పొదుపు:- సి.హెచ్.ప్రతాప్

 పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలోని ఒక చిన్న గ్రామం—కనుకూరు. వ్యవసాయమే ప్రధాన జీవనాధారం. అదే గ్రామంలో సుబ్రహ్మణ్యం అనే మధ్యతరగతి రైతు ఉండేవాడు. వరి పంటపై ఆధారపడి జీవితం సాగించేవాడు. పంట బాగా పండితే పండగ, లేదంటే అప్పులే అతడి పాలిట శాశ్వతం.
సుబ్రహ్మణ్యానికి భార్య పద్మ, ఇద్దరు పిల్లలు. పిల్లల చదువు, ఇంటి ఖర్చులు, పండుగలు—అన్నీ వచ్చిన డబ్బుతోనే. “డబ్బు చేతిలో ఉంటే ఖర్చు చేయాల్సిందే” అన్నది అతడి అలవాటు. పొదుపు గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు. “రేపు ఏమవుతుందో ఎవరికీ తెలియదు” అంటూ నేటి ఆనందమే ముఖ్యమని భావించేవాడు.
ఒక రోజు గ్రామంలో మహిళా సంఘ సమావేశం జరిగింది. పద్మ ఆ సమావేశానికి వెళ్లింది. అక్కడ బ్యాంకు ఉద్యోగి మాట్లాడుతూ అన్నాడు—“ప్రతి నెల వంద రూపాయలు కూడా పొదుపు చేస్తే, అదే భవిష్యత్తులో పెద్ద భరోసా అవుతుంది.” ఆ మాటలు పద్మ మనసులో నిలిచిపోయాయి. ఇంటికి వచ్చి భర్తతో చెప్పింది. కానీ సుబ్రహ్మణ్యం నవ్వేశాడు.
“వంద రూపాయలతో ఏమవుతుంది? కడుపు నిండదు!” అన్నాడు.
అయినా పద్మ వెనక్కి తగ్గలేదు. ఇంటి ఖర్చుల్లో కొద్దిగా పొదుపు చేసి, ప్రతి నెల మహిళా సంఘంలో డబ్బు వేయడం మొదలుపెట్టింది. సుబ్రహ్మణ్యం పెద్దగా పట్టించుకోలేదు.
కొన్నేళ్ల తర్వాత ఒక దుర్భరమైన పరిస్థితి ఎదురైంది. వరుసగా రెండు సీజన్లలో పంట నష్టపోయింది. అప్పులు పెరిగాయి. అదే సమయంలో సుబ్రహ్మణ్యం అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. ఆసుపత్రి ఖర్చులు పెద్ద మొత్తంగా మారాయి. అప్పు ఇవ్వడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. సుబ్రహ్మణ్యం నిరాశలో మునిగిపోయాడు.
అప్పుడు పద్మ తన పొదుపు విషయం చెప్పింది. మహిళా సంఘంలో చేరిన డబ్బు, బ్యాంకు ఖాతా—అన్నీ చూపించింది. ఆ డబ్బుతో ఆసుపత్రి ఖర్చులు చెల్లించగలిగారు. ఇంటిని, పొలాన్ని కాపాడుకోగలిగారు. ఆ రోజు సుబ్రహ్మణ్యం కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
“నాకు డబ్బు విలువ కాదు… పొదుపు విలువ తెలియలేదు” అన్నాడు.
ఆ తర్వాత అతడే గ్రామంలో అందరికీ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు—“ఆదాయం ఎంత ఉందన్నది ముఖ్యం కాదు. ఆదాయంలో ఎంత దాచామన్నదే ముఖ్యం.” పిల్లలకి కూడా చిన్నప్పటి నుంచే డబ్బు విలువ నేర్పాడు.
డబ్బు పొదుపు అంటే లోభం కాదు—భవిష్యత్తుకు భరోసా. చిన్న పొదుపే పెద్ద కష్టాన్ని ఎదుర్కొనే బలం ఇస్తుంది. నేటి ఆనందం కోసం రేపటిని తాకట్టు పెట్టకూడదు; రేపటి భద్రత కోసం నేటి ఖర్చులో కొంత నియంత్రణే నిజమైన జ్ఞానం.