంటనే తన బాణాన్ని సంధించాడు.
ఆ బాణం కొనకు అమర్చిన ఇనుప ముక్క మరేదో కాదు... యాదవ వంశ వినాశనానికి కారణమైన అదే రోకలిలో మిగిలిన చిన్న ముక్క!
బాణం శ్రీకృష్ణుడి పాదానికి తగిలింది.
తాను చేసిన పొరపాటు తెలుసుకున్న జర వేటగాడు పరుగున వచ్చి, శ్రీకృష్ణుడిని చూసి భయంతో వణికిపోయాడు. తనను క్షమించమని వేడుకున్నాడు.
కానీ శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వుతో అతనికి అభయం ఇచ్చారు. అతనిని ఓదార్చి, తన అవతారాన్ని చాలించి పరమధామానికి చేరుకున్నారు.
ఈ కథ మనకు చెప్పే గొప్ప సత్యం!
యాదవ వంశాన్ని నాశనం చేసింది బయట నుంచి వచ్చిన శత్రువు కాదు. వారి అహంకారం, మద్యపానం, పరస్పర ద్వేషం, మహర్షుల పట్ల చూపిన అవమానమే చివరకు వారి పతనానికి కారణమయ్యాయి.
స్వయంగా శ్రీకృష్ణుడే జన్మించిన వంశమైనా, ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి అహంకారానికి చోటిస్తే వినాశనం తప్పదని ఈ గాథ తెలియజేస్తుంది.
**బలం కంటే వినయం గొప్పది. అధికారం కంటే ధర్మం గొప్పది. అహంకారం ఎంత పెరిగినా, చివరకు పతనానికి దారితీస్తుంది.**
ఈ కథ కేవలం ఓ పురాణగాథ కాదు... ప్రతి ఒక్కరికీ ఓ గొప్ప జీవిత పాఠం.
మనకు ఎంతటి శక్తి, సంపద, అధికారం ఉన్నా వినయాన్ని విడిచిపెట్టకూడదు. పెద్దలను గౌరవించాలి. ధర్మమార్గంలో నడవాలి. మనవారితో ప్రేమగా ఉండాలి.