పరీక్షిన్మహారాజు శృంగి శాపం గురించి తెలుసుకున్న తర్వాత, ప్రాపంచిక బంధాలన్నింటినీ త్యజించి గంగా నదీ తీరంలో ప్రాయోపవేశానికి సిద్ధమవుతాడు. ఈ వార్త తెలియగానే ఆకాశమార్గంలోనూ, భూలోకంలోనూ ఉన్న మహానుభావులు, బ్రహ్మర్షులు, రాజర్షులు అందరూ ఆ పవిత్ర తీరానికి తరలి వస్తారు. అంగిరసుడు, అత్రి, వశిష్ఠుడు, చ్యవనుడు, శరద్వంతుడు, అరిష్టనేమి, భృగువు, పరాశరుడు, గాధి కుమారుడైన విశ్వామిత్రుడు, పర్వత ముని, నారదుడు వంటి మహోన్నత వ్యక్తులు ఆ సభలో కొలువై ఉంటారు. తన మరణకాలం కేవలం ఏడు రోజులే అని తెలిసినా ఏమాత్రం భయపడకుండా, వచ్చిన మహర్షులందరికీ పరీక్షిత్తు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి వారి ఆశీస్సులు కోరతాడు. తన సింహాసనాన్ని, రాజ్యాన్ని, అధికారాన్ని తృణప్రాయంగా వదిలేసి గంగానది ఒడ్డున కుశల మీద కూర్చున్న ఆ రాజును చూసి మునులు ఆశ్చర్యపోతారు.
పరీక్షిన్మహారాజు మునులందరినీ ఉద్దేశించి ప్రసంగిస్తూ తన పట్ల భగవంతుడు చూపిన అనంతమైన కరుణను అత్యంత భక్తితో కొనియాడతాడు. రాజ్యపాలనలో మునిగిపోయి, ప్రాపంచిక సుఖాలలో చిక్కుకున్న తనను మేల్కొలపడానికే పరమాత్మ శాపం రూపంలో ఈ అవకాశాన్ని ఇచ్చాడని రాజు భావిస్తాడు. బ్రాహ్మణ శాపం తనలో వైరాగ్యాన్ని పెంపొందించిందని, దీనివల్ల సంసార బంధాల నుండి విముక్తి లభిస్తుందని మునులకు వివరిస్తాడు. తనను శపించిన బ్రాహ్మణ బాలుడి పట్ల కూడా కృతజ్ఞతను చాటుకుంటూ, ఆ శాపం వల్లనే తనకు మోక్ష మార్గం సుగమమైందని పరీక్షిత్తు పలికిన మాటలు ఆయన ఉన్నత వ్యక్తిత్వానికి నిదర్శనంగా నిలుస్తాయి. పశ్చాత్తాపం తో కూడిన ఆయన మాటలు మునుల హృదయాలను ద్రవింపజేస్తాయి.
పరీక్షిత్తు మహర్షుల ముందు తన అంతిమ కోరికను వెల్లడిస్తాడు. తాను గంగా తీరంలో సర్వేశ్వరుడిని శరణాగతి వేడుతున్నానని, తక్షకుడు వచ్చి తనను కాటు వేసినా పర్వాలేదని, కానీ తన మనస్సు నిరంతరం శ్రీహరి పాదపద్మాలపైనే నిలిచి ఉండాలని ప్రార్థిస్తాడు. ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ తనకు భగవంతుని పట్ల అనన్యమైన భక్తి కలగాలని, భగవద్భక్తుల సాంగత్యం ఎల్లప్పుడూ లభించాలని మునుల పాదాల చెంత వేడుకుంటాడు. పునర్జన్మ అంటూ ఉంటే మళ్లీ భక్తుల మధ్యే పుట్టాలని, పరమాత్మ లీలలను వినే భాగ్యం కలగాలని రాజు కోరుకుంటాడు. ఒక చక్రవర్తి అయి ఉండి కూడా సర్వస్వాన్ని త్యజించి, మునుల ఆశీర్వాదం కోసం ఎదురుచూస్తున్న పరీక్షిత్తు వినయం అక్కడ ఉన్న వారందరినీ భక్తి పారవశ్యంలో ముంచెత్తుతుంది.
అక్కడ ఉన్న మహర్షులు పరీక్షిత్తు నిర్ణయాన్ని, ఆయన భక్తిని చూసి పరమానందం చెందుతారు. లోక కళ్యాణం కోసం, కలియుగ మానవుల ఉద్ధరణ కోసం పరీక్షిత్తు చేస్తున్న ఈ ప్రయత్నం సాటిలేనిదని వారు ప్రశంసిస్తారు. మరణం తలుపు తడుతున్న వేళ ఏ మానవుడైనా భయాందోళనలకు గురవుతాడని, కానీ పరీక్షిత్తు మాత్రం జ్ఞానంతో ఆ మరణాన్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడని వారు అభినందిస్తారు. ఆ సమయంలోనే అక్కడికి పదహారేళ్ల వయసులో వెలిగిపోతున్న వ్యాస పుత్రుడైన సుఖమహర్షి రావడం తటస్థిస్తుంది. పరీక్షిత్తు ప్రార్థనను ఆలకించిన దేవతలు సైతం ఆకాశం నుండి పుష్పవృష్టిని కురిపిస్తారు. రాజు చేసిన ఈ ప్రార్థన భగవంతుని పట్ల ఆయనకు ఉన్న పరిపూర్ణమైన విశ్వాసాన్ని, శరణాగతిని తెలియజేస్తుంది. భగవంతుని నామస్మరణ తప్ప కలి కాలంలో మరో దిక్కు లేదని పరీక్షిత్తు మునుల సాక్షిగా నిరూపిస్తాడు. ఈ ఘట్టం భక్తుడికి భగవంతుడికి మధ్య ఉండే అవినాభావ సంబంధాన్ని చాటిచెబుతుంది. మునులందరూ పరీక్షిత్తు చుట్టూ చేరి భాగవత జ్ఞానాన్ని వినడానికి సిద్ధమవుతారు. అమృతం కంటే తీయనైన హరి కథలు ఆ గంగా తీరంలో ప్రతిధ్వనిస్తాయి.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి