ఇంకిపోతున్నాయి భూగర్భ జలాలు,
అంతమవుతున్నాయి ఎన్నో జీవాత్మలు.
జలమే జీవానికి మూలాధారం,
దాని లేనిదే సృష్టికే శవసమాధానం.
మొక్కకైనా, జంతువుకైనా, మనిషికైనా
జలమే ప్రకృతి ఇచ్చిన ప్రాణవాయువు.
అలాంటి జలాన్నే విషం చేస్తున్నాడు మనిషి,
తన స్వార్థంతో తానే తవ్వుకుంటున్నాడు వినాశన గుహను.
ప్రకృతి శోభకు కిరీటం జలధారలు,
కానీ కాలుష్యంతో కరిగిపోతున్నాయి ఆ వరాలు.
చెరువులు ఎండిపోతే చిగురే మాడిపోతుంది,
భూమి గుండె ఎండిపోతే జీవమే ఆగిపోతుంది.
నదులు కన్నీళ్లు కారుస్తున్నాయి,
జలాశయాలు శూన్యంగా మారుతున్నాయి.
ఒక చుక్క నీటి కోసం
రేపటి తరాలు యుద్ధాలు చేసే రోజులు దూరంలో లేవు.
మేల్కో మనిషీ!
నీ నిర్లక్ష్యమే ప్రకృతికి శాపం.
ఈ రోజు నీరు వృథా చేస్తే,
రేపు నీ కన్నీళ్లకైనా నీరు దొరకదు.
కాపాడు ఎండిపోతున్న జలాలను,
రక్షించు భూమి గర్భంలోని జీవనధారలను.
జలం అందరికీ బలం… జలం అందరికీ జీవం…
లేకపోతే భావితరాలకు దక్కేది
దాహంతో మండే భూమి మాత్రమే.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి