దీపావళి ప్రాశస్థ్యం: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 

దీపావళి అంటే కేవలం దీపాల వరుస కాదు. చీకటిని తొలగించి వెలుగును ఆహ్వానించే ఒక పండుగ మాత్రమే కాదు. మనిషిలోని అజ్ఞానాన్ని తొలగించి జ్ఞానాన్ని, నిరాశను తొలగించి ఆశను, ద్వేషాన్ని తొలగించి ప్రేమను నింపుకోవాలనే మహత్తర జీవన సందేశం. అందుకే భారతీయ సంస్కృతిలో దీపావళికి ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది.
దీపావళి వెనుక అనేక పౌరాణిక గాథలు ఉన్నాయి. నరకాసురుని సంహారంతో లోకానికి విముక్తి కలిగిన ఆనందానికి ప్రతీకగా దీపావళిని జరుపుకుంటారని ఒక విశ్వాసం. అలాగే శ్రీరాముడు రావణుడిని సంహరించి, పద్నాలుగేళ్ల వనవాసాన్ని ముగించుకొని అయోధ్యకు తిరిగి వచ్చిన సందర్భంలో ప్రజలు దీపాలు వెలిగించి స్వాగతించారని మరో సంప్రదాయం చెబుతుంది. కథలు వేరైనా వాటి అంతరార్థం ఒక్కటే. అధర్మంపై ధర్మం, అసత్యంపై సత్యం, అంధకారంపై వెలుగు సాధించిన విజయమే దీపావళి.
ఇంటి ముందు వెలిగించే ప్రతి దీపం మన హృదయంలోనూ ఒక వెలుగు వెలగాలని గుర్తుచేస్తుంది. మనలో పేరుకుపోయిన అసూయ, అహంకారం, కోపం, స్వార్థం వంటి చీకట్లను తొలగించకుండా వేల దీపాలు వెలిగించినా పండుగకు పరిపూర్ణత రాదు. క్షమించలేని మనసులో క్షమను, ప్రేమలేని హృదయంలో ప్రేమను, నిరాశలో ఉన్నవారిలో ఆశను వెలిగించగలిగినప్పుడే దీపావళి నిజమైన అర్థాన్ని పొందుతుంది.
దీపావళి కుటుంబ బంధాలను మరింత దగ్గర చేసే వేడుక కూడా. ఇళ్లను శుభ్రపరచడం, కొత్త వస్త్రాలు ధరించడం, లక్ష్మీదేవిని ఆరాధించడం, బంధుమిత్రులతో మిఠాయిలు పంచుకోవడం మన సంస్కృతిలోని సామూహిక ఆనందానికి ప్రతీకలు. సంపద అంటే కేవలం ధనం మాత్రమే కాదని, ఆరోగ్యం, ఆనందం, సద్బుద్ధి, సంతృప్తి, ప్రేమ, మంచి సంబంధాలు కూడా నిజమైన ఐశ్వర్యమేనని ఈ పండుగ మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
అయితే మన ఆనందం మరొకరికి బాధగా మారకూడదు. అధిక శబ్దం, కాలుష్యం కలిగించే బాణసంచాకు బదులుగా దీపాలు, పూలు, కుటుంబ సమాగమాలు, సేవా కార్యక్రమాలతో పండుగను జరుపుకోవడం మరింత అర్థవంతం. ఒక పేద కుటుంబంలో చిరునవ్వు నింపడం, ఒంటరిగా ఉన్నవారికి తోడుగా నిలవడం, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడం కూడా ఒక దీపాన్ని వెలిగించడమే.
దీపావళి రోజున మనం వెలిగించాల్సిన గొప్ప దీపం ఇంటి ముంగిటది కాదు, మనసులోది. ఆ వెలుగు మన జీవితం నుంచి సమాజం వరకు విస్తరించినప్పుడే నిజమైన దీపావళి.