శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రం - 3: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 అతివేలతయా తవ దుర్విషహై
రను వేలకృతై రపరాధశతైః ।
భరితం త్వరితం వృష శైలపతే
పరయా కృపయా పరిపాహి హరే
ఈ శ్లోకంలో భక్తుడు తన అపరాధాలను ఒప్పుకుంటూ భగవంతుని క్షమాగుణాన్ని కరుణను వేడుకుంటున్నాడు. మానవ జన్మలో తెలియక చేసే తప్పులు ఎన్నో ఉంటాయి. ఈ శ్లోకం ద్వారా భక్తుడు స్వామితో తన హృదయవేదనను పంచుకుంటున్నాడు. ఓ వేంకటేశ్వర స్వామీ నేను చేసిన అపరాధాలు అతివేలమైనవి అనగా హద్దులు లేనివి. నేను క్షణక్షణానికి అనువేలము అనేక తప్పులు చేస్తూనే ఉన్నాను. ఆ అపరాధాలు లెక్కలేనన్ని శత సహస్ర సంఖ్యలో ఉన్నాయి. అవి నీవు సహించలేనంతటి తీవ్రమైనవి అని భక్తుడు ఇక్కడ అంగీకరిస్తున్నాడు. తన తప్పులను భగవంతుని ముందు నిజాయితీగా ఒప్పుకోవడం అనేది శరణాగతిలో మొదటి మెట్టు. మన అపరాధాల భారంతో నిండిపోయిన మా జీవితాలను నీవు మాత్రమే ఉద్ధరించగలవు అని వేడుకోవడం ఈ శ్లోకంలోని ప్రధాన ఉద్దేశ్యం.
వృష శైలపతే అని సంబోధిస్తూ భక్తుడు తనను రక్షించమని ప్రార్థిస్తున్నాడు. ఓ హరి నా అపరాధాల భారం భరించలేనంతగా పెరిగిపోయింది. కాబట్టి ఆలస్యం చేయకుండా త్వరితంగా నన్ను ఆదుకో అని అర్ధిస్తున్నాడు. భగవంతుడు అపారమైన కరుణా సముద్రుడు. భక్తుడు ఎంతటి పాపి అయినప్పటికీ పశ్చాత్తాపంతో ఆయనను శరణు వేడితే ఆ పరమాత్మ తప్పక మన్నిస్తాడు. "పరయా కృపయా" అనగా శ్రేష్ఠమైన అత్యున్నతమైన దయతో నన్ను కాపాడు అని దీని అర్థం. మానవ మాత్రులకు సాధ్యం కాని క్షమాగుణం కేవలం ఆ దేవదేవుడికే సాధ్యమవుతుంది. భక్తుని ఆర్తిని చూసి స్వామి తన కరుణా వీక్షణాలను ప్రసాదిస్తాడు. ఈ శ్లోకం పఠించడం వల్ల మనస్సులోని అహంకారం తొలగిపోయి వినయం కలుగుతుంది. మన తప్పులను మనం గుర్తించినప్పుడే ఆధ్యాత్మిక ప్రగతి సాధ్యమవుతుంది.
తిరుమల కొండపై వెలసిన ఆ శ్రీనివాసుడు భక్తుల పాలిట కల్పవృక్షం. ఎన్ని తప్పులు చేసినా కొండంత దయతో క్షమించే గుణం ఆయనది. సంసార సాగరంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్న జీవుడికి భగవంతుని కరుణ ఒక్కటే మార్గం. ఈ శ్లోకంలో భక్తుడు తన నిస్సహాయతను చాటుకుంటున్నాడు. నా దగ్గర పుణ్యం లేదు కేవలం అపరాధాల మూట మాత్రమే ఉంది దాని నుండి నన్ను విముక్తుడిని చేయి అని కోరుకుంటున్నాడు. అపరాధాలు చేయడం మానవ సహజం అయితే వాటిని క్షమించి సన్మార్గంలో పెట్టడం దైవ లక్షణం. వేంకటేశ్వర స్వామిని హరి అని పిలవడం ద్వారా మన కష్టాలను పాపాలను హరించేవాడు ఆయనే అని భక్తుడు స్పష్టం చేస్తున్నాడు. వృషభాద్రి పైన వెలసిన ఆ దైవం దయామయుడు కాబట్టే కోట్లాది మంది భక్తులు ఆయన దర్శనం కోసం వేచి చూస్తుంటారు.
ఈ ప్రార్థన కేవలం ఒక వ్యక్తికి సంబంధించింది కాదు ఇది సకల మానవాళికి వర్తిస్తుంది. లోకంలోని అశాంతి అరాచకాలకు కారణం మానవుడు చేసే అపరాధాలే. అటువంటి అపరాధాల నుండి విముక్తి పొంది ప్రశాంతంగా జీవించాలంటే ఆ పరమాత్మ తోడ్పాటు అవసరం. పరమ పవిత్రమైన వేంకటగిరి క్షేత్రంలో వెలసిన ఆ స్వామి అపరాధాలనే చీకటిని తొలగించే సూర్యుడి వంటివాడు. భక్తితో ఈ శ్లోకాన్ని పఠించే వారికి మనశ్శాంతి లభిస్తుంది. భగవంతుని మీద నమ్మకం పెరుగుతుంది. జీవితంలో ఎదురయ్యే కష్టాలను తట్టుకునే శక్తి లభిస్తుంది. తనను తాను తగ్గించుకుని భగవంతుడిని గొప్పగా కీర్తించడం వల్ల మనిషిలో ఉన్న రాగద్వేషాలు నశిస్తాయి. అంతిమంగా ఆ పరమేశ్వరుని కృప వల్ల మోక్ష మార్గం సుగమమవుతుంది. వేంకటేశ్వర స్వామి కరుణాకటాక్షాలు మనందరిపై ఉండాలని కోరుకుంటూ భక్తులు ఈ సుప్రభాత శ్లోకాన్ని స్మరిస్తారు.