ప్రతి పువ్వు ప్రత్యేకమే,
ఏ ఋతువులో విరబూయాలో
ఆ సమయాన తనదైన శైలిలో పరిమళిస్తుంది.
వసంతంలో వికసించే పువ్వును
శిశిరంలో ఎందుకు ప్రశ్నించాలి?
అలాగే ప్రతి పిల్లవాడిలోనూ
ఒక ప్రత్యేక ప్రతిభ దాగి ఉంటుంది,
ఒక కల, ఒక ఆత్మవిశ్వాసపు వెలుగు.
పిల్లలు పుస్తకాల కోసం పుట్టరు—
కలల కోసం పుడతారు.
ఎవరికో గీతలు గీయడం ప్రపంచం,
ఎవరికో స్వరాలే జీవితం,
ఎవరికో క్రీడలే ఊపిరి,
ఎవరికో విజ్ఞానం వైపు ప్రయాణం—
ఈ వైవిధ్యమే సమాజానికి సంపూర్ణత్వం.
విద్య అనేది పాఠ్యపుస్తకాల పరిమితి కాదు,
జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే ప్రయాణం.
మనసును తీర్చిదిద్దే సాధన,
మనిషిని మలిచే శక్తి—
ఎంత నేర్చుకున్నా తక్కువే.
పరీక్షల సమయంలో పిల్లలు
తమ అవగాహన మేరకు ప్రతిభ చూపుతారు.
కొంతమందికి ఎక్కువ మార్కులు,
ఇంకొంతమందికి తక్కువ మార్కులు—
అది ఒక క్షణం మాత్రమే.
ఒక్క పరీక్ష వారి భవిష్యత్తు కాదు,
ఒక్క సంఖ్య వారి తెలివి కాదు.
మార్కులు జీవితంలో ఒక భాగం మాత్రమే—
జీవితం మాత్రం విశాలమైన ఆకాశం.
ఇళ్లలో మార్కులకే విలువ పెరిగితే,
తక్కువ మార్కులకు కోపం రాగానే,
పోలికలు, ఒత్తిడులు పెరిగినపుడు—
పిల్లల మనసుల్లో
నిశ్శబ్ద గాయాలు పుడతాయి.
“ఇతరుల ముందు నామోషీ” అనే భయం
వారి ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కరిగిస్తుంది.
తల్లిదండ్రుల ఆగ్రహం ఎదిరించలేక
కొన్ని అమూల్యమైన ప్రాణాలు
చీకటిలో కలిసిపోతాయి.
ఒక మార్క్షీట్ కోసం
ఒక జీవితం కోల్పోవడం—
ఇది ఎంత పెద్ద విషాదం!
ఒక సంఖ్య తగ్గితే భవిష్యత్తు తగ్గదు,
కాని ఒక కఠినమైన మాట ప్రాణం దూరం చేయగలదు.
మార్కులు కాదు ముఖ్యం…
పిల్లలే ముఖ్యం.
ఒక చిన్న ప్రశంస
వారి ఆత్మవిశ్వాసానికి రెక్కలు ఇస్తుంది,
ఒక ప్రేమభరితమైన మాట
వారి భయాలను కరిగిస్తుంది.
విఫలమైతే మందలించక,
మళ్లీ లేచే ధైర్యం నేర్పాలి.
పోల్చడం కాదు మన బాధ్యత—
వారిలోని వెలుగును వెలికితీయడం,
వారికి దారి చూపించడం.
ఒక మార్క్షీట్ మడతపెట్టొచ్చు,
కాని గాయపడ్డ మనసును సరిచేయడం కష్టం.
మార్కులు జీవితాన్ని కొలిచే కొలమానం కావు—
పిల్లలే మన జీవితానికి అసలైన ప్రమాణం.
వారిని నిలబెట్టండి…
వారు ప్రపంచాన్ని నిలబెడతారు.
పిల్లలు ఆణిముత్యాలు—
జాగ్రత్తగా జోలిపడితేనే
వారి వెలుగు మరింత మెరిసిపోతుంది.
హామి: ఇది నా స్వీయ రచన
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి