కవితా మంజరి ; -గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

అద్భుత కవిత— అక్షరాల ఆకాశంలో

అరుణోదయమై ఉదయిస్తుంది,

మనసు మబ్బుల్ని తొలగించి

మధుర వెలుగులు చల్లుతుంది॥

అపూర్వ కవిత— అనుభూతుల అలలపై తేలుతూ

ఆత్మను ఆవహిస్తుంది,

చదివిన ప్రతి హృదయంలో

చిరునవ్వుల దీపం వెలిగిస్తుంది॥

అందాల కవిత— అలరుల పరిమళమై పరుచుకుని

పలుకుల పల్లకిలో విహరిస్తుంది,

చంద్రబింబపు చల్లదనంలా

చిత్తాన్ని చిలిపిగా తాకుతుంది॥

ఆనంద కవిత— ఆత్మీయతల అమృతధారగా

అంతరంగాల్లో జాలువారుతుంది,

బాధల బండరాళ్లను కరిగించి

బంగారు భావాల్ని మొలిపిస్తుంది॥

చక్కని కవిత— చినుకుల చప్పుడు లాగా

చెవులకు చెలిమై చేరుతుంది,

మంచు తాకిడిలా మృదువుగా

మనసును ముద్దాడుతుంది॥

మంచి కవిత— మానవత్వపు మకరందమై

మట్టిమనుషుల్ని మమతతో కడుతుంది,

చీకటి దారుల్లోనూ

చిగురుటాకుల ఆశను నాటుతుంది॥

లయాత్మక కవిత— గాలిలో తేలే గీతంలా

గుండెల తంత్రులను మీటుతుంది,

అక్షరాల అడుగులకు

అందమైన నృత్యాన్ని నేర్పిస్తుంది॥

భావాత్మక కవిత— బ్రతుకు బాటల బంధాలను

భావాల బంగారు దారాలతో కుట్టుతుంది,

కన్నీటి చుక్కలోనూ

కాంతుల కలలను చూపిస్తుంది॥

కవిత అంటే— కేవలం పదాల పొదరిల్లు కాదు,

ప్రాణాల ప్రవాహం, మనసుల మధ్య మమతా సేతువు,

మానవత్వాన్ని మధురంగా మేల్కొలిపే

అమృతమయ సంగీతం॥

కవిత అంటే— కనురెప్పలపై కలల కొలువు,

గుండెల గర్భంలో గాన గంగ,

మనసు మల్లెల్లో మధుర పరిమళం,

మాటల మాణిక్యాల్లో మమతా మాధుర్యం॥

కవిత— కాలాన్ని కరిగించే కళారాగం,

బాధలను బంగారంగా మార్చే భావయోగం,

మనిషిని మనిషితో కలిపే మానవ సేతకం,

జీవితానికి జ్యోతిర్మయమైన ఆనంద వేదం॥