శ్రీ వెంకటేశ్వర అష్టోత్తర శతనామావళి – 31,32:-సి. హెచ్. ప్రతాప్

 (31) ఓం విష్ణవే నమః
విష్ణు అనే నామం వ్యాపకత్వాన్ని సూచిస్తుంది.
‘విశ్’ అనే ధాతువు వ్యాపించడం, అన్నింటిలోనూ నిండి ఉండడం అనే అర్థాన్ని ఇస్తుంది.
అందువల్ల విష్ణువు అంటే:
సమస్త భూతాలలో ఉన్నవాడు,
సృష్టి, స్థితి, లయ లన్నింటినీ ఆవరించినవాడు,
అంతర్యామిగా మన హృదయంలో నివసించేవాడు.
భగవంతుడు మందిరాలలో మాత్రమే కాదు,
కనిపించేదాంట్లోను, కనిపించనిదాంట్లోను
ప్రతి శ్వాసలోను, ప్రతి కణంలోను నిండి ఉన్నాడు.
ఈ నామం జపించే భక్తుని హృదయంలో
భేద భావాలు కరిగిపోతాయి,
సమస్తంలో ఒకే దివ్య తత్త్వం ఉందని గ్రహణం కలుగుతుంది.
శ్లోకం:
సర్వాంతర్యామి దేవేశ, జగన్నాథ పరాత్పర।
విష్ణో నిత్యం స్మరామ్యతే, మమ హృదయం తవ సేవితమ్॥
భావం:
జగత్‌లో ప్రతిదీ ఆవరించిన సర్వాంతర్యామీ!
నా హృదయం నిత్యం నీ చరణాలలో స్థిరంగా ఉండేలా కాపాడుము.
(32) ఓం అచ్యుతాయ నమః
‘అచ్యుత’ అంటే ఎప్పటికీ పడిపోనివాడు, స్థిరంగా ఉండేవాడు.
మనుషులు భావాల ద్వారా, మోహం ద్వారా, భ్రమల ద్వారా
ఎప్పుడో ఒకప్పుడు నిజస్థితి నుంచి తొలగిపోతారు.
కాని భగవంతుడు:
మార్పులకు లోబడడు,
కాలం, గుణాలు, మాయ—ఇవేవీ ప్రభావం చూపవు,
ఆయన స్వరూపం నిత్య సత్యం.
ఈ నామం భక్తునికి మనస్సు స్థిరం కావడానికి సహాయం చేస్తుంది.
ప్రపంచంలో మార్పులు వచ్చినా,
పరిస్థితులు తారుమారైనా,
మనకు ఆధారం అచ్యుతుడే.
శ్లోకం:
యో న చలతి సత్యస్థో, యో న హీయతే కదా।
అచ్యుత ప్రకృతి ధామ, తవ చరణం శరణం మమ॥
భావం:
ఎప్పటికీ తగ్గని, మారని సత్యస్వరూపుడా!
నీ చరణాలనే నేను శాశ్వత శరణంగా స్వీకరిస్తున్నాను.