పుడమిపై వారికి పునర్జన్మే..!: - కవి రత్న-సాహిత్య ధీర-సహస్ర కవి భూషణ్-పోలయ్య కూకట్లపల్లి-అత్తాపూర్ హైదరాబాద్

ఆ వృద్ధ జంట బ్రతికుండగానే…

ఒక "ప్రేమపూర్వక పలకరింపు"

వారికి ప్రాణవాయువై చేరుతుంది…

ఒక "ఆత్మీయ ఆలింగనం"

వారికి స్వర్గస్పర్శను అందిస్తుంది…!

ప్రక్కనే కూర్చొని...

చేతిలో చెయ్యేసి...

కళ్లలో కళ్లుపెట్టి...

నవ్వుతూ నమ్మకంగా

మనసారా మాట్లాడితే...

"పుడమిపై అది వారికి పునర్జన్మే"…!

ఏ ఆధారంలేక నడవలేని...

వినలేని...కోరింది కొనలేని...

తినలేని...కంటిచూపు ఆనని...

కాటికి కాళ్ళు చాపుకున్న ఆ వృద్ధులు

"రెక్కలు విరిగిన పక్షులే"...

"ఎండిన పండుటాకులే"...!

మీ ప్రేమ కోసం

కొండంత ఆశతో ఎదురుచూస్తూ

ఏదో ఒక రోజు నిశ్శబ్దంగా

నింగిలోకి నిశీధిలోకి నిష్క్రమిస్తారు

మాట్లాడుతూనే అలా మాయమౌతారు...

కన్నుమూసిన తర్వాత కార్చే ఆ

"కన్నీటిబొట్లు" వారి కళ్ళకు కనిపించవు..!

“ఆత్మశాంతి కలుగుగాక” అన్న ఆ కన్నీటి

"ప్రార్థనలు వారి చెవులకు వినిపించవు…!

బ్రతికుండగా పిల్లలు పంచే

స్వచ్ఛమైన ప్రేమను ఆస్వాదిస్తూ

అస్తమించడం ఒక అదృష్టమే...!

తల్లిదండ్రులను ఆదరించడం

ఆప్యాయంగా ఆలింగనం చేసుకోవడం

మనిషితనానికి మానవత్వానికి

మంచితనానికి ప్రతిబింబం…!

ఓ కన్నబిడ్డలారా…!

ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి…!

"అమ్మానాన్నలే ప్రత్యక్ష దైవాలన్నది"

ఒక పచ్చి నిజం...మరువకండి..!