దక్షిణాఫ్రికాలో న్యాయవాద వృత్తి కోసం వెళ్ళిన మోహన్దాస్ కరమ్చంద్ గాంధీ, అప్పటికింకా తనలో దాగి ఉన్న మహోన్నత నాయకుడిని తానే తెలుసుకోలేదు. 1893వ సంవత్సరం జూన్ ఏడవ తేదీన, ఆయన డర్బన్ నుండి ప్రిటోరియాకు రైలులో ప్రయాణిస్తున్న సమయంలో, పీటర్మారిట్జ్బర్గ్ అనే రైల్వే స్టేషన్కు చేరుకున్నారు. మొదటి తరగతి పెట్టెలో టిక్కెట్టు ఉన్నప్పటికీ, తెల్లవారికి మాత్రమే కేటాయించబడిన ఆ స్థలంలో భారతీయుడైన గాంధీ ఉండటం కొందరికి నచ్చలేదు.
ఒక రైల్వే అధికారి వచ్చి, ఆయనను ఆ పెట్టె నుండి దిగి, మూడవ తరగతి పెట్టెలోకి వెళ్లమని కఠినంగా ఆజ్ఞాపించారు. గాంధీ తన వద్ద సరైన టిక్కెట్టు ఉందని, అందులో ప్రయాణించే హక్కు తనకు ఉందని వివరించడానికి ప్రయత్నించారు. అయితే, ఆ అధికారి ఆయన మాటలను పట్టించుకోకుండా, ఆయన సామానుతో సహా బలవంతంగా రైలు నుండి బయటకు, ప్లాట్ఫామ్పైకి నెట్టివేశారు.
ఆ రాత్రంతా చలికి వణుకుతూ స్టేషన్లో కూర్చున్న ఆ యువ న్యాయవాది మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు, అంతర్మథనం మొదలయ్యాయి. ఆ అవమానం ఆయనను తీవ్రంగా కలచివేసింది. అప్పటి వరకు పిరికిగా, మర్యాదస్తుడిగా ఉన్న ఆయన హృదయం, ఆ క్షణంలో ఉవ్వెత్తున లేచిన సత్యాగ్రహ జ్వాలగా మారింది. ఇది కేవలం తన వ్యక్తిగత అవమానం కాదు, తన జాతిపైన, తోటి భారతీయుల పైన జరుగుతున్న ఘోరమైన వర్ణ వివక్ష (రంగు పట్ల లోతైన రోగం) అని ఆయన గుర్తించారు.
ఆ చీకటి రాత్రి, చలిలో వణుకుతున్న వేళ, గాంధీ ఒక బలమైన నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఈ దుర్మార్గపు వివక్షకు వ్యతిరేకంగా పోరాడాలని, తన శక్తిమేర తన తోటి ప్రజల హక్కుల కోసం నిలబడాలని, ఇకపై భయంతో తలవంచకుండా క్రూసేడర్ (ఉద్యమకారుడు) వలె మారాలని సంకల్పించారు. ఆ విధంగా, పీటర్మారిట్జ్బర్గ్ స్టేషన్లో జరిగిన ఆ సంఘటన కేవలం రైలు నుండి దింపివేయడం కాదు, అది మహాత్ముడి ఆవిర్భావానికి, ఒక గొప్ప ఉద్యమ పుట్టుకకు దారి తీసిన మేలుకొలుపు క్షణం.
ఒక రైల్వే అధికారి వచ్చి, ఆయనను ఆ పెట్టె నుండి దిగి, మూడవ తరగతి పెట్టెలోకి వెళ్లమని కఠినంగా ఆజ్ఞాపించారు. గాంధీ తన వద్ద సరైన టిక్కెట్టు ఉందని, అందులో ప్రయాణించే హక్కు తనకు ఉందని వివరించడానికి ప్రయత్నించారు. అయితే, ఆ అధికారి ఆయన మాటలను పట్టించుకోకుండా, ఆయన సామానుతో సహా బలవంతంగా రైలు నుండి బయటకు, ప్లాట్ఫామ్పైకి నెట్టివేశారు.
ఆ రాత్రంతా చలికి వణుకుతూ స్టేషన్లో కూర్చున్న ఆ యువ న్యాయవాది మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు, అంతర్మథనం మొదలయ్యాయి. ఆ అవమానం ఆయనను తీవ్రంగా కలచివేసింది. అప్పటి వరకు పిరికిగా, మర్యాదస్తుడిగా ఉన్న ఆయన హృదయం, ఆ క్షణంలో ఉవ్వెత్తున లేచిన సత్యాగ్రహ జ్వాలగా మారింది. ఇది కేవలం తన వ్యక్తిగత అవమానం కాదు, తన జాతిపైన, తోటి భారతీయుల పైన జరుగుతున్న ఘోరమైన వర్ణ వివక్ష (రంగు పట్ల లోతైన రోగం) అని ఆయన గుర్తించారు.
ఆ చీకటి రాత్రి, చలిలో వణుకుతున్న వేళ, గాంధీ ఒక బలమైన నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఈ దుర్మార్గపు వివక్షకు వ్యతిరేకంగా పోరాడాలని, తన శక్తిమేర తన తోటి ప్రజల హక్కుల కోసం నిలబడాలని, ఇకపై భయంతో తలవంచకుండా క్రూసేడర్ (ఉద్యమకారుడు) వలె మారాలని సంకల్పించారు. ఆ విధంగా, పీటర్మారిట్జ్బర్గ్ స్టేషన్లో జరిగిన ఆ సంఘటన కేవలం రైలు నుండి దింపివేయడం కాదు, అది మహాత్ముడి ఆవిర్భావానికి, ఒక గొప్ప ఉద్యమ పుట్టుకకు దారి తీసిన మేలుకొలుపు క్షణం.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి