పరీక్షలో నిజాయితీ: - మెరుగు సుచిప్రియ -8వ తరగతి-ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల అంబం (వై), మండలం: ఎడపల్లి,-జిల్లా: నిజామాబాద్.

 

 

పచ్చని పొలాల నడుమ ఉన్న అంబం పల్లెటూరి బడి అంటే స్వాతికి ప్రాణం. రోజూ బడిగంట మోగకముందే పుస్తకాల సంచీ భుజాన తగిలించుకుని బడికి వెళ్ళేది. చదువంటే ఆమెకు ఎంత మక్కువో, లెక్కల పరీక్ష వస్తుందంటే అంత భయం. మిగతా సబ్జెక్టులు గుక్కతిప్పుకోకుండా ఒప్పజెప్పే స్వాతికి, లెక్కల్లోని సూత్రాలు మాత్రం కాస్త తికమక పెట్టేవి.
ఒకనాడు లెక్కల సార్ మహమ్మద్ గౌస్ తరగతిలోకి వచ్చి, "పిల్లలూ! రేపు పొద్దున లెక్కల పరీక్ష ఉంటుంది. అంతా బాగా చదువుకుని రండి" అని చెప్పారు. ఆ మాట వినగానే స్వాతి గుండెల్లో చిన్నగా రైళ్లు పరిగెత్తాయి. సాయంత్రం ఇల్లు చేరగానే శ్రద్ధగా చదువుతూ కూర్చుంది. రాత్రంతా నిద్రను పక్కనపెట్టి పుస్తకాలతో కుస్తీ పట్టింది. చాలా లెక్కలు సాధన చేసింది కానీ, చివరి అధ్యాయంలోని కొన్ని సంక్లిష్టమైన సమస్యలు మాత్రం ఎంత తలబద్దలు కొట్టుకున్నా ఆమెకు అర్థం కాలేదు.
మరుసటి రోజు ఉదయం రానే వచ్చింది. తరగతి గదిలో అంతా నిశ్శబ్దం. మాస్టారు ప్రశ్నపత్రాలు, జవాబు పత్రాలు చేతికిచ్చారు. స్వాతి గబగబా ప్రశ్నలు చూసుకుంది. మొదట వచ్చిన సులభమైన లెక్కలన్నీ ఏ తడబాటు లేకుండా చకచకా రాసేసింది. కానీ ఆఖరి లెక్కల దగ్గరకు వచ్చేసరికి పెన్ను ఆగిపోయింది. నుదుటి మీద చెమటలు పట్టాయి.
అదే సమయంలో పక్క బల్లపై కూర్చున్న తన ప్రాణస్నేహితురాలు ఏకాగ్రతతో గబగబా రాస్తుండటం స్వాతి కంటపడింది. ఆమె రాసిన జవాబులన్నీ స్వాతి కళ్లముందు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. క్షణకాలం పాటు స్వాతి మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది. 'ఆ జవాబులు చూసి రాస్తే, నాకు ఎక్కువ మార్కులు వస్తాయి కదా!' 
కానీ మరుక్షణమే ఆమె అంతరాత్మ నిలదీసింది. 'తప్పు... చూసి రాసి తెచ్చుకునే మార్కులు నా తెలివితేటలు కావు. మోసం చేసి సాధించిన గెలుపు నాది కానే కాదు' అని నిశ్చయించుకుంది. వెంటనే చూపు పక్కకు తిప్పుకుని, తనకు ఎంతవరకు సమగ్రంగా వచ్చో అంతవరకే రాసి, రాని లెక్కలను వదిలేసి జవాబు పత్రాన్ని మాస్టారికి అందించింది.
కొన్ని రోజులకు పరీక్ష ఫలితాలొచ్చాయి. జవాబు పత్రాలు చేతికిచ్చినప్పుడు స్నేహితురాలికి తొంభై అయిదు మార్కులు రాగా, స్వాతికి అరవై మార్కులు మాత్రమే వచ్చాయి. అది చూసి స్వాతి కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. తలదించుకుని బెంచీలో కూర్చుండిపోయింది.
అది గమనించిన ఉపాధ్యాయుడు ఆమెను తన దగ్గరకు పిలిచారు. స్వాతి వీపుపై ఆప్యాయంగా తట్టి, "స్వాతి! నీకు వచ్చిన అరవై మార్కుల కంటే, ఆ జవాబుల్లో కనిపించిన నీ నిజాయితీ నన్ను ఎంతగానో మెప్పించింది. పక్కనున్న పేపరును చూసి రాసే అవకాశం ఉన్నా నువ్వు మోసానికి ఒడిగట్టలేదు. నీ సొంత కష్టాన్నే నమ్ముకున్నావు. ఒక గురువుగా నీ నిజాయితీని చూసి నేను గర్వపడుతున్నాను. లెక్కల్లో లోపాలను సరిదిద్దుకుంటే మార్కులు అవే వస్తాయి, కానీ నిండు వ్యక్తిత్వం పోతే తిరిగి రాదు" అని నిండు మనసుతో మెచ్చుకున్నారు.
మాస్టారి మాటలు స్వాతికి కొండంత మనోధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి. బాధ స్థానంలో పట్టుదల చేరింది. ఆ రోజు నుంచే ఎక్కడ సందేహం వచ్చినా మొహమాటపడకుండా మాస్టారిని అడిగి తెలుసుకుంటూ, లెక్కలపై రెట్టింపు శ్రద్ధ పెట్టింది. ఆ సాధన వృథా పోలేదు. తర్వాతి పరీక్షల్లో స్వాతి తన స్వశక్తితోనే తొంభై అయిదుకు పైగా మార్కులు సాధించి తరగతిలోనే ఫస్ట్ గా నిలిచింది.
 నీతి: 
మోసంతో సంపాదించే తాత్కాలిక విజయాల కంటే, నిజాయితీతో సాధించే చిన్న ఫలితమైనా ఎంతో విలువైనది. శ్రమను, నిజాయితీని నమ్ముకున్న నాడే మనిషి ఉన్నత స్థానాన్ని చేరుకుంటాడు.