బాల సాహిత్యంలో బీట్రిక్స్ పాటర్!!: - - యామిజాల జగదీశ్

 తల్లిదండ్రులు ఆమెను ఇతర పిల్లలతో కలవనివ్వక ఒంటరిగా ఉంచేవారు.
 ఆమె వద్ద అనేక పెంపుడు జంతువులు ఉండేవి. ప్రకృతి దృశ్యం, వృక్షజాలం, జంతుజాలం ​​పట్ల ప్రేమను పెంచుకుంది. వీటన్నింటినీ నిశితంగా పరిశీలించి చిత్రించిన ఆమె పేరే హెలెన్ బీట్రిక్స్ హీలిస్. ఆమె
బీట్రిక్స్ పాటర్ పేరుతో సాహితీ లోకంలో ఓ వెలుగు వెలిగింది. న్యాయవాది విలియం హీలిస్ (1871–1945)ను వివాహం చేసుకుంది.
బీట్రిక్స్ పాటర్ ఒక సంపన్నమైన  కుటుంబంలో రూపర్ట్ హెలెన్ పాటర్ దంపతులకు 1866 జూలై 28న జన్మించింది.
ఆమె తల్లిదండ్రులు కఠినంగా వ్యవహరించేవారు. వారు తమ కుమార్తెను పాఠశాలకు పంపడానికి లేదా ఆమెను పొరుగు పిల్లలతో కలవడానికి అనుమతించే వారు కాదు. వారందరూ తమ స్థాయికి తగని వారని వారి అభిప్రాయం.
కాబట్టి బీట్రిక్స్ తన బాల్యంలో ఎక్కువ భాగం ఏకాంతంలో గడిచింది. ఆమె తమ్ముడు బెర్ట్రామ్ తో కలిసి, వారి మూడవ అంతస్తు నర్సరీలోనే గడిపేది. కుందేళ్ళు. ఎలుకలు. కప్పలు. బల్లులు, ముళ్ల పంది, గబ్బిలం వంటి వాటితోనే వారి ఆటపాటలు.
పాటర్ పిల్లలు జీవులను మేడమీదకు ఎవరికీ తెలీకుండా తీసుకొచ్చుకునే వారు. వాటితో మూడో కంటికి తెలియనివ్వక గడిపేవారు. 
నిరంతరం వాటిని గీస్తుండేవారు. వాటికి పేర్లు పెట్టారు. వాటికంటూ వ్యక్తిత్వాలను కల్పించారు.
బీట్రిక్స్ కి, ఈ జంతువులు పెంపుడు జంతువుల కంటే ఎక్కువ. అవి ఆమె ఒంటరి ప్రపంచంలో ప్రధాన స్నేహితులు.
ఆమెకు ఇష్టమైన కుందేలు పేరు పీటర్ పైపర్ (తరువాత పీటర్ రాబిట్ గా మార్చింది). ఆమె దానిని ఒక పట్టీపై నడిపించింది, పదే పదే దానిని గీసింది. దాదాపు శాస్త్రీయ దృష్టితో దాని కదలికలను అధ్యయనం చేసింది.
ఎందుకంటే బీట్రిక్స్ పాటర్ ఊహాత్మకమైనది మాత్రమే కాదు. ఆమె అసాధారణంగా తెలివైనది.
ఆమె సహజ చరిత్ర, జీవశాస్త్రం, శాస్త్రీయ దృష్టాంతంలో తనను తాను చదువుకుంది. యుక్తవయసులో, ఆమె సంక్లిష్టమైన వృక్షశాస్త్ర చిత్రాలను రూపొందించింది. శిలీంధ్రాలను చాలా నిశితంగా పరిశోధించింది, తద్వారా ఆమె వాటి పునరుత్పత్తి గురించి తన స్వంత సిద్ధాంతాలను రూపొందిం చింది.
ఆమె బీజాంశ అంకురోత్పత్తిపై ఒక పత్రాన్ని రాసింది. అయితే ఆమె ఒక మహిళ కావడంతో శాస్త్రీయ సంస్థ దీనిని తోసిపుచ్చింది.
క్యూలోని రాయల్ బొటానిక్ గార్డెన్స్ ఆమెను సీరియస్ గా పరిగణించలేదు. పురుష విద్యావేత్తలు ఆమె కృషిని తిరస్కరించారు. అయితే సంవత్సరాల తర్వాత ఆమెకంటూ ఓ గుర్తింపు లభించింది. బీట్రిక్స్ తన  ఊహలను కథలుగా మలిచింది.
1890లలో, ఆమె కుటుంబ స్నేహితుల పిల్లలకు చిత్ర లేఖలు పంపడం ప్రారంభించింది. అర్థవంతమైన సాహసాలను ఎదుర్కొంటున్న జంతువుల సున్నితమైన కథలవి.
1893లో అనారోగ్యంతో ఉన్న ఐదేళ్ల నోయెల్ మూర్‌కు రాసిన ఒక లేఖ ఇలా ప్రారంభమైంది :
“నా ప్రియమైన నోయెల్, నీకు ఏం రాయాలో నాకు తెలియదు, కాబట్టి నేను మీకు ఫ్లాప్సీ, మోప్సీ, కాటన్ - టెయిల్, పీటర్ అనే నాలుగు చిన్న కుందేళ్ల గురించి ఒక కథ చెబుతాను...”
ఆ లేఖ ది టేల్ ఆఫ్ పీటర్ రాబిట్‌గా పరిణామం చెందింది.
1900 నాటికి, ఆమె కథను సున్నితమైన వాటర్ కలర్ దృష్టాంతాలతో కూడిన మాన్యుస్క్రిప్ట్‌గా విస్తరించింది. ఆమె దానిని ప్రచురణకర్తలకు సమర్పించింది. కానీ వారు దానిని తిరస్కరించారు. దాంతో బీట్రిక్స్ ధైర్యం చేసి స్వయంగా ప్రచురించింది.
డిసెంబర్ 1901లో, ఆమె తన సొంత ఖర్చుతో 250 కాపీలను ముద్రించింది. ఆమె వాటిని ప్రైవేట్‌గా పంపిణీ చేసి ప్రతిస్పందనను గమనించింది.
పిల్లలు దానిని ఇష్టపడ్డారు.  తల్లిదండ్రులు మరిన్ని ప్రతులకోసం ఆర్డర్ చేశారు. తర్వాత కొన్ని రోజులకు ఫ్రెడరిక్ వార్న్ & కో.(మొదటి తిరస్కరణదారులలో ఒకరు) వాణిజ్య ఎడిషన్‌ను విడుదల చేస్తామని అభ్యర్థించారు.
1902లో, ది టేల్ ఆఫ్ పీటర్ రాబిట్ అధికారికంగా వెలువడింది. ఇది మొదటి సంవత్సరంలో 28,000 కాపీలు అమ్ముడైంది.
ముప్పై ఆరేళ్ల వయసులో, బీట్రిక్స్ పాటర్ విజయవంతమైన రచయిత్రిగా తనకంటూ ఓ గుర్తింపు పొందారు. 
తరువాతి పదకొండు సంవత్సరాలలో, ఆమె 23 పుస్తకాలు రాసి, చిత్రలేఖనం చేసింది. ది టేల్ ఆఫ్ స్క్విరెల్ నట్కిన్, ది టేల్ ఆఫ్ బెంజమిన్ బన్నీ, ది టేల్ ఆఫ్ మిసెస్ టిగ్గీ-వింకిల్, ది టేల్ ఆఫ్ జెమీమా పుడిల్-డక్ వంటి రచనలు ఆమెకు పేరుప్రఖ్యాతులు తెచ్చిపెట్టాయి. 
ప్రతి కథ ఆమెకు గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో తెలిసిన లేదా జాగ్రత్తగా గమనించిన జంతువుల నుండి తీసుకున్నదే. ఆమె ప్రతి చిత్రలేఖనం వివరంగా, ఖచ్చితమైనదిగా, ఆకర్షణతో నిండి ఉండేది.
ఆమె కథలలో పాత్రలు తప్పులు చేసేవి. పరిణామాలను ఎదుర్కొన్నారు. నేర్చుకున్నారు. ఆమె సృష్టించిన పాత్రలలో పీటర్ రాబిట్ దాదాపు మిస్టర్ మెక్‌గ్రెగర్ చేతిలో చిక్కుకుంటాడు. టామ్ కిట్టెన్ తన దుస్తులను పోగొట్టుకుంటాడు. జెమీమా పుడిల్-డక్ తృటిలో నక్క నుండి తప్పించుకుంటాడు.
ఆమె విజయం సంపదను తెచ్చిపెట్టింది. ఆమె దానిని ఆశ్చర్యకరమైన రీతిలో ఉపయోగించుకుంది.
1905లో, ఆమె ఇంగ్లాండ్‌లోని లేక్ డిస్ట్రిక్ట్‌లోని హిల్ టాప్ ఫామ్‌ను కొనుగోలు చేసింది. ఆమె దాని రాతి గోడలు, గొర్రెల పచ్చిక బయళ్ళు, కొండలను గాఢంగా ప్రేమించింది.
ఆమె అదనపు భూమిని కొనుగోలు చేయడం ప్రారంభించింది. ఊహాగానాల కోసం కాదు, రక్షణ కోసం. ఆమె తాను ఎంతో ఇష్టపడే వాటిని కాపాడుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది.
దశాబ్దాలుగా, ఆమె ఈ ప్రాంతంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన భూస్వాములు, పరిరక్షకులలో ఒకరిగా మారింది. ఆమె హెర్డ్‌విక్ గొర్రెలను పెంచింది, స్థిరమైన వ్యవసాయానికి మద్దతు ఇచ్చింది. అధిక అభివృద్ధిని ప్రతిఘటించింది.
ఆమె 1943లో డెబ్బై ఏడు సంవత్సరాల వయసులో మరణించినప్పుడు, ఆమె 4,000 ఎకరాలకు పైగా - 14 పొలాలు అనేక కుటీరాలు - నేషనల్ ట్రస్ట్‌కు వదిలివేసింది, 
అయినప్పటికీ, ఆమె పీటర్ రాబిట్, అతని సహచరులకు అత్యంత గుర్తుండిపోతుంది. ఆమె కల్పించిన ప్రేమించిన పాత్రలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనువాదాలకు నోచుకున్నాయి. సినిమాలుగా వచ్చాయి. వస్తువులుగా మారాయి.
అయినప్పటికీ, ఆ స్త్రీ తనను తాను కొంతవరకు నిగూఢంగానే ఉంచుకుంది. ఆమె బాల్య ఏకాంతాన్ని శాశ్వత కళగా మార్చిన విక్టోరియన్ మహిళ. 
బీట్రిక్స్ పాటర్ వారసత్వం రెండు విధాలుగా ఉంటుంది :
పిల్లల కోసం నిజాయితీగా వ్రాసిన కథలు. అధిక నైతికత లేకుండా నిజమైన సాహిత్యం కావచ్చని ఆమె నిరూపించింది. 
తన నర్సరీలో కుందేళ్ళు, ముళ్లపందులను ఉంచిన ఒంటరి అమ్మాయి చరిత్రలో అత్యంత ప్రియమైన పిల్లల రచయితలలో ఒకరుగా మారింది.
ఒకప్పుడు ఆమె ఒంటరితనాన్ని మరిపించిన జంతువులు వివిధ పాత్రల్లో కలకాలం నిలిచిపోయాయి.
పీటర్ రాబిట్ ఇప్పటికీ మిస్టర్ మెక్‌గ్రెగర్ తోటలోకి చొరబడుతోంది.
శ్రీమతి టిగ్గీ-వింకిల్ ఇప్పటికీ చిన్న చిన్న దుస్తులను ఇస్త్రీ చేస్తుంది.
జెమీమా పుడిల్-డక్ ఇప్పటికీ సురక్షితమైన గూడు కోసం వెతుకుతోంది.
ఒక శతాబ్దం కంటే ఎక్కువ కాలం తర్వాత, పిల్లలు ఇప్పటికీ వాటిని విలువైనదిగా భావిస్తారు.
ఎందుకంటే బీట్రిక్స్ పాటర్ ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు : పిల్లలకు నిజమైన అనుభవాన్ని ప్రతిబింబించే కథలు అవసరం - ఉత్సుకత, తప్పులు, హాస్యం, పరిణామాలు.
ఆమె నిశ్శబ్ద విక్టోరియన్ నర్సరీని అద్భుత ప్రపంచంగా మార్చింది.
 విక్టోరియన్ లండన్‌లో ఏకాంత బాల్యం నుండి లేక్ డిస్ట్రిక్ట్‌లో పరిరక్షణ ఛాంపియన్ వరకు బీట్రిక్స్ పాటర్ ఒంటరితనం కథగా మారగలదని, తిరస్కరణ దృఢ సంకల్పాన్ని బలోపేతం చేయగలదని, కుందేళ్ళు జలవర్ణాలతో ఒక స్త్రీ సాహిత్యాన్ని శాశ్వతంగా మార్చగలదని నిరూపించింది.
పాటర్ 1943 డిసెంబర్ 22న నియర్ సావ్రీలోని తన ఇంట్లో 77 సంవత్సరాల వయసులో న్యుమోనియా, గుండె జబ్బులతో మరణించారు