సుందరకాండము-23: సి.హెచ్.ప్రతాప్

స స తస్యోరువేగేన సోన్మాద ఇవ లక్ష్యతే|

సాగర స్యోర్మిజాలానా మురసా శైలవర్ష్మణామ్||69||

అభిఘ్నంస్తు మహావేగః పుప్లువే స మహాకపిః|

కపివాతశ్చ బలవాన్ మేఘవాతశ్చ నిస్సృతః||70||

సాగరం భీమ నిర్ఘోషం కమ్పయామాసతు ర్భృశమ్|

వికర్షన్నూర్మి జాలాని బృహన్తి లవణామ్భసి||71||

పుప్లువే కపిశార్దూలో వికరన్నివ రోదసీ|

మేరుమన్దర సఙ్కాశా నుద్ధతాన్ స మహార్ణవే||72||

శ్రీమద్రామాయణంలోని సుందరకాండలో హనుమంతుడి సముద్ర లంఘన ఘట్టం ఒక అద్భుతమైన వీరరస ప్రధానమైన సన్నివేశం. వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు ఆకాశ మార్గంలో సముద్రాన్ని దాటుతున్నప్పుడు ఆయన దేహవేగం, పరాక్రమం సముద్రంపై ఎలాంటి ప్రభావాన్ని చూపాయో వాల్మీకి మహర్షి ఈ శ్లోకాలలో అత్యంత గంభీరంగా వర్ణించారు. కేవలం ఒక వానరుడు గాలిలో ఎగరడం మాత్రమే కాకుండా, ఆ వేగానికి ప్రకృతి శక్తులు ఎలా స్పందించాయో ఇక్కడ మనకు స్పష్టమవుతుంది.

హనుమంతుడు తన ఉరువేగంతో సముద్రంపై ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, ఆయన వేగానికి జనించిన గాలి తాకిడి వల్ల సముద్రం ఉన్మత్త స్థితిని పొందినట్లుగా అనిపించింది. పర్వతాలంత ఎత్తుగా ఎగసిపడుతున్న సముద్రపు అలలను హనుమంతుడు తన విశాలమైన వక్షస్థలంతో బలంగా ఢీకొంటూ ముందుకు సాగాడు. ఆ మహాకపి అపారమైన వేగంతో ఆ అలలను చీల్చుకుంటూ దూసుకుపోతున్న దృశ్యం ఎంతో భయంకరంగా, అదే సమయంలో ఎంతో దివ్యంగా ఉంది. హనుమంతుడి దేహం ఒక పర్వతంలా ఉంటే, ఆయన తాకిడికి ఎగసిపడుతున్న అలలు ఆ పర్వతాన్ని ఆవరించిన మేఘాల వలె భాసించాయి.

సముద్రంపై హనుమంతుడి గమనం వల్ల రెండు రకాల బలమైన వాయువులు పుట్టాయి. ఒకటి హనుమంతుడి శరీర వేగం వల్ల పుట్టిన గాలి (కపివాతం), రెండవది ఆకాశంలోని మేఘాల మధ్య నుండి వీచే బలమైన గాలి (మేఘవాతం). ఈ రెండు వాయువులు కలిసి సముద్రంపై విరుచుకుపడటంతో, భీకరమైన శబ్దంతో నిండిన ఆ మహా సముద్రం ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది. సాధారణంగా ప్రశాంతంగా ఉండాల్సిన సముద్ర గర్భం కూడా ఈ రెండు మహా శక్తుల తాకిడికి కంపించిపోయింది. వాయుపుత్రుడి పరాక్రమం వల్ల ప్రకృతిలోని జల, వాయు తత్వాలు ఏకమై ఒక మహా ప్రళయ కాల దృశ్యాన్ని తలపించాయి.

కపిశార్దూలుడైన హనుమంతుడు లవణ సముద్రంలోని భారీ అలలను తన వేగంతో లాగుతూ ముందుకు సాగాడు. ఆకాశాన్ని, భూమిని ఏకం చేస్తున్నట్లుగా ఆయన గమనం సాగింది. సముద్రంలో మేరు, మందర పర్వతాలంత ఎత్తుగా లేచిన అలలను ఆయన తన వేగంతో చెల్లాచెదురు చేస్తూ ప్రయాణించాడు. మహా సముద్రంలోని నీటి తరంగాలు ఆయన వేగానికి ఆకాశం వరకు ఎగసిపడ్డాయి. ఆ సమయంలో హనుమంతుడు కేవలం ఒక కార్యసాధకుడిగా కాక, సమస్త విశ్వాన్ని తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్న ఒక మహాశక్తిగా దర్శనమిచ్చాడు. రామకార్యం కోసం ఆయన చూపిస్తున్న ఈ పరాక్రమం అనంతమైనది.

ఈ శ్లోకాల అంతరార్థం పరిశీలిస్తే, పరమాత్మ కార్యంలో నిమగ్నమైన భక్తుడికి అసాధ్యమైనది ఏదీ లేదని తెలుస్తుంది. హనుమంతుడి వక్షస్థలం స్థిరత్వానికి, ఆయన వేగం చైతన్యానికి సంకేతాలు. పర్వతాల వంటి అలలు జీవితంలోని కష్టాలను సూచిస్తే, హనుమంతుడి లంఘనం వాటిని అధిగమించే ఆత్మవిశ్వాసాన్ని సూచిస్తుంది. ప్రకృతి శక్తులైన గాలి, నీరు కూడా హనుమంతుడి పరాక్రమానికి తలవంచి ఆయనకు సహకరించాయి. ధర్మ రక్షణ కోసం సాగే ప్రయాణంలో ఎదురయ్యే ఆటంకాలు ఎన్ని ఉన్నా, అచంచలమైన భక్తితో వాటిని పటాపంచలు చేయవచ్చనే గొప్ప సందేశాన్ని వాల్మీకి మహర్షి ఈ శ్లోకాల ద్వారా మనకు అందించారు.