దక్షిణాఫ్రికాలోని భారతీయుల చరిత్రలో 1906 సెప్టెంబర్ నెల ఒక సువర్ణాధ్యాయం. జాతి, వర్గ వివక్ష, అన్యాయాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడటానికి మహాత్మా గాంధీ నాయకత్వంలో ప్రపంచానికి ఒక నూతన, శక్తివంతమైన ఆయుధం ఆవిష్కరించబడింది. అదే సత్యాగ్రహం (సత్యం కోసం పోరాటం), దీనికి జోహన్నెస్బర్గ్ వేదికగా నిలిచింది.
దక్షిణాఫ్రికాలోని ట్రాన్స్వాల్ ప్రాంతంలో అప్పటి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆసియావాసుల హక్కులను కాలరాస్తూ ఒక దుర్మార్గమైన చట్టాన్ని (ఆసియాటిక్ లా అమెండ్మెంట్ ఆర్డినెన్స్) తీసుకువచ్చింది. ఇది భారతీయుల పరువు, ఆత్మగౌరవాన్ని, స్వేచ్ఛను దారుణంగా దెబ్బతీసే విధంగా రూపొందించబడింది. ఈ చట్టం ప్రకారం, ప్రతి భారతీయ పురుషుడు, 8 ఏళ్లు పైబడిన వ్యక్తి తప్పనిసరిగా తమ వేలిముద్రలతో కూడిన రిజిస్ట్రేషన్ సర్టిఫికెట్ను (గుర్తింపు పత్రం) తమతో కలిగి ఉండాలి. ఈ పత్రాన్ని 'పాస్' అని పిలిచేవారు. పోలీసులు ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా ఈ పత్రాన్ని చూపించమని డిమాండ్ చేయవచ్చు. చూపించలేని పక్షంలో జరిమానా, లేదా కఠినమైన జైలు శిక్ష విధించే అధికారం వారికి లభించింది. ఈ వివక్షాపూరితమైన, అవమానకరమైన చట్టాన్ని భారతీయులు తీవ్రంగా వ్యతిరేకించి, 'నల్ల చట్టం' అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు.
ఈ అన్యాయమైన చట్టానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తించిన గాంధీజీ, ప్రజలను ఏకతాటిపైకి తీసుకురావడానికి కృషి చేశారు. దీని పర్యవసానంగా, 1906 సెప్టెంబర్ 11న జోహన్నెస్బర్గ్లోని ఎంపైర్ థియేటర్లో ఒక భారీ బహిరంగ సభ జరిగింది. ఈ చారిత్రక మహాసభకు దాదాపు 3000 మందికి పైగా భారతీయులు, వివిధ వర్గాల ప్రజలు హాజరయ్యారు. గాంధీజీ ఈ చట్టాన్ని ధిక్కరించాల్సిన ఆవశ్యకతను, ఒక అన్యాయమైన ప్రభుత్వ అధికారం ముందు లొంగకూడదని వారికి వివరంగా వివరించారు. ఈ పోరాటం కేవలం రాజకీయ డిమాండ్ కోసం కాదని, అది తమ ఆత్మగౌరవాన్ని, మానవత్వాన్ని కాపాడుకోవడానికి చేసే ధర్మయుద్ధమని చెప్పారు.
ఈ మహాసభలోనే గాంధీజీ భారతీయులతో ఒక పవిత్రమైన, దృఢమైన ప్రతిజ్ఞ చేయించారు. సత్యం, న్యాయం పట్ల వారికి ఉన్న అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని తెలియజేస్తూ, నల్ల చట్టానికి లొంగే కంటే, దాని పర్యవసానంగా వచ్చే జైలు శిక్షలు, హింసలు, ఆస్తుల నష్టాలను సైతం సహించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలని వారు దేవుడిపై ప్రమాణం చేశారు. ఇది కేవలం ఒక రాజకీయ తీర్మానం మాత్రమే కాదు, ప్రజల ఆత్మబలాన్ని, నైతిక శక్తిని ప్రతిబింబిస్తూ చేసిన ఒక మతపరమైన, ఆధ్యాత్మిక ప్రతిజ్ఞ.
ఈ ప్రతిజ్ఞ చేసిన క్షణమే భారతీయుల పోరాట చరిత్రలో ఒక సరికొత్త అధ్యాయాన్ని లిఖించింది. ఈ అహింసా యుధ్ధ విధానాన్ని గాంధీజీ 'సత్యాగ్రహం'గా నామకరణం చేశారు. సత్యాగ్రహం అంటే సత్యం పట్ల అచంచలమైన పట్టుదలతో, అహింసా మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, అన్యాయమైన చట్టాలను శాంతియుతంగా ధిక్కరించడం (పౌర నిరసన). జోహన్నెస్బర్గ్లో తీసుకున్న ఈ ప్రతిజ్ఞ ద్వారానే సత్యాగ్రహం అనే అహింసా యుధ్ధం పుట్టింది. ఈ నూతన, శక్తివంతమైన పోరాట పద్ధతి ద్వారానే గాంధీజీ అన్యాయాన్ని ఎదిరించి, దశాబ్దాల తరువాత భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటానికి కూడా నాయకత్వం వహించారు. ఆ విధంగా, 1906 సెప్టెంబర్ నాటి ఆ సభ ప్రపంచంలోనే అత్యంత శక్తిమంతమైన పౌర నిరసన (సివిల్ డిసొబీడియన్స్) ఉద్యమానికి జన్మస్థలంగా నిలిచింది.
దక్షిణాఫ్రికాలోని ట్రాన్స్వాల్ ప్రాంతంలో అప్పటి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆసియావాసుల హక్కులను కాలరాస్తూ ఒక దుర్మార్గమైన చట్టాన్ని (ఆసియాటిక్ లా అమెండ్మెంట్ ఆర్డినెన్స్) తీసుకువచ్చింది. ఇది భారతీయుల పరువు, ఆత్మగౌరవాన్ని, స్వేచ్ఛను దారుణంగా దెబ్బతీసే విధంగా రూపొందించబడింది. ఈ చట్టం ప్రకారం, ప్రతి భారతీయ పురుషుడు, 8 ఏళ్లు పైబడిన వ్యక్తి తప్పనిసరిగా తమ వేలిముద్రలతో కూడిన రిజిస్ట్రేషన్ సర్టిఫికెట్ను (గుర్తింపు పత్రం) తమతో కలిగి ఉండాలి. ఈ పత్రాన్ని 'పాస్' అని పిలిచేవారు. పోలీసులు ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా ఈ పత్రాన్ని చూపించమని డిమాండ్ చేయవచ్చు. చూపించలేని పక్షంలో జరిమానా, లేదా కఠినమైన జైలు శిక్ష విధించే అధికారం వారికి లభించింది. ఈ వివక్షాపూరితమైన, అవమానకరమైన చట్టాన్ని భారతీయులు తీవ్రంగా వ్యతిరేకించి, 'నల్ల చట్టం' అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు.
ఈ అన్యాయమైన చట్టానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తించిన గాంధీజీ, ప్రజలను ఏకతాటిపైకి తీసుకురావడానికి కృషి చేశారు. దీని పర్యవసానంగా, 1906 సెప్టెంబర్ 11న జోహన్నెస్బర్గ్లోని ఎంపైర్ థియేటర్లో ఒక భారీ బహిరంగ సభ జరిగింది. ఈ చారిత్రక మహాసభకు దాదాపు 3000 మందికి పైగా భారతీయులు, వివిధ వర్గాల ప్రజలు హాజరయ్యారు. గాంధీజీ ఈ చట్టాన్ని ధిక్కరించాల్సిన ఆవశ్యకతను, ఒక అన్యాయమైన ప్రభుత్వ అధికారం ముందు లొంగకూడదని వారికి వివరంగా వివరించారు. ఈ పోరాటం కేవలం రాజకీయ డిమాండ్ కోసం కాదని, అది తమ ఆత్మగౌరవాన్ని, మానవత్వాన్ని కాపాడుకోవడానికి చేసే ధర్మయుద్ధమని చెప్పారు.
ఈ మహాసభలోనే గాంధీజీ భారతీయులతో ఒక పవిత్రమైన, దృఢమైన ప్రతిజ్ఞ చేయించారు. సత్యం, న్యాయం పట్ల వారికి ఉన్న అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని తెలియజేస్తూ, నల్ల చట్టానికి లొంగే కంటే, దాని పర్యవసానంగా వచ్చే జైలు శిక్షలు, హింసలు, ఆస్తుల నష్టాలను సైతం సహించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలని వారు దేవుడిపై ప్రమాణం చేశారు. ఇది కేవలం ఒక రాజకీయ తీర్మానం మాత్రమే కాదు, ప్రజల ఆత్మబలాన్ని, నైతిక శక్తిని ప్రతిబింబిస్తూ చేసిన ఒక మతపరమైన, ఆధ్యాత్మిక ప్రతిజ్ఞ.
ఈ ప్రతిజ్ఞ చేసిన క్షణమే భారతీయుల పోరాట చరిత్రలో ఒక సరికొత్త అధ్యాయాన్ని లిఖించింది. ఈ అహింసా యుధ్ధ విధానాన్ని గాంధీజీ 'సత్యాగ్రహం'గా నామకరణం చేశారు. సత్యాగ్రహం అంటే సత్యం పట్ల అచంచలమైన పట్టుదలతో, అహింసా మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, అన్యాయమైన చట్టాలను శాంతియుతంగా ధిక్కరించడం (పౌర నిరసన). జోహన్నెస్బర్గ్లో తీసుకున్న ఈ ప్రతిజ్ఞ ద్వారానే సత్యాగ్రహం అనే అహింసా యుధ్ధం పుట్టింది. ఈ నూతన, శక్తివంతమైన పోరాట పద్ధతి ద్వారానే గాంధీజీ అన్యాయాన్ని ఎదిరించి, దశాబ్దాల తరువాత భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటానికి కూడా నాయకత్వం వహించారు. ఆ విధంగా, 1906 సెప్టెంబర్ నాటి ఆ సభ ప్రపంచంలోనే అత్యంత శక్తిమంతమైన పౌర నిరసన (సివిల్ డిసొబీడియన్స్) ఉద్యమానికి జన్మస్థలంగా నిలిచింది.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి