అపకారికి ఉపకారం: -సి.హెచ్.ప్రతాప్

 

వరంగల్ జిల్లాలోని వెలిగొండ అనే చిన్న గ్రామంలో రామయ్య అనే రైతు నివసించేవాడు. అతడు కష్టపడి పనిచేసే రైతే కాక, దయ, నిజాయితీ, సహాయస్ఫూర్తికి ప్రతీకగా పేరుపొందాడు. గ్రామంలో ఎవరికైనా ఆపద వచ్చినా ముందుగా ఆదుకునేది రామయ్యే. అయితే అదే గ్రామంలో భీమయ్య అనే మరో రైతు ఉండేవాడు. రామయ్యకు గ్రామస్థుల నుంచి లభిస్తున్న గౌరవం చూసి అతనికి అసూయ పెరిగింది. అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా రామయ్యకు ఇబ్బందులు కలిగించాలని ప్రయత్నించేవాడు.
ఒకసారి చెరువు నుంచి పొలాలకు నీరు వదిలే సమయంలో భీమయ్య రాత్రి చీకట్లో రామయ్య పొలానికి వెళ్లే కాలువను మట్టితో మూసివేశాడు. తెల్లవారిన తరువాత రామయ్య పొలానికి నీరు చేరకపోవడంతో పంట వాడిపోవడం ప్రారంభమైంది. గ్రామస్థులు అసలు విషయం తెలుసుకొని భీమయ్యను ప్రశ్నించినా అతడు తన తప్పును ఒప్పుకోలేదు. రామయ్య మాత్రం ఎవరిపైనా కోపం చూపకుండా, "చెడుకు చెడుతో సమాధానం ఇస్తే మనకూ చెడే మిగులుతుంది. కాలమే ప్రతి పనికి తీర్పు చెబుతుంది" అంటూ మౌనంగా తన పనిలో నిమగ్నమయ్యాడు.
కొన్ని నెలల తరువాత వర్షాకాలం వచ్చింది. వరుసగా కురిసిన భారీ వర్షాలకు గ్రామం పక్కన ప్రవహించే వాగు ఉప్పొంగింది. అర్ధరాత్రి సమయంలో వరద నీరు భీమయ్య ఇంటిని చుట్టుముట్టింది. ఇంట్లో ఉన్న అతని భార్య, ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు భయంతో ఏడవసాగారు. నీటి ప్రవాహం వేగంగా పెరగడంతో ఎవరూ వారి దగ్గరకు వెళ్లేందుకు సాహసించలేదు.
ఈ వార్త తెలుసుకున్న రామయ్య వెంటనే కొంతమంది యువకులను పిలిచాడు. పొడవాటి తాళ్లు, వెదురు కర్రలు తీసుకొని వరద ప్రాంతానికి చేరుకున్నాడు. తన ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా నీటిలోకి దిగి ముందుగా పిల్లలను, తరువాత భీమయ్య భార్యను సురక్షితంగా బయటకు తీసుకొచ్చాడు. చివరగా భీమయ్యను కూడా రక్షించాడు. ఇంట్లో చిక్కుకున్న రెండు ఆవులను విడిపించి వాటినీ సురక్షిత ప్రాంతానికి చేర్చాడు.
ప్రాణాపాయం నుంచి బయటపడిన భీమయ్య కన్నీటి పర్యంతమయ్యాడు. రామయ్య చేతులు పట్టుకొని, "నేను నీకు ఎన్నో అపకారాలు చేశాను. నీ పంటను పాడుచేయాలని ప్రయత్నించాను. అలాంటి నన్నే నువ్వు ప్రాణాలతో కాపాడావు. నీ హృదయం ఎంత విశాలమో ఇప్పుడు తెలిసింది. నన్ను క్షమించు" అని వేడుకున్నాడు.
రామయ్య అతన్ని ఆప్యాయంగా లేపి, "మనిషి చేసిన తప్పు కంటే, ఆ తప్పును గుర్తించి మారడం గొప్పది. పగతో మనసులు దూరమవుతాయి. ప్రేమ, క్షమ మనుషులను దగ్గర చేస్తాయి. ఒకరి కష్టంలో మరొకరం తోడుగా నిలబడటమే నిజమైన మానవత్వం" అని చెప్పాడు.
ఆ రోజు నుంచి భీమయ్య పూర్తిగా మారిపోయాడు. రామయ్యతో కలిసి వ్యవసాయం చేస్తూ గ్రామాభివృద్ధి కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనసాగాడు. వారి స్నేహాన్ని చూసి గ్రామంలోని ఇతరులు కూడా చిన్నచిన్న విభేదాలను మరచి కలిసిమెలిసి జీవించడం ప్రారంభించారు. గ్రామ పెద్దలు ఈ సంఘటనను ప్రతి సమావేశంలో ఉదాహరణగా చెబుతూ యువతకు క్షమాగుణం, దయ, పరస్పర సహకారం విలువలను బోధించేవారు.
నీతి:
అపకారానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం సాధారణం. అపకారికి ఉపకారం చేయడం మహోన్నతుల లక్షణం. క్షమ, దయ, మానవత్వం శత్రువును సైతం మిత్రుడిగా మార్చగలవు.