శ్రీ వేంకటేశ్వర సుప్రభాతం – 22 : - సి.హెచ్. ప్రతాప్

 శ్రీ భూమినాయక దయాది గుణామృతాబ్దే
దేవాదిదేవ జగదేక శరణ్యమూర్తే ।
శ్రీమన్ననంత గరుడాదిభి రర్చితాంఘ్రే
శ్రీ వేంకటాచలపతే తవ సుప్రభాతమ్
శ్రీ వేంకటేశ్వర సుప్రభాతంలోని ఈ ఇరవై రెండవ శ్లోకం స్వామివారి అనంతమైన కళ్యాణ గుణాలను మరియు ఆయన సర్వోన్నత స్థితిని అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో కీర్తిస్తుంది. ఈ శ్లోకంలో మొదటి పాదమైన 'శ్రీ భూమినాయక దయాది గుణామృతాబ్దే' అనేది భగవంతుని అపారమైన కరుణను వర్ణిస్తుంది. శ్రీదేవి మరియు భూదేవికి నాథుడైన ఆ వేంకటేశ్వరుడు దయ మొదలైన సద్గుణాలకు ఒక అమృత సముద్రం వంటివాడు. సముద్రానికి ఏ విధంగా అయితే అంతం ఉండదో, స్వామివారి దయకు కూడా అంతు ఉండదు. శరణు కోరి వచ్చిన భక్తులపై ఆయన కురిపించే కరుణామృతం వారి సంసార తాపత్రయాలను పోగొట్టి శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది.
రెండవ పాదంలో 'దేవాదిదేవ జగదేక శరణ్యమూర్తే' అని సంబోధించడం ద్వారా స్వామివారి పరాత్పర తత్వాన్ని వెల్లడించారు. సమస్త దేవతలకు ఆరాధ్యుడైన దేవాదిదేవుడు ఆయన. ఈ చరాచర జగత్తు మొత్తానికి ఏకైక శరణ్యం ఆయనే. మనం ఎన్ని మార్గాల్లో ప్రయత్నించినప్పటికీ, చివరకు మోక్షాన్ని ఇచ్చేవాడు, కష్టాల నుండి గట్టెక్కించేవాడు ఆ శ్రీనివాసుడు మాత్రమే. 'శరణ్యమూర్తి' అంటేనే ఆశ్రయించిన వారిని రక్షించే రూపం కలవాడని అర్థం. భక్తులు తమను తాము పూర్తిగా ఆయనకు సమర్పించుకున్నప్పుడు, ఆయన వారి యోగక్షేమాలను స్వయంగా చూసుకుంటాడు. ఈ విశ్వంలో ఆయనను మించిన రక్షకుడు మరొకరు లేరని ఈ శ్లోకం స్పష్టం చేస్తోంది.
మూడవ పాదమైన 'శ్రీమన్ననంత గరుడాదిభి రర్చితాంఘ్రే' అనేది వైకుంఠంలోని నిత్యసూరులు కూడా స్వామివారి పాదపద్మాలను ఏ విధంగా సేవిస్తారో తెలియజేస్తుంది. ఆదిశేషుడు, గరుత్మంతుడు వంటి గొప్ప భక్తులు మరియు నిత్యసూరులు నిరంతరం స్వామివారి పాదాలను అర్చిస్తూ ఉంటారు. అటువంటి మహనీయులకే లభ్యం కాని ఆ దివ్య చరణారవిందాలను దర్శించుకునే భాగ్యం తిరుమల కొండపై ఉన్న సామాన్య భక్తులకు కలుగుతోంది. అనంత శయనుడైన ఆ విష్ణుమూర్తి భక్తుల కోరికలను తీర్చడానికి వేంకటాద్రిపై వెలిశాడు. గరుడ వాహనంపై ఊరేగే ఆ జగన్నాథుని పాద సేవ చేయడం వల్ల అనంతమైన పుణ్యఫలం లభిస్తుంది.
ఈ శ్లోకంలోని భావం భక్తుని మనసును దైవ చింతనలో ముంచివేస్తుంది. భగవంతుడు కేవలం శక్తిమంతుడే కాదు, ఆయన అత్యంత సులభుడు కూడా. అందుకే ఆయనను దయా సముద్రుడిగా వర్ణించారు. భక్తులకు ఏ చిన్న కష్టం వచ్చినా తట్టుకోలేక, వారిని ఆదుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండే ఆ స్వామి గుణాలను తలుచుకుంటేనే మనసు పులకించిపోతుంది. ప్రకృతిలోని సౌందర్యం కంటే, భగవంతుని గుణ సౌందర్యం మిన్న అని ఈ శ్లోకం మనకు బోధిస్తుంది. జగత్తుకు ఆధారభూతుడైన ఆ స్వామిని ప్రతిరోజూ ఈ విధంగా సుప్రభాతంతో మేల్కొలపడం మన పూర్వజన్మ సుకృతం.
శ్రీ వేంకటాచలపతిని సేవించడం వల్ల కలిగే ఆనందం వర్ణనాతీతం. దేవాదిదేవుడైన ఆ పరమాత్మ మన వంటి సామాన్యుల కోసం వేచి చూస్తూ, తన దివ్య దర్శనాన్ని అనుగ్రహిస్తున్నాడు. ఆయన గుణాలలోని మాధుర్యం, ఆయన ఆశ్రిత పక్షపాతం భక్తులను వేంకటాద్రి వైపు అడుగులు వేయిస్తాయి. శేషశైల నివాసుని పాదాల చెంత చేరినప్పుడు కలిగే ప్రశాంతత మరెక్కడా లభించదు. ఈ ఇరవై రెండవ శ్లోకాన్ని పఠించడం వల్ల స్వామివారి సంపూర్ణ అనుగ్రహం కలుగుతుందని, మనలోని అహంకారం తొలగి శరణాగతి భావం ఏర్పడుతుందని పెద్దలు చెబుతారు. మంగళప్రదమైన ఈ ఉషఃకాలంలో ఆ దయా సముద్రుని స్మరిస్తూ మన జీవనాన్ని ధన్యం చేసుకుందాం. ఆపదమొక్కులవాడు, అనాథ రక్షకుడు అయిన శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు మనందరికీ సకల శుభాలను చేకూర్చాలని ప్రార్థిద్దాం.