శ్రీ వెంకటేశ్వర అష్టోత్తర శతనామావళి – 29, 30:- సి. హెచ్. ప్రతాప్

 29) ఓం నిత్యయౌవనరూపవతే నమః
ఈ నామం భగవంతుడిని ఎప్పటికీ క్షీణించని యౌవన స్వరూపుడిగా ప్రకటిస్తుంది.
మనిషి శరీరం కాలప్రవాహంలో మార్పులకు లోబడుతుంది—బాల్యం, యౌవనం, వార్ధక్యం అన్నీ క్షణికమే.
కాని పరమాత్మ తత్వం ఏ విధమైన మార్పులకు అతీతం.
ఆయన శరీరం కాలము, వయస్సు, మార్పుల ప్రభావాలకు అందని నిత్య యౌవనమూర్తి.
ఈ నామం మనకు ఒక గొప్ప సందేశాన్ని ఇస్తుంది:
లోకపు సౌందర్యం, శక్తి, యౌవనం అన్నీ  క్షణికం. కానీ భగవత్‌దృష్టి, భక్తి, చైతన్యం—ఇవే నిజమైన యౌవనం.
భగవంతుడిని నిత్యయౌవనరూపుడిగా ధ్యానించిన భక్తుని మనసు నిష్కళంకం, ప్రసన్నం, స్పూర్తిసంపన్నం అవుతుంది.
శ్లోకం:
నిత్యయౌవన రూపాయ, నిత్యశ్రీ పరమేశ్వర।
తవ స్మరణమాత్రేణ, జీర్ణభావో న జాయతే॥
భావం:
నిత్య యౌవనస్వరూపుడా, నిత్య కాంతిమూర్తీ! నీ స్మరణతో మనసుకు ఎప్పటికీ క్షీణత రాదు.
(30) ఓం చతుర్వేదాత్మకాయ నమః
‘చతుర్వేదాత్మక’ అంటే చతుర్వేదాలు (ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం, అథర్వవేదం) అన్నివి పరమాత్మ స్వరూపములో నుండే ఉద్భవించాయి అని అర్థం.
వేదాలు సృష్టి నిర్వహణకు మూలాధార జ్ఞానం—ధర్మం, సాధన, యజ్ఞం, జీవనశైలికి మార్గదర్శనం.
ఆ జ్ఞానం భగవంతుని స్వరూపమే.
అంటే వేదాలు భగవంతుణ్ణి వర్ణించడానికి వచ్చినవి కాదు—
భగవంతుడు వేదాల సాక్షాత్కార స్వరూపుడు.
వేదాలు ఆయన శ్వాస లాంటివి;
వేదాన్ని జపించేవాడు, వినేవాడు, భావించేవాడు—భగవంతుడి చైతన్యాన్ని అనుభవిస్తాడు.
శ్లోకం:
ఋగ్యజుస్సామథర్వాది, వేదస్వరూప పరేశ్వర।
చతుర్వేదాత్మక దేవ, నమో నిత్య సదఃప్రభా॥
భావం:
ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం, అథర్వవేద స్వరూపుడా!
నిత్య ప్రకాశమూర్తీ! నిన్నే నేను శరణు కోరుతున్నాను.